ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΤΩΡΑ!

Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ για το ασφαλιστικό

Η κατάθεση του νομοσχεδίου της Κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό, επιβεβαιώνει, δυστυχώς, τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις.

Οδηγεί στην παραπέρα χειροτέρευση του συνταξιοδοτικού καθεστώτος για όλους τους εργαζόμενους και για τους εργαζόμενους στον Τύπο και τα ΜΜΕ.

Συμπληρώνει τις αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις που έγιναν με τους νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (νόμοι Σιούφα, Ρέππα κλπ), ισοπεδώνοντας προς τα κάτω τα όποια ασφαλιστικά μας δικαιώματα.

Με το νομοσχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση

• Ιδρύει το «Ενιαίο Ταμείο Τύπου και ΜΜΕ» όπου εντάσσει ΤΣΠΕΑΘ, ΤΑΙΣΥΤ και ΤΑΤΤΑ, και ανοίγει το δρόμο για την εξίσωση «προς τα κάτω» δικαιωμάτων και παροχών και αύξηση κρατήσεων και εισφορών εργαζομένων. Χρησιμοποιεί ως δόλωμα την διατήρηση των ξεχωριστών λογαριασμών, αλλά ομολογεί την πρόθεση της πλήρους ενοποίησης σε επόμενη φάση, αφού κάνει την αρχή από τώρα: Ενοποιεί τον κλάδο Υγείας για ΤΑΙΣΥΤ, ΤΑΤΤΑ και Εφημεριδοπώλες, στο κατώτερο επίπεδο παροχών, αυτό των εφημεριδοπωλών. Η εξαίρεση του ΕΔΟΕΑΠ (όπως και των άλλων ανάλογων τέτοιων Ταμείων που λειτουργούν ως ΝΠΙΔ - ΤΥΠΕΤ κλπ) είναι προφανώς προσωρινή.
• Δημεύει το 10% των πόρων των Ταμείων μας με το λεγόμενο «Ειδικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών». (Ας είναι καλά και τα κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ, αλλά και η ΓΣΕΕ που έχουν προτείνει την ίδρυση αυτού του «κουμπαρά» όπως τον λένε).
• Συνεχίζει (όπως με τους νόμους Σιούφα - Ρέππα) την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Με πολλούς τρόπους και για όλους τους εργαζόμενους. Μεγαλύτερα θύματα οι γυναίκες, αλλά και όλοι όσοι πρωτοασφαλίστηκαν μετά την 1/1/1983. Δηλαδή, ουσιαστικά δουλειά μέχρι τα 68 και βάλε...

Καταργεί τις «πρόωρες» και «μειωμένες» συντάξεις, αφού τις κάνει ασύμφορες όταν δεν τις απαγορεύει άμεσα. Στο όνομα της Προστασίας της Μητρότητας αυξάνονται τα όρια ηλικίας για τις μητέρες με ανήλικα παιδιά, καταργείται το δικαίωμα στην πρόωρη - μειωμένη σύνταξη στα 50 χρόνια. Βάζει μαχαίρι στις επικουρικές συντάξεις.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Οι ευθύνες του μπλοκ της κυβερνητικής - εργοδοτικής πλειοψηφίας στις διοικήσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεών μας (ΕΣΗΕΑ, ΠΟΕΣΥ κλπ) είναι τεράστιες και εγκληματικές. Από την πρώτη στιγμή, το κύριο μέλημά τους ήταν πώς θα εμποδίσουν με κάθε τρόπο την έκφραση των έντονων αγωνιστικών διαθέσεων των εργαζομένων, πώς θα περιορίσουν την αντίδραση μόνο στις... αντιδημοσιογραφικές ρυθμίσεις, πώς θα περιορίσουν το πρόβλημα μόνο στο «ενιαίο ταμείο επιστημόνων», πώς θα ορθώσουν εμπόδια στο Διασωματειακό, το οποίο στην ουσία το έχουν διαλύσει.

Λειτούργησαν και λειτουργούν ως βαστάζοι της αντιασφαλιστικής κυβερνητικής πολιτικής.

Ευθύνες όμως έχουν και εκείνες οι δυνάμεις και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις που - πατώντας στο δίκαιο αίτημα των τεχνικών τηλεόρασης και ραδιοφώνου - έσπειραν και σπέρνουν συγχύσεις και αποπροσανατολισμό, προτάσσοντας απέναντι σε όλα όσα προωθεί η κυβέρνηση, την ανάγκη δημιουργίας Ενιαίου Ταμείου Τύπου «όλων των ειδικοτήτων», ως την λυδία λίθο για τη λύση των προβλημάτων. Ξεχνώντας ότι η ουσία βρίσκεται στο πώς γίνονται οι ενοποιήσεις και όχι στο με ποιούς, δημιούργησαν το βασικό σημείο αντίθεσης με το μπλοκ Σόμπολου - Τσαλαπάτη, αφήνοντας έτσι στο απυρόβλητο την ουσία της αντιδραστικής πολιτικής.

Επιβάλλεται, τώρα έστω και στο παραπέντε, ο ξεσηκωμός του κλάδου. Οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων (ΕΣΗΕΑ, ΠΟΕΣΥ κλπ) ούτε θέλουν, ούτε μπορούν. Ο λόγος ανήκει στους εργαζόμενους. Να συμπαραταχθούμε με όλο το εργατικό λαϊκό κίνημα κατά του νομοσχεδίου, για την απόκρουση και την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Απορρίπτουμε συνολικά το νέο νομοσχέδιο της Κυβέρνησης, απορρίπτουμε το Ταμείο Τύπου που οδηγεί σε περικοπές των δικαιωμάτων και των συντάξεών μας.

Τέρμα πιά στις αυταπάτες! Να ξεσηκωθούμε, τώρα, και μαζί με τους άλλους εργαζόμενους, να διεκδικήσουμε, ανάμεσα στα άλλα:

• Να πάρει πίσω η κυβέρνηση το νομοσχέδιο και να καταργήσει τους αντιασφαλιστικούς νόμους Σιούφα -Ρέππα.
• Υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση για όλους.
• Αποκλειστικά Δημόσια-Δωρεάν Υγεία, Πρόνοια. Κατάργηση της ιδιωτικής επιχειρηματικής δραστηριότητας. Κατάργηση της εισφοράς των εργαζομένων για τον κλάδο Υγείας.
• Πλήρη-σταθερή εργασία και ΣΣΕ που να εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς μισθούς και μεροκάματα με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας.
• Αύξηση της χρηματοδότησης των ταμείων από το κράτος και την εργοδοσία. Επιστροφή των κλεμμένων, καταβολή του συνόλου του ποσού που οφείλουν.
• Σύνταξη στο 80% του τελευταίου μισθού. Κατώτερος μισθός 1400 ευρώ, κατώτερη σύνταξη 1120 ευρώ για μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους.
• Σύνταξη στα 55 χρόνια για τις γυναίκες και στα 60 για τους άνδρες. Πέντε χρόνια λιγότερο για τα Βαρέα-Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ). Διεύρυνση των ΒΑΕ. Ουσιαστικά μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας. Προστασία της Μητρότητας.

Να οξύνουμε την πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες μας

Συνάδελφοι συναδέλφισσες, εργαζόμενοι στον Τύπο και στα ΜΜΕ

Στον αγώνα ενάντια στα προωθούμενα αντιασφαλιστικά μέτρα, το πλαίσιο και ο προσανατολισμός του αγώνα, το ζήτημα της ενιαίας, ενωμένης πάλης όλων των εργαζομένων αναδεικνύονται σε ζητήματα πρώτης γραμμής.

Η μάχη που βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη είναι κρίσιμη και καθοριστική για τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων στο σύνολό τους. Δεν κινδυνεύουν μόνο οι κλάδοι για τους οποίους η κυβέρνηση έχει δημοσιοποιήσει τα σχέδιά της.

Το έκτρωμα της ενοποίησης των Ταμείων και η εξίσωση προς τα κάτω των ασφαλιστικών δικαιωμάτων δεν απειλεί μόνο τους υγειονομικούς, τους δημοσιογράφους, τους τεχνικούς, τους νομικούς και όσους άλλους εργάζονται σε τομείς που - με τα μέχρι τώρα δεδομένα - θα «συγχωνευτούν» ασφαλιστικά στο λεγόμενο «Ταμείο Επιστημόνων».

Αφορά το σύνολο των εργαζομένων, πολλοί από τους οποίους, όπως για παράδειγμα οι τραπεζοϋπάλληλοι, έχουν ήδη δει τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα να συνθλίβονται από την ένταξη των Ταμείων τους στο ΙΚΑ - ΤΕΑΜ και το ΕΤΕΑΜ. Με τους νόμους του ΠΑΣΟΚ που εξειδίκευσε η ΝΔ, για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους στις τράπεζες τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης αυξήθηκαν κατά 7 και πλέον χρόνια. Οι μεγαλοτραπεζίτες απαλλάχθηκαν από εισφορές εκατομμυρίων ευρώ και φόρτωσαν με νέα χρέη το ΙΚΑ, μειώθηκαν οι συντάξεις.

Συνάδελφε, συναδέλφισσα

Τα μέτρα που προωθεί τώρα η ΝΔ δεν έπεσαν από τον ουρανό. Αποτελούν συνέχεια στην αλυσίδα των αντιασφαλιστικών νόμων της περιόδου '90 - '92. Εχουν σα βάση το νόμο Ρέππα, που ψηφίστηκε το 2002. Κεντρικός πυρήνας αυτού του νόμου ήταν η ενοποίηση των Ταμείων, το πετσόκομμα των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με τον παραπλανητικό μανδύα της «εθελούσιας» παραμονής στην εργασία. Ο,τι δηλαδή προωθεί σήμερα και η ΝΔ, επεκτείνοντας το «πνεύμα» και το «γράμμα» αυτού του νόμου και στα Ταμεία των εργαζομένων στον Τύπο.

Οι ένοχοι, επομένως, έχουν όνομα. Είναι οι κυβερνήσεις της τελευταίας τουλάχιστον 17ετίας που «φιλοδώρησαν» με βαριά αντιασφαλιστικά μέτρα τους εργαζόμενους στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, άνδρες και γυναίκες, νεότερους και παλαιότερους. Στόχος; Να γίνουν φθηνότεροι για τους εργοδότες, να πάρουν εξολοκλήρου στις πλάτες τους το κόστος της Κοινωνικής Ασφάλισης, μέσα από την ιδιωτικοποίησή της.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Οπως σε κάθε άλλη εργατική συνδικαλιστική μάχη, το ΠΑΜΕ στέκεται απέναντι στην κάθε συνδικαλιστική και πολιτική δύναμη με ένα και μόνο κριτήριο: Το κατά πόσον η στάση, η στρατηγική και η τακτική της μπορεί να συμβάλει στην υπεράσπιση των πραγματικών συμφερόντων των εργαζομένων. Το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ καλεί κάθε εργαζόμενο του κλάδου να σκεφτεί:

• Πώς μπορεί να προωθηθεί σήμερα η αναγκαία όσο ποτέ κοινή δράση των εργαζομένων όταν - για παράδειγμα - οι πλειοψηφίες στα σωματεία του Τύπου κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους να υπονομεύσουν με συντεχνιακές αντιλήψεις και πρακτικές τον αγώνα που βρίσκεται σε εξέλιξη; Οταν κλίνουν σε όλες τις πτώσεις το «Ταμείο μας» και στη βάση αυτής της λογικής διαπραγματεύονται την εξέλιξη και το περιεχόμενο των κινητοποιήσεων; Αν η κυβέρνηση ελιχθεί και για λόγους τακτικής αφήσει προσωρινά ανέγγιχτο το «Ταμείο μας» - όπως έντεχνα αφήνει να διαρρεύσει τις τελευταίες μέρες - είναι βέβαιο ή όχι ότι οι σημερινές πλειοψηφίες θα σημάνουν τη «λήξη του συναγερμού», την ίδια ώρα που γύρω μας θα χαλάει ο κόσμος από τις ανατροπές στους άλλους κλάδους; Αν αδυνατίσουμε το μέτωπο ενάντια στη νέα επίθεση του κεφαλαίου στα ασφαλιστικά δικαιώματα, ποιος θα σώσει το «Ταμείο μας», όταν η κυβέρνηση «ξεμοναχιάσει» το δικό μας κλάδο;
• Πώς μπορεί σήμερα να είναι αποτελεσματικός ένας αγώνας που ούτε στο ελάχιστο δεν αναδεικνύει τους πολιτικούς υπεύθυνους για την επίθεση την οποία υποτίθεται ότι προσπαθεί να αποκρούσει; Οταν δε στρέφεται στην πράξη - και όχι στα λόγια - ενάντια στις πολιτικές εκείνες δυνάμεις που κυβέρνησαν και νομοθέτησαν σε βάρος των εργαζομένων;
• Πώς μπορεί να μιλάει κανείς για επέκταση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων χωρίς να βάζει επιτακτικά στο σήμερα την ανάγκη να καταργηθούν, να ανατραπούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι Σιούφα - Ρέππα, που αποτελούν αντικειμενικά εμπόδιο στην επέκταση των δικαιωμάτων των εργαζομένων; Και πώς μπορούν να δημιουργηθούν εκείνες οι προϋποθέσεις που είναι απαραίτητες, για να ριζοσπαστικοποιηθεί και να γίνει αποτελεσματικός ο αγώνας των εργαζομένων, όταν οι πλειοψηφίες στο συνδικαλιστικό κίνημα, ανάμεσά τους και στην ΕΣΗΕΑ, καλούν τους εργαζόμενους να παλέψουν υπέρ του νόμου Ρέππα, όπως κάνουν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ;

Το ΠΑΜΕ καλεί τον κάθε εργαζόμενο να αξιοποιήσει την ίδια του την πείρα. Να σκεφτεί πού οδήγησε η τακτική της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ κατά την περίοδο που στην πρώτη γραμμή της αντιασφαλιστικής επίθεσης βρίσκονταν οι προτάσεις Γιαννίτση και ο νόμος Ρέππα. Οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των εργαζομένων εξαργυρώθηκαν από τη συνδικαλιστική πλειοψηφία στο τραπέζι του «κοινωνικού διαλόγου», απ' όπου προέκυψε ο νόμος Ρέππα σαν προϊόν ταξικής συναίνεσης.

Το ίδιο γίνεται και σήμερα.

• Η συνδικαλιστική πλειοψηφία σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ δεν ζητάει την κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Η πλειοψηφία της ΕΣΗΕΑ το αναφέρει εντελώς τυπικά στο διεκδικητικό της πλαίσιο, ακυρώνοντας με την όλη τακτική της ένα θεμελιώδες για την εξέλιξη και το περιεχόμενο του αγώνα αίτημα.
• Η συνδικαλιστική πλειοψηφία αποσυνδέει το ζήτημα της Κοινωνικής Ασφάλισης και από τις εργασιακές σχέσεις, και από τους μισθούς, δηλαδή από δύο ζητήματα που «καίνε» τον κλάδο μας (απλήρωτη και μαύρη εργασία, μισθοί πείνας των νέων συναδέλφων, εξοντωτικές συνθήκες εργασίας ειδικά για τους εξωτερικούς συντάκτες κ.τ.λ.)
• Η συνδικαλιστική πλειοψηφία διεκδικεί τα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα να προχωρήσουν με «όρους και προϋποθέσεις». Οπως, για παράδειγμα, οι ενοποιήσεις των Ταμείων, για τις οποίες η ΓΣΕΕ λέει να γίνουν αφού πρώτα υπάρξουν αναλογιστικές μελέτες. Σα να πρόκειται άλλος να κάνει τις μελέτες και άλλος να αποφασίσει την ενοποίηση!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Το ΠΑΜΕ σταθερά αντιπαλεύει την οποιαδήποτε «ενότητα» που αποσκοπεί στο να ευνουχιστούν οι διεκδικήσεις των εργαζομένων, να απονευρωθούν οι αγώνες, να προσαρμοστούν τα αιτήματα στα όρια της λογικής που θεωρεί την Ασφάλιση, τη Σύνταξη, την Υγεία και την Πρόνοια κόστος και όχι δικαίωμα.

Το ΠΑΜΕ δημιουργήθηκε και παλεύει για να προωθήσει την ενότητα των εργαζομένων στη βάση του κοινού τους ταξικού συμφέροντος. Πρωτοστατεί στην πάλη, για να επικρατήσει μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα η ταξική γραμμή που αρνείται να δει την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις της σαν τον «κοινωνικό εταίρο» που έχει κοινά δήθεν συμφέροντα με τον εργαζόμενο.

Η ίδια η ζωή, η ίδια η πείρα της εργατικής τάξης έχουν επιβεβαιώσει την ορθότητα της τακτικής του ΠΑΜΕ. Σ' αυτή τη γραμμή πάλης καλούμε τον καθένα και την καθεμιά να προσθέσει τη δική του φωνή, τη δική του δύναμη, ανεξάρτητα από πολιτική και κομματική προτίμηση. Ανεξάρτητα από κλάδο και χώρο εργασίας. Να πλατύνει ακόμα περισσότερο η συσπείρωση των εργαζομένων που παλεύουν και διεκδικούν αιτήματα τα οποία ανταποκρίνονται στις σύγχρονες και πραγματικές ανάγκες τους. Να αλλάξουν οι συσχετισμοί μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα προς όφελος των εργαζομένων.

Μαζικά, ταξικά να διεκδικήσουμε:

• Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
• Αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν Υγεία και Πρόνοια. Κατάργηση της ιδιωτικής - επιχειρηματικής δραστηριότητας. Κατάργηση της εισφοράς των εργαζομένων για τον κλάδο Υγείας.
• Πλήρη, σταθερή εργασία.
• Αύξηση της χρηματοδότησης των Ταμείων από το κράτος και την εργοδοσία - καταβολή του συνόλου των ποσών που οφείλουν.
• Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ. Σύνταξη στο 80% του τελευταίου μισθού. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ.
• Σύνταξη στα 55 χρόνια για τις γυναίκες και στα 60 για τους άνδρες - 50 και 55 χρόνια για τα Βαρέα - Ανθυγιεινά (ΒΑΕ). Υπεράσπιση, διεύρυνση των ΒΑΕ, ουσιαστικά μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας.
• Κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 4.050 μέρες εργασίας.
• Συνταξιοδότηση ανεξαρτήτως ηλικίας στα 30 χρόνια ή 9.000 μέρες εργασίας.

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ

Για το ασφαλιστικό

Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει και κλιμακώνει παραπέρα την πολιτικη των αντιασφαλιστικών μεταρρυθμισεων των προηγούμενων κυβερνήσεων («νόμος Σιούφα» του 1992, «νόμος Ρέππα» του 2000, κλπ). Ολοφάνερη είναι η λογική της εξίσωσης προς τα κάτω των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων και παροχών, της απαλλαγής του κράτους και των εργοδοτών απο σχετικές υποχρεώσεις, της συνεχούς χειροτέρευσης των όρων εργασίας και αμοιβής, ασφάλισης, περίθαλψης και συνταξιοδότησης των εργαζομένων.

Πίσω απο τα ψεύτικα διλληματα και επιχειρήματα, περί ανταγωνιστικότητας, δημοσιονομικής στενότητας, δημογραφικού προβλήματος, «ρετιρέ» και «υπογείων», μονοδρόμου, κλπ, κλπ, κρυβεται ο στόχος της ακόμη μεγαλύτερης κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων, της διαμόρφωσης των όρων και συνθηκών για το βάθεμα της εκμετάλλευσης και το ξεζούμισμα των εργαζομένων. Αδιάψευστες αποδείξεις ειναι ο μεγαλύτερος από ποτέ παραγόμενος κοινωνικός πλούτος, τα προκλητικα και αυξανόμενα κάθε χρόνο υπερκέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων, οι συνεχώς αυξανόμενες κοινωνικές ανισότητες.

Ήδη, η πολιτική αυτή βάζει στο στόχαστρό της και τα ασφαλιστικά δικαιώματα των δημοσιογράφων και τα ασφαλιστικά μας Ταμεια. Καμια αυταπάτη ή ψευδαίσθηση, δεν πρέπει να υπάρχει. Η πλαγιοκόπηση του ΕΔΟΕΑΠ συνετελείται και μέσα από ισχυρισμούς όπως οτι το «αγγελιόσημο» επιβαρύνει τις τιμές, συντελεί στην ακρίβεια και «διαστρεβλώνει» τον ανταγωνισμό των επιχειρήσεων..!

Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση, όλοι μας και ο καθένας χωριστά έχει χρέος να πάρει ξεκάθαρη θέση. Η απόκρουση των όποιων αντιασφαλιστικών σχεδίων κι επιδιώξεων, η υπεράσπιση των κατακτήσεων του κλάδου και η διεύρυνσή τους, σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες και τις σύγχρονες δυνατότητες, ειναι δυνατά και μπορετά, εφόσον υπάρξει η μέγιστη συσπείρωση των δημοσιογράφων και των άλλων εργαζομένων στο χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ, η αταλάντευτη και σταθερή στάση όλων μας, η απόρριψη αντιλήψεων μοιρολατρείας και υποταγής, η συμπαράταξή μας με όλους όσους εργαζόμενους και συνδικάτα αγωνίζονται στην ίδια κατεύθυνση.

Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση, το Αγωνιστικό Μέτωπο Εργαζομένων στα ΜΜΕ, προβάλει την ανάγκη συσπείρωσης και κοινής δράσης στη βάση των παρακάτω αιτημάτων:

* Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων απο το 1990 και μετά.

* Ανώτατο ηλικιακό όριο συνταξιοδότησης τα 60 χρόνια για τους άνδρες και τα 55 για τις γυναίκες ή τα 30 χρόνια εργασίας, χωρίς όριο ηλικιας.

* Ουσιαστικές αυξήσεις στις συντάξεις, ώστε να αναπληρωθουν οι απώλειες των τελευταίων χρόνων και να αντιστοιχηθούν στις σύγχρονες και πραγματικές ανάγκες. Καμιά σύνταξη κάτω απο τα 1.050 ευρώ μηνιαίως.

* Υπολογισμός της σύνταξης στη βάση όλων των αποδοχών της τελευταίας διετίας.

* Συνεχής βελτίωση και εμπλουτισμό των παροχών του ΕΔΟΕΑΠ

* Αύξηση της συμμετοχής του ΕΔΟΕΑΠ στις δαπάνες περίθαλψης και φαρμάκων, μέχρι του μηδενισμού της οποιασδήποτε συμμετοχής των ασφαλισμένων.

* Ουσιαστική και ολοπλευρη αυτοδιαχείριση όλων των Ταμείων απο τους ασφαλισμένους, χωρίς κυβερνητικές παρεμβάσεις και εποπτείες.

Παραμένουμε αταλάντευτοι στην γενικότερη θέση, οτι η ασφάλιση (περιθαλψη, σύνταξη, πρόνοια, κλπ) αποτελεί ένα ιερό και θεμελιακό δικαίωμα των εργαζομένων και ενώνουμε τη φωνή μας, με όλους όσοι διεκδικούν ένα ενιαίο, καθολικό, δημόσιο και υποχρεωτικό σύστημα ασφάλισης, με μείωση των ορίων ηλικιας συνταξιοδότησης, αύξηση των συντάξεων, ουσιαστική βελτίωση των παροχών και κατάργηση των εισφορών των εργαζομένων (εργοδότες και κράτος να πληρώνουν για την Κοινωνική Ασφάλιση).

Στο πλαίσιο αυτό είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην οποιαδήποτε επιπλέον επιβάρυνση των εργαζομένων, στην υποβάθμιση ή μειωση των σημερινών παροχών. Το κόστος των διεκδικούμενων βελτιώσεων πρέπει και μπορεί να το πληρώσουν το κράτος και οι εργοδότες.

Ειμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι, επίσης, στις πολιτικές ιδιωτικοποίησης της Κοινωνικης Ασφάλισης, όπως και στην οποιαδήποτε εκμετάλλευση των αποθεματικών και των ταμειακών διαθεσίμων των Ταμείων, προς όφελος των μεγάλων επιχειρήσεων ή των σκοπιμοτήτων της εκάστοτε κυβέρνησης. Τα χρήματα αυτά αντιπροσωπεύουν τον μόχθο και ιδρώτα των ασφαλισμένων και μόνον προς όφελός τους μπορεί και πρέπει να αξιοποιούνται.

Απορρίπτουμε κατηγορηματικά τις διαιρετικές και διχαστικές λογικές των «ρετιρέ» και «υπογείων», την ισοπέδωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Οι εργαζόμενοι μπορούν και πρέπει να συμπαραταχθούν και να διεκδικήσουν απο κοινού την ουσιαστική βελτίωση των συνθηκών ασφάλισης και των αντίστοιχων παροχών.

Στο πλαίσιο αυτό, θεωρούμε οτι η όποια ενοποίηση Ταμείων μπορεί να γίνει αποκλειστικά και μόνον εάν συντρέχουν οι παρακάτω προϋποθέσεις:

1. Την εξισωση στο καλύτερο επίπεδο όλων των ασφαλισμένων

2. Την ανάληψη απο το κράτος και την εργοδοσία του οποιουδήποτε επιπλέον κόστους. Καμιά νέα επιβάρυνση στους εργαζόμενους.

3. Την σύμφωνη γνώμη όλων των ασφαλισμένων, ως προς την ενοποίηση Ταμείων.

Συνάδελφοι

η σοβαρότητα των προβλημάτων μας και ιδιαίτερα η γενικότερη επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, επιβάλλουν την μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση και ενεργή συμμετοχή μας στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας και στην διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων μας.

Επιβάλλουν, επίσης, την αγωνιστική συμπόρευση του Ταμείου μας με όλες τις Ενώσεις. Την πολύμορφη και ουσιαστική συμπαράταξή μας με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, όλους τους κλάδους και τις κατηγορίες των εργαζομένων. Στις σημερινές συνθήκες, περισσότερο απο κάθε άλλη φορά, το οποιοδήποτε επιμέρους χτύπημα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων αποτελεί αρνητική εξέλιξη για όλους τους εργαζόμενους.