|
|
Εργαζόμενες , εργαζόμενοι στα ΜΜΕ,
Η Σύσκεψη του ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ που αναβλήθηκε, θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 5 Νοεμβρίου στις 12:00 το μεσημέρι στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ στον 1ο Όροφο.
Για να συζητήσουμε τις εκτιμήσεις των απεργιακών κινητοποιήσεων, τις εξελίξεις στον κλάδο και τους τρόπους ανάπτυξης της αγωνιστικής απάντησης.
Να ανασυγκροτήσουμε και ενισχύσουμε τη Γραμματεία και να κλιμακώσουμε τη δράση του ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ και ΜΜΕ.
| 1 | Αδαμίδου Σοφία | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 2 | Ανδριώτης Γιάννης | ΚΕΡΔΟΣ |
| 3 | Αργυρόπουλος Κυριάκος | ΣΚΑΪ |
| 4 | Ασημακοπούλου Γιούλη | 902 |
| 5 | Βογιατζάκη Δώρα | ANTENNA |
| 6 | Βουνάτσου Βούλα | ΕΘΝΟΣ |
| 7 | Βρανάς Σταύρος | ESPRESSO |
| 8 | Δαράκης Γιώργος | ΕΡΤ |
| 9 | Δέτσικας Κώστας | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 10 | Ευσταθίου Γιάννης | 902 |
| 11 | Ζαγγανάς Γιάννης | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 12 | Ζαχαρόπουλος Γιάννης | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 13 | Ζώνιος Δημήτρης | ΝΙΚΗ - ΑΘΗΝΑ 9,83 |
| 14 | Θεοδωρόπουλος Παναγιώτης | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 15 | Καλαμούκης Θύμιος | ΣΚΑΪ |
| 16 | Καλυβιώτη Βάσω | ΕΡΤ |
| 17 | Καντζιλιέρης Γιώργος | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 18 | Καπαγερίδης Γιάννης | BET TV.GR |
| 19 | Καραγιάννης Γιώργος | ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ |
| 20 | Κογκαλίδης Γιώργος | ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ |
| 21 | Κουβελιώτη Ρένα | ALPHA |
| 22 | Κυρίτση Αγλαϊα | ΕΡΤ |
| 23 | Κωτσαλάς Γιάννης | ALTER |
| 24 | Λιβιτσάνος Γεράσιμος | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 25 | Μηλιώνης Γιώργος | ΑΠΕ |
| 26 | Μορφόπουλος Ανδρέας | SPΟRTDAY |
| 27 | Μουσγάς Γιώργος | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 28 | Μπαϊλης Πάνος | ΑΝΕΡΓΟΣ |
| 29 | Μπίτσικα Παναγιώτα | ΒΗΜΑ |
| 30 | Μπόλκας Χάρης | ALPHA |
| 31 | Μυρίλλα Δήμητρα | ΑΝΕΡΓΗ |
| 32 | Νούσιας Ζήσης | 902 |
| 33 | Πάνος (Πάνου) Σπύρος | STAR |
| 34 | Πενταράκης Γιώργος | 902 |
| 35 | Πηγαδάς Νίκος | ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ |
| 36 | Ράμμος Παναγιώτης | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 37 | Ροβά Κατερίνα | ΕΘΝΟΣ |
| 38 | Ρουμελιώτη Χρύσα | ΕΡΤ |
| 39 | Σαμαράς Χρήστος | ALPHA |
| 40 | Σελαλμαζίδης Μάκης | ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ |
| 41 | Τζήμτσος Βασίλης | ALTER |
| 42 | Τσίλης Κώστας | ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ |
| 43 | Φάκαρος Γιάννης | NOVA |
| 44 | Φιλιππάκης Γιώργος | ALTER |
| 45 | Φλωράτος Γιώργος | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 46 | Χάρος Μιχάλης | 902 |
| 47 | Χριστοδουλίδου Πόπη | EΘΝΟΣ |
| 48 | Ψωμιάδης Κώστας | 902 |
| 1 | Αδαμίδου Σοφία | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 2 | Ανδριώτης Γιάννης | ΚΕΡΔΟΣ |
| 3 | Αργυρόπουλος Κυριάκος | ΣΚΑΪ |
| 4 | Ασημακοπούλου Γιούλη | 902 |
| 5 | Αττίας Κώστας | ALTER |
| 6 | Βογιατζάκη Δώρα | ANTENNA |
| 7 | Βουνάτσου Βούλα | ΕΘΝΟΣ |
| 8 | Βρανάς Σταύρος | ESPRESSO |
| 9 | Δαράκης Γιώργος | ΕΡΤ |
| 10 | Δέτσικας Κώστας | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 11 | Ευσταθίου Γιάννης | 902 |
| 12 | Ζαγγανάς Γιάννης | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 13 | Ζαχαρόπουλος Γιάννης | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 14 | Ζώνιος Δημήτρης | ΝΙΚΗ - ΑΘΗΝΑ 9,83 |
| 15 | Θεοδωρόπουλος Παναγιώτης | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 16 | Καλαμούκης Θύμιος | ΣΚΑΪ |
| 17 | Καλυβιώτη Βάσω | ΕΡΤ |
| 18 | Καντζιλιέρης Γιώργος | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 19 | Καπαγερίδης Γιάννης | BET TV.GR |
| 20 | Καραγιάννης Γιώργος | ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ |
| 21 | Κογκαλίδης Γιώργος | ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ |
| 22 | Κουβελιώτη Ρένα | ALPHA |
| 23 | Κυρίτση Αγλαϊα | ΕΡΤ |
| 24 | Κωτσαλάς Γιάννης | ALTER |
| 25 | Λιβιτσάνος Γεράσιμος | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 26 | Μηλιώνης Γιώργος | ΑΠΕ |
| 27 | Μορφόπουλος Ανδρέας | SPΟRTDAY |
| 28 | Μουσγάς Γιώργος | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 29 | Μπαϊλης Πάνος | ΑΝΕΡΓΟΣ |
| 30 | Μπίτσικα Παναγιώτα | ΒΗΜΑ |
| 31 | Μπόλκας Χάρης | ALPHA |
| 32 | Μυρίλλα Δήμητρα | ΑΝΕΡΓΗ |
| 33 | Νούσιας Ζήσης | 902 |
| 34 | Πάνος (Πάνου) Σπύρος | STAR |
| 35 | Πενταράκης Γιώργος | 902 |
| 36 | Πηγαδάς Νίκος | ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ |
| 37 | Πολίτης Λάμπρος | ΑΘΗΝΑ 9,83 |
| 38 | Ράμμος Παναγιώτης | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 39 | Ροβά Κατερίνα | ΕΘΝΟΣ |
| 40 | Ρουμελιώτη Χρύσα | ΕΡΤ |
| 41 | Σαμαράς Χρήστος | ALPHA |
| 42 | Σελαλμαζίδης Μάκης | ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ |
| 43 | Τζήμτσος Βασίλης | ALTER |
| 44 | Τράιου Ελένη | ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ |
| 45 | Τσίλης Κώστας | ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ |
| 46 | Φάκαρος Γιάννης | NOVA |
| 47 | Φιλιππάκης Γιώργος | ALTER |
| 48 | Φλωράτος Γιώργος | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ |
| 49 | Χάρος Μιχάλης | 902 |
| 50 | Χριστοδουλίδου Πόπη | EΘΝΟΣ |
| 51 | Ψωμιάδης Κώστας | 902 |
Συναδέλφισσα, συνάδελφε,
Η επίθεση που δέχεσαι είναι πρωτοφανής. Τη ζεις καθημερινά, την ξέρεις καλά. Οπως όλοι μας, έτσι κι εσύ είσαι το θύμα μιας άδικης αντιλαϊκής πολιτικής, θύμα της καπιταλιστικής κρίσης για την οποία δεν έχεις ευθύνη. Στο όνομα της κρίσης και του χρέους, τα φορτώνουν όλα στην πλάτη σου. Ταυτόχρονα, αντιμετωπίζεις και τις δραματικές συνέπειες από τις ανακατατάξεις και τις αλλαγές που ήδη δρομολογούνται στον κλάδο των ΜΜΕ (σκάει η «φούσκα»). Ανακατατάξεις αναμενόμενες, αλλά η οικονομική κρίση τις επιταχύνει και τις κάνει πιο επώδυνες για όλους μας.
Οι αλλαγές, που κυοφορούνται εδώ και μερικά χρόνια στα ΜΜΕ, σχετίζονται με την εφαρμογή των νέων τεχνολογιών, που αντικειμενικά στον καπιταλισμό οδηγεί σε δραστική μείωση θέσεων εργασίας και άρα, όξυνση της ανεργίας. Οδηγεί σε ευέλικτες σχέσεις εργασίας, εντατικοποιεί την εργασία, αλλάζει τις εργασιακές σχέσεις. Οδηγεί σε μέτρα μείωσης του λεγόμενου «λειτουργικού κόστους», με πρώτα και μεγάλα θύματα τους εργαζόμενους, εκτός από εκείνους που, λόγω της θέσης τους στην «παραγωγή», είναι οι «κρίκοι» με την εργοδοσία και δεν υφίστανται, δε βιώνουν στον ίδιο βαθμό τις συνέπειες. Η παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλισμού, βεβαίως, όξυνε στο έπακρο όλα τα παραπάνω προβλήματα.
Το νέο μοντέλο που προωθούν οι μεγαλοεπιχειρηματίες των ΜΜΕ είναι:
Η συγκέντρωση των Μέσων (εφημερίδων και σταθμών), που θα σημάνει τη βίαιη εξώθηση μιας μεγάλης μερίδας εργαζομένων, όχι απλά στην ανεργία, αλλά εκτός επαγγέλματος.
Η πλήρης κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και την αντικατάστασή τους με ατομικές.
Αυτή είναι η «κρίση στα ΜΜΕ», για την οποία και όλες οι άλλες δυνάμεις και παρατάξεις μιλούν, αλλά αποφεύγουν να πουν την ουσία. Τα ΜΜΕ των επιχειρηματιών δεν είναι επιχειρήσεις που στοχεύουν πρωταρχικά στο κέρδος. Είναι ιδιοκτησίες μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων με άλλες οικονομικές δραστηριότητες και βασικό στόχο έχουν τη στήριξη της αστικής πολιτικής γενικά, και βεβαίως των ιδιαίτερων δικών τους επιχειρηματικών συμφερόντων. Και γι' αυτό χρηματοδοτούνται από τους ιδιοκτήτες.
Η σχέση της συντριπτικής πλειονότητας των εργαζομένων με τους ιδιοκτήτες αυτών των ΜΜΕ είναι σχέση μισθωτής εργασίας - οι περισσότεροι είναι χαμηλόμισθοι - και γι' αυτό και οι δημοσιογράφοι, ως εργαζόμενοι, υφίστανται τις συνέπειες από τη γενικότερη αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική, αλλά, ταυτόχρονα, καλούνται μέσα από τη δουλειά τους να την υπερασπίζονται και να την προβάλλουν.
Τα εντεινόμενα προβλήματα των εργαζομένων στα ΜΜΕ είναι άρρηκτα δεμένα με το μεγάλο πρόβλημα της ουσιαστικής και ολόπλευρης ενημέρωσης, από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων, αφού η μεγάλη πλειοψηφία των ΜΜΕ στηρίζει την κυρίαρχη πολιτική.
Εχουν τις ρίζες τους στην εξουσία και την πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου και των πολιτικών του εκφραστών. Στις σύγχρονες συνθήκες, ο αγώνας της πλειοψηφίας των δημοσιογράφων και των εργαζομένων στα ΜΜΕ, για τα μισθολογικά, εργασιακά και άλλα αιτήματά τους είναι άρρηκτα, πλέον, δεμένος με τον αγώνα όλης της εργατικής τάξης.
Η κλιμακούμενη επίθεση που δέχονται έχει πολιτικά και ταξικά χαρακτηριστικά και περιεχόμενο. Επομένως, πολιτική και ταξική πρέπει να είναι και η απάντηση και ταυτόχρονα, να προωθείται συστηματικά και πολύμορφα η από τα κάτω ενότητα δράσης των εργαζομένων, κόντρα στην εργοδοσία και τους ανθρώπους της σε κάθε χώρο, η συμπόρευση με την εργατική τάξη, για να εξασφαλίζεται η απάντηση από τη σκοπιά των πραγματικών συμφερόντων της πλειοψηφίας των εργαζομένων στη συνολική, ταξική επίθεση του κεφαλαίου. Προς το συμφέρον των εργαζόμενων στο χώρο είναι η κοινή πάλη με τους άλλους εργαζόμενους της χώρας, για ενημέρωση σε όφελος των εργαζομένων και του λαού.
Σήμερα, λόγω κρίσης, πληθαίνουν συνεχώς οι απολύσεις, δίπλα στις περικοπές μισθών και τις εργασιακές σχέσεις - λάστιχο και, όπως όλα δείχνουν, θα πολλαπλασιαστούν τα λουκέτα, οι συγχωνεύσεις, η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Σε περίοδο γενικότερης και βαθιάς οικονομικής κρίσης, καθώς η διαφημιστική δαπάνη και οι κυκλοφορίες κατρακυλούν, οι καπιταλιστές και του χώρου των ΜΜΕ θα ακολουθήσουν την κλασική συνταγή ξεπεράσματος των κρίσεων: Την καταστροφή μέρους του κεφαλαίου και προϊόντων, δηλαδή κλείσιμο επιχειρήσεων και συγχωνεύσεις.
Ο κλάδος μας ξεχωριστά, αλλά και σε συντονισμό με άλλους, πρέπει να δώσει μάχη, ώστε να αποκρούσουμε την κατάργηση των ΣΣΕ και να πετύχουμε την υπογραφή νέων, που να καλύπτουν και την εργασία στα διαδικτυακά Μέσα, να προστατεύουν τα εργασιακά δικαιώματα και να προβλέπουν ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, ιδιαίτερα στα χαμηλά κλιμάκια.
Στο πλαίσιο του συντονισμού της δράσης, η εναντίωση στις απολύσεις πρέπει να δένεται οργανικά με την επείγουσα ανάγκη πρόταξης και διεκδίκησης της προστασίας των ανέργων. Καμία θέση εργασίας δεν είναι διασφαλισμένη. Εκατοντάδες άνεργοι συνάδελφοί μας ζουν ήδη σε απελπιστική κατάσταση. Απαιτείται προστασία των οικογενειών τους, που επίσης υποφέρουν.
Η οργάνωση του αγώνα έχει εδώ και χρόνια αφεθεί σε εργοδοτικές - κυβερνητικές πλειοψηφίες στην ΕΣΗΕΑ και την ΠΟΕΣΥ. Διαφορετικές δυνάμεις, με διαφορετικές αφετηρίες και στοχεύσεις, με «δεξιά» ή «αριστερή» φρασεολογία και ρητορική, συγκλίνουν τελικά στο κύριο και βασικό.
Δυνάμεις όπως οι «Δημοσιογράφοι για τη Δημοσιογραφία», «Δημοσιογραφική Ενότητα» και ΚΕΔ δημιουργούν σύγχυση και αποπροσανατολισμό, κάνουν κριτική στα δευτερεύοντα, για να στηρίξουν τον πυρήνα της αντιλαϊκής πολιτικής. Δεν οργανώνουν, αλλά αποδιοργανώνουν τον αγώνα των εργαζομένων. Είναι ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός.
Δυνάμεις όπως η «Συσπείρωση» και η «Αριστερή Οχθη» αρθρώνουν «υψηλούς» αγωνιστικούς τόνους, αλλά στην πράξη συμπορεύονται με τους παραπάνω στο περιεχόμενο της πάλης. Επί της ουσίας, είναι στηρίγματα του κυβερνητικού συνδικαλισμού, είναι μέρος του προβλήματος.
Ολοι αυτοί «συγκρούονται» και αναγάγουν σε κύριο τις μορφές πάλης. Αλλά, δεν μπορούν να κρύψουν με τίποτα ότι ψήφισαν από κοινού όλες τις αποφάσεις του ΔΣ, που οδήγησαν την ΕΣΗΕΑ τη διετία που πέρασε στην περαιτέρω απαξίωση και τον εκφυλισμό, (η ΚΕΔ απέφευγε εκ του ασφαλούς να συμμετέχει, καθώς συμφωνούσε μεν με την ουσία των αποφάσεων, διαχωριζόταν δε για λόγους εκλογικής σκοπιμότητας).
Η διετής θητεία τους στην ΕΣΗΕΑ καταγράφεται ως καταστρεπτική για τα συμφέροντα του κλάδου. Επιβεβαιώθηκε πλήρως η θέση μας για τον αντιδραστικό και αρνητικό, για τα συμφέροντα των εργαζομένων συσχετισμό δυνάμεων στο ΔΣ. Αποδείχτηκε η υποκριτική θέση περί δήθεν «πλειοψηφίας των αριστερών και δημοκρατικών δυνάμεων». Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την απερχόμενη διοίκηση της ΠΟΕΣΥ, όπου κυριαρχούσαν οι δυνάμεις της «Συσπείρωσης» και των συμμάχων της. Στην ίδια ρότα κινήθηκε και η απερχόμενη διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ, όλοι αυτοί που υποδείχτηκαν και στηρίχτηκαν από τις παραπάνω παρατάξεις. Αποδέχονται και εφαρμόζουν κατά γράμμα την αντιασφαλιστική πολιτική της κυβέρνησης, πετσοκόβοντας παροχές και διαχειρίζονται την περιουσία του Ταμείου με αδιαφανή και σκανδαλώδη τρόπο.
Η ανάγκη της αποφασιστικής αλλαγής του συσχετισμού δύναμης στην ΕΣΗΕΑ, στην ΠΟΕΣΥ και τον ΕΔΟΕΑΠ έχει γίνει σήμερα ακόμη περισσότερο επιτακτική και επείγουσα. Οπως και η αποφασιστική ενίσχυση των συλλογικών διαδικασιών, της συσπείρωσης και αλληλεγγύης των δημοσιογράφων, με βάση τα πραγματικά τους συμφέροντα ως εργαζομένων.
Χρειαζόμαστε μια ΕΣΗΕΑ που θα κάνει μέλη της τώρα όλους όσοι εργάζονται σε εφημερίδες, σταθμούς και διαδικτυακά Μέσα, χωρίς τους γνωστούς απαράδεκτους όρους και προϋποθέσεις. Με ταυτόχρονη εκκαθάριση μητρώου κάθε χρόνο, για να μην είναι μέλη της εκδότες και επιχειρηματίες του Τύπου. Χρειαζόμαστε μια ΕΣΗΕΑ που θα αλλάξει τάχιστα το καταστατικό και θα οργανωθεί δημοκρατικά. Με Μεικτό Συμβούλιο αντιπροσωπευτικό όργανο, με αποφασιστικές αρμοδιότητες.
Προπάντων όμως, χρειαζόμαστε μια ΕΣΗΕΑ που θα εγκαταλείψει το αμαρτωλό παρελθόν του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, του συντεχνιακού πνεύματος και του συμβιβασμού. Μια ΕΣΗΕΑ που θα εκπροσωπεί τους εργαζόμενους δημοσιογράφους, μαχητική οργάνωση για την αντίσταση στον πόλεμο που μας έχει κηρύξει η πλουτοκρατία, στον μακρύ και δύσκολο αγώνα που έχουμε μπροστά μας. Μια ΕΣΗΕΑ που θα δίνει, ταυτόχρονα, τη μάχη για την ενημέρωση και την αξιοπρέπεια των εργαζόμενων δημοσιογράφων. Μια ΕΣΗΕΑ των εργαζομένων, κόντρα στους μεγαλοεπιχειρηματίες του Τύπου και των ΜΜΕ, την τάξη τους, την πολιτική τους και τους πολιτικούς εκφραστές τους.
Χρειαζόμαστε μια ΠΟΕΣΥ που θα κινείται στην ίδια κατεύθυνση, θα μπαίνει μπροστά και θα οργανώνει τον πανελλαδικό αγωνιστικό συντονισμό των εργαζόμενων δημοσιογράφων.
Χρειαζόμαστε έναν ΕΔΟΕΑΠ που δε θα κάνει απλά διαχείριση της αντιασφαλιστικής πολιτικής, αλλά θα αντιστέκεται σ' αυτή, θα διεκδικεί την εξασφάλιση της δωρεάν δημόσιας υγείας για όλους.
Με δεδομένο ότι έρχεται θύελλα, ότι είμαστε στην αρχή, η εγκατάλειψη των παρατάξεων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού και των στηριγμάτων του, είναι αδήριτη ανάγκη για τους εργαζόμενους δημοσιογράφους.
Μόνη εγγύηση είναι η ψήφος στους συνδυασμούς της «Δημοσιογραφικής Συνεργασίας» για την ΕΣΗΕΑ και την ΠΟΕΣΥ και των υποψηφίων για το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ, που υποστηρίζει το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ.
Διεκδικούμε:
Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Καμία διαπραγμάτευση για μειώσεις μισθών και επιδομάτων! Τώρα αυξήσεις σε μισθούς που να ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες.
Κατάργηση κάθε μορφής ατομικής και επιχειρησιακής σύμβασης ή συμφωνίας που προβλέπει μειώσεις μισθών, εκ περιτροπής εργασία, συγχωνεύσεις τμημάτων.
Να παρθούν πίσω όλες οι αποφάσεις για μείωση αποδοχών στα δημόσια ΜΜΕ (ΕΡΤ, ΑΠΕ) και να ισχύσουν οι κλαδικές συμβάσεις.
Στα λεγόμενα «new media», μέσω των νέων ΣΣΕ να κατοχυρωθεί η εφαρμογή τους για όσους εργάζονται σε τέτοια Μέσα, τα οποία ανήκουν σε Ομίλους που εκδίδουν και εφημερίδες.
Αμεση καταβολή των δεδουλευμένων που οφείλουν οι εργοδότες στους εργαζόμενους.
Αμεση κατάργηση όλων των λεγόμενων ελαστικών σχέσεων (ΔΠΥ κλπ.) και μετατροπή τους σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Κατάργηση της απλήρωτης και «μαύρης» πρακτικής εξάσκησης. Η εξάσκηση να γίνεται με πλήρη μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Μόνιμη σταθερή δουλειά, 7ωρο - 35ωρο - 5ήμερο για το διοικητικό και οικονομικό προσωπικό. Κατοχύρωση της πλήρους και σταθερής εργασίας για όλους, με μισθό που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες τού σήμερα. Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ και ουσιαστικές αυξήσεις, ιδιαίτερα για τα χαμηλά μισθολογικά κλιμάκια.
Ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων. Επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ σε όλους τους ανέργους για όσο διαρκεί η ανεργία και να υπολογίζεται ο χρόνος αυτός ως συντάξιμος. Δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους ανέργους και τις οικογένειές τους. Αναστολή πληρωμών των δανείων.
Να καταργηθούν τώρα όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ. Οριο συνταξιοδότησης 60 έτη για τους άντρες, 55 για τις γυναίκες.
Να καταργηθούν το μνημόνιο με την τρόικα και οι «επικαιροποιήσεις» του. Να παρθούν πίσω όλα τα αντιλαϊκά μέτρα.
ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ & ΜΜΕ
Εργαζόμενοι και εργαζόμενες στα ΜΜΕ, άνεργοι, συνταξιούχοι
Η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και προϊόντων και η αναρχία στην παραγωγή είναι αυτό που βρίσκεται στη βάση των οικονομικών κρίσεων του καπιταλισμού.
Στον κλάδο των ΜΜΕ δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να το διακρίνει αυτό. Από τα τέλη της δεκαετίας του '80 με την εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης είχαμε έκρηξη δημιουργίας εκατοντάδων νέων καναλιών, ραδιοφωνικών σταθμών, περιοδικών, εφημερίδων. Υπερπροσφορά του "προϊόντος" της ενημέρωσης σε τέτοιο σημείο που και οι ίδιοι να ομολογούν από παλιά ότι "δεν αντέχει η αγορά τόσα Μέσα".
Συνυπήρχαν όμως στον κλάδο όλοι αυτοί οι επιχειρηματίες αποσκοπώντας όχι μόνο στα φανερά κέρδη που διεκδικούσαν από τη διαφημιστική πίτα αλλά και στα κρυφά από τις άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες του καθένα (ναυτιλιακές εταιρείες, κατασκευαστικές, τουρισμός, πολιτισμός, κλπ) όπου χρησιμοποιώντας την πολιτική δύναμη που τους προσέδιδαν τα Μέσα που κατείχαν, αντλούσαν ζεστό δημόσιο χρήμα.
Σε περίοδο γενικότερης οικονομικής κρίσης που η διαφημιστική δαπάνη και οι κυκλοφορίες κατρακυλούν, υπάρχει αδυναμία να διατηρηθούν όλα αυτά τα Μέσα. Οι κεφαλαιοκράτες εφαρμόζουν την κλασική διαδικασία που ακολουθεί το καπιταλιστικό σύστημα για να ξεπερνά τις κρίσεις του: την καταστροφή μέρους των παραγωγικών δυνάμεων, δηλαδή απολύσεις, κλείσιμο επιχειρήσεων και συγχωνεύσεις.
Ταυτόχρονα, με πρόσχημα την κρίση, μια σειρά σχέδια, που οι εργοδότες του κλάδου είχαν στα συρτάρια τους εδώ και χρόνια, μπαίνουν σε εφαρμογή και καταργούν στην πράξη τις ΣΣΕ, μειώνουν μονομερώς τους μισθούς, καταργούν ειδικότητες, ώστε παράλληλα με την καθιέρωση της εκ περιτροπής εργασίας να δουλεύουν οι εργαζόμενοι όσο και όποτε θέλουν τα αφεντικά. Επιχειρούν να φορτώσουν τα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων.
Η κυβέρνηση αλείφει βούτυρο στο ψωμί τους προωθώντας, στη βάση του επικαιροποιημένου μνημονίου και του νέου Συμφώνου ανταγωνιστικότητας τη γενικευμένη εφαρμογή των επιχειρησιακών συμβάσεων, με δραστική μείωση των μισθών και εργασιακές σχέσεις - λάστιχο που θα ισχύουν παντού.
Οι εργαζόμενοι του χώρου, όλων των ειδικοτήτων, πρέπει να ενοποιήσουμε την πάλη μας διεκδικώντας κάλυψη όλων των σύγχρονων αναγκών μας.
Βεβαίως, ο ανεβασμένος αγώνας απαιτεί ανεβασμένες μορφές πάλης, όμως η κλιμάκωση του αγώνα πρέπει να αφορά πρωτίστως την αμφισβήτηση της πολιτικής που επιτίθεται στα δικαιώματά μας. Σημασία έχει ο προσανατολισμός και η μαζικότητα του κινήματος και όχι αποκλειστικά οι μορφές πάλης με αιτήματα είτε κυριολεκτικά συντεχνιακά, είτε αμυντικά, είτε διαχειριστικά. Πρέπει οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ να συνταχθούν με τις ταξικές δυνάμεις στους άλλους κλάδους, γιατί έχουμε κοινά συμφέροντα απέναντι στο κεφάλαιο και να κατευθύνουμε την πάλη μας στο θέμα της εξουσίας.
Επιθετικά διεκδικούμε:
· Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Καμία διαπραγμάτευση για μειώσεις μισθών και επιδομάτων! Τώρα αυξήσεις σε μισθούς που να ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες.
· Την κατάργηση κάθε μορφής ατομικής και επιχειρησιακής σύμβασης ή συμφωνίας που προβλέπει μειώσεις μισθών, εκ περιτροπής εργασία, συγχωνεύσεις τμημάτων.
· Να παρθούν πίσω όλες οι αποφάσεις για μείωση αποδοχών στα δημόσια ΜΜΕ (ΕΡΤ, ΑΠΕ) και να ισχύσουν οι κλαδικές συμβάσεις.
· Στα λεγόμενα «new media», μέσω των νέων ΣΣΕ να κατοχυρωθεί η εφαρμογή τους για όσους εργάζονται σε τέτοια Μέσα, τα οποία ανήκουν σε Ομίλους που εκδίδουν και εφημερίδες.
· Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων που οφείλουν οι εργοδότες στους εργαζόμενους.
· Άμεση κατάργηση όλων των λεγόμενων ελαστικών σχέσεων (ΔΠΥ κλπ.) και μετατροπή τους σε συμβάσεις αορίστου χρόνου.
· Κατάργηση της απλήρωτης και «μαύρης» πρακτικής εξάσκησης. Η εξάσκηση να γίνεται με πλήρη μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
· Μόνιμη σταθερή δουλειά, 7ωρο - 35ωρο - 5ήμερο.
· Κατοχύρωση της πλήρους και σταθερής εργασίας για όλους, με μισθό που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες τού σήμερα.
· Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ και ουσιαστικές αυξήσεις, ιδιαίτερα για τα χαμηλά μισθολογικά κλιμάκια.
· Ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων. Επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ σε όλους τους ανέργους για όσο διαρκεί η ανεργία και να υπολογίζεται ο χρόνος αυτός ως συντάξιμος. Δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους ανέργους και τις οικογένειές τους. Αναστολή πληρωμών των δανείων.
· Να καταργηθούν τώρα όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ. Όριο συνταξιοδότησης 60 έτη για τους άντρες, 55 για τις γυναίκες.
· Να καταργηθούν το μνημόνιο με την τρόικα και οι «επικαιροποιήσεις» του.
· Να παρθούν πίσω όλα τα αντιλαϊκά μέτρα.
ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011
ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ
Η ΣΦΟΔΡΗ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 11:00 π.μ. ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΤΟΥ «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ»
ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ (ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ 2)
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες στα ΜΜΕ,
Το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ σας καλεί να ορθώσετε με τον αγώνα σας εμπόδια στην επέλαση της πολιτικής διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης σε βάρος των εργαζομένων. Αντίθετα με ότι υποστηρίζει η κυβέρνηση, η πολιτική των μνημονίων φέρνει δυστυχία στο λαό και ευτυχία μόνο στο κεφάλαιο. Τσακίζουν τους εργαζόμενους για να έχουν οι κεφαλαιοκράτες τις μικρότερες δυνατές απώλειες και να βγουν τελικά από την κρίση πιο ανταγωνιστικοί απέναντι στους ομοίους τους των άλλων ιμπεριαλιστικών ενώσεων και κρατών.
Η κρίση δεν είναι αποτέλεσμα κακοδιαχείρισης, γκόλντεν μπόις, χρηματοπιστωτικών αδυναμιών και άλλων τέτοιων αποπροσανατολιστικών ιδεολογημάτων. Είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ίδιας της λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος. Η πορεία της καπιταλιστικής οικονομίας καθορίζεται από τις επιλογές του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, όχι από τις επιλογές των εργαζομένων. Των καπιταλιστών είναι η κρίση, αυτοί να την πληρώσουν. Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να ξεγελαστεί από τους εμφανιζόμενους ως «σωτήρες» της «εθνικής οικονομίας», της οικονομίας της πλουτοκρατίας. Η οικονομία του λαού μπορεί να σωθεί μόνο από τον ίδιο το λαό, μόνο αν οι εργαζόμενοι κάνουν δικό τους τον πλούτο που παράγουν, οργανώσουν και ελέγξουν την παραγωγή προς το συμφέρον τους.
Η καπιταλιστική κρίση έχει αρχίσει να δείχνει τα δόντια της και στους εργαζόμενους του χώρου των ΜΜΕ, καθώς συνδυάζεται με τα σχέδια μεγαλοεκδοτών για την αντιμετώπιση της ήδη προϋπάρχουσας κρίσης στον Τύπο, τα news room, τα βίντεο κοινής λήψης, τη λειτουργία διαδικτυακών μίντια με κατάργηση των εντύπων εκδόσεων κτλ. Καταστρέφονται παραγωγικές δυνάμεις (επιχειρήσεις κλείνουν, η ανεργία αυξάνεται) μέσα από την κλασική διαδικασία που ακολουθεί το καπιταλιστικό σύστημα για να ξεπερνά τις κρίσεις του.
Το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ εδώ και χρόνια προβάλλει στον κλάδο τη θέση, ότι οι εργαζόμενοι του χώρου, όλων των ειδικοτήτων, πρέπει να ενοποιήσουν την πάλη τους διεκδικώντας κάλυψη όλων των σύγχρονων αναγκών τους και να συνταχθούν μαζί με τις ταξικές δυνάμεις στους άλλους κλάδους, γιατί έχουν κοινά συμφέροντα απέναντι στο κεφάλαιο. Οι εξελίξεις δείχνουν ότι οι ανάγκες του κεφαλαίου απαιτούν ολομέτωπη επίθεση απέναντι σε όλους τους εργαζόμενους. Ηδη το μέτρο της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων «χτυπά την πόρτα» των εργαζομένων στα ΜΜΕ, όπως και των εργαζομένων στους άλλους κλάδους. Δεν υπάρχουν ατομικές ή συντεχνιακές λύσεις. Η διέξοδος βρίσκεται στο συλλογικό ταξικό αγώνα.
Δεν θα μας λυγίσουν. Καμιά υποχώρηση. Αποφασιστική αντίσταση και μαχητική διεκδίκηση των αιτημάτων μας. Η άμυνα δεν αποτελεί λύση. Σωτηρία δεν είναι η εξαθλίωση του λαού. Λύση είναι το δυνάμωμα του μετώπου κατά του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, η διεκδίκηση του φιλολαϊκού δρόμου ανάπτυξης.
Να οργανωθούμε καλύτερα, να συγκεντρώσουμε δυνάμεις για τη σκληρή αναμέτρηση με την πλουτοκρατία, την αντιλαϊκή πολιτική, την καταστολή και την εργοδοτική τρομοκρατία, συγκροτώντας επιτροπές αγώνα στους χώρους δουλειάς, δυναμώνοντας την ενότητα και την αλληλεγγύη. Στον ψεύτικο πατριωτισμό της υποταγής, στο "όλοι φταίμε, όλοι να πληρώσουμε", απαντάμε να πληρώσουν την κρίση αυτοί που την προκάλεσαν, απαντάμε με την περηφάνια της δικής μας τάξης, με την απαίτηση των δικών μας αναγκών.
Απορρίψτε την τακτική εκτόνωσης, συμβιβασμού και απογοήτευσης που προωθούν οι ξεπουλημένες πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, αλλά και σε πολλές ενώσεις του κλάδου των ΜΜΕ. Απορρίψτε τα ψευδεπίγραφα διλήμματα και την καταστροφολογία, που συστηματικά προβάλλονται στα περισσότερα από τα ΜΜΕ που δουλεύουμε, από ποικιλόχρωμους μεγαλοδημοσιογράφους και «ειδικούς τεχνοκράτες».
Βγάλτε πολιτικά συμπεράσματα, γυρίστε την πλάτη στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, που παρέδωσαν τα δικαιώματα των εργαζομένων βορά στην κερδοφορία του κεφαλαίου. Με επιτροπές αγώνα, πολιτικοποίηση και ριζοσπαστικοποίηση της πάλης, κόντρα και στον κάθε εργοδότη ξεχωριστά, αλλά και συνολικά απέναντι στην τάξη τους, στο κράτος και στους νόμους τους.
Συντασσόμαστε με το ταξικό εργατικό κίνημα και συμμετέχουμε μαζικά στις κινητοποιήσεις του κλάδου στις 30 Νοέμβρη και στις 15 Δεκέμβρη, στο πλαίσιο της πανεργατικής απεργίας.
Διεκδικούμε:
Μισθούς και συντάξεις που θα ανταποκρίνονται στο ύψος των σημερινών λαϊκών αναγκών. Κατώτερος μισθός 1.400 ευρώ. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ.
Μόνιμη σταθερή δουλειά, 7ωρο - 35ωρο- 5ήμερο.
Κατοχύρωση ελεύθερων ΣΣΕ (Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας) ανά κλάδο.
Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
Ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων
Επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ σε όλους τους ανέργους για όσο διαρκεί η ανεργία και να υπολογίζεται ο χρόνος αυτός ως συντάξιμος.
Δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους ανέργους και τις οικογένειές τους, με κάλυψη της δαπάνης από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Αναστολή πληρωμών των δανείων και απαγόρευση κατάσχεσης και πλειστηριασμού της κύριας και δευτερεύουσας κατοικίας μέχρι 150 τ.μ. για την τετραμελή οικογένεια, την περίοδο της ανεργίας και επιδότηση του ενοικίου.
Μείωση των τιμολογίων στο ηλεκτρικό ρεύμα, στο νερό και το σταθερό τηλέφωνο κατά 50% και απαγόρευση διακοπής της σύνδεσής τους την περίοδο της ανεργίας.
Δωρεάν βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί για τα παιδιά των ανέργων. Κατάργηση των τροφείων και χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Μονιμοποίηση όλων όσοι δουλεύουν μέσω προσωρινών μορφών (μπλοκάκια κτλ.), χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Αμεση καταβολή των δεδουλευμένων που οφείλουν οι εργοδότες στους εργαζόμενους.
Να καταργηθούν το μνημόνιο με την τρόικα και οι «επικαιροποιήσεις» του.
Να παρθούν πίσω όλα τα αντιλαϊκά μέτρα και οι αντιασφαλιστικοί νόμοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ
Για άλλη μια φορά , με αφορμή την απεργία των ναυτεργατών , ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός χειραγώγησης της κοινής γνώμης μέσω των αστικών ΜΜΕ.
Για άλλη μια φορά πρωταγωνιστές σε αυτό το άθλιο παιχνίδι κατασυκοφάντησης των εργατικών κινητοποιήσεων , με στόχο την ενεργοποίηση του «κοινωνικού αυτοματισμού», τα υψηλόμισθα δημοσιογραφικά τσιράκια των εφοπλιστών, που κάποιοι από αυτούς ταυτόχρονα είναι και εκδότες και ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών.
Οι μεγάλοι τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί στις πρωινές τους εκπομπές λειτούργησαν σαν να είχαν δικτυωθεί σε διακαναλική μετάδοση, ξερνώντας χολή για την απεργία των ναυτεργατών, την παλικαρίσια περιφρούρησή της, τα δίκαια αιτήματά της. Βασική τους επιδίωξη δεν ήταν μόνο να συκοφαντήσουν την απεργία που οργανώθηκε με απόλυτη επιτυχία κόντρα στις δικαστικές αποφάσεις των αστικών δικαστηρίων, αλλά και να αποτελέσουν το βασικό μοχλό ενεργοποίησης του μηχανισμού καταστολής.
Ταυτόχρονα όλες τις προηγούμενες μέρες εξαφάνισαν από τις εφημερίδες και τα κανάλια της αστικής τάξης την πανελλαδική απεργία που κήρυξαν οκτώ ομοσπονδίες, 13 Εργατικά Κέντρα και δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία.
Από την άλλη όλο το προηγούμενο διάστημα που ξεδιπλώνονται οι αγώνες της εργατικής τάξης κόντρα στα αντεργατικά – αντασφαλίστηκα μέτρα του μαύρου μετώπου Κυβέρνησης – ΕΕ – εργοδοτών, ο κυβερνητικός εργοδοτικός συνδικαλισμός στον κλάδο μας επικαλείται υποκριτικά την ανάγκη «ενημέρωσης του κοινού για την απεργία», προκειμένου να μην πάρει ή ακόμα και να ακυρώσει αποφάσεις για αγωνιστικές κινητοποιήσεις
Το ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ και ΜΜΕ καταγγέλλει τις συμβιβασμένες ηγεσίες των ενώσεων του κλάδου που μπροστά σε αυτό το όργιο παραπληροφόρησης σφυρίζουν αδιάφορα , επικροτώντας στην πράξη και «νομιμοποιώντας» την πιο χυδαία αντεργατική και αντιαπεργιακή προπαγάνδα.
Καλεί τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ σε απειθαρχία και ανυπακοή όταν τους καλούν να υπηρετήσουν αυτού του είδους την δημοσιογραφία.
Συναδέλφισσες , -οι
Την Τρίτη 29 Ιουνίου ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ
ΜΕ ΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΕ ΜΙΑ ΑΠΑΙΤΗΣΗ
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣEI Η ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ-
Ως αποτέλεσμα της κατάργησης του κυτταρολογικού τμήματος στον ΕΔΟΕΑΠ, με ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του Οργανισμού είχαμε την απόλυση δύο εργαζομένων στο τμήμα, της γιατρού Κ. Ρίτσου και της συναδέλφου Ελένης Σπηλιωπούλου μέλους της ΕΠΗΕΑ .
Η συναδέλφισσα ζήτησε την αρωγή του σωματείου της, και ιδιαίτερα του ΔΣ προκειμένου να ανακληθεί η απόλυση της.
Όλα τα μέλη του ΔΣ τότε, όλων των παρατάξεων, (και βεβαίως και οι κ.κ. Πίπας, Ζήκος, Διαμάντης και λοιποί του προεδρείου της ΕΠΗΕΑ και της ΑΣΚ) την διαβεβαίωσαν ότι η απόλυση της δεν θα αφήσουμε να πραγματοποιηθεί και ότι θα γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να πετύχουμε την ανάκληση της.
Όλοι υπερθεματίζανε τότε, ότι αν επιτρέψουμε να γίνει αυτό μέσα στο δικό μας σπίτι, τότε οι εργοδότες θα νομιμοποιούνται να απολύουν τους εργαζόμενους κατά βούληση!
Τα ίδια διαβεβαίωναν και στην συνέλευση των εργαζομένων που πραγματοποιήθηκε στον ΕΔΟΕΑΠ στις 24/3/10, με θέμα την απόλυση της συναδέλφισσας χρησιμοποιώντας μάλιστα βαρύγδουπες εκφράσεις!
Δύο μέρες μετά επισπεύστηκε η απόλυση της, με εντολή της κας Σπανοπούλου από το εξωτερικό που έλειπε, και με δικαστικό κλητήρα θυροκολλήθηκε στο σπίτι της!
Σήμερα, μετά από βδομάδες σκόπιμων κωλυσιεργιών, καθυστερήσεων, υπόγειων συνεννοήσεων, οι κκ. Δ.Πίππας , Μ.Ζήκος , Θ. Διαμάντης αλλά και οι υπόλοιποι σύμβουλοι της πλειοψηφούσας παράταξης στην ΕΠΗΕΑ , της ΑΣΚ, μαζί με τους εκλεγμένους στο ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ Δ. Μυλωνά και Α.Κυρίτση που στηρίζονται από την ίδια παράταξη, όχι μόνο ΠΟΥΛΗΣΑΝ το μέλος της ΕΠΗΕΑ αλλά εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι από την αρχή είχαν οι ίδιοι συμμετοχή και συνενοχή στην απόφαση. (Δεν εξαιρούμε ούτε τον πρόεδρο κο Μ. Γκανά, που μπορεί να απέχει αυτό το διάστημα από τις συνεδριάσεις του ΔΣ λόγω σοβαρού οικογενειακού του προβλήματος , που σεβόμαστε, αλλά είμαστε σίγουροι ότι ήταν ενήμερος και όλα γίνονταν με τη σύμφωνη γνώμη του)
Προσπάθησαν να εξαπατήσουν τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ και τους εργαζόμενους στον ΕΔΟΕΑΠ.
Τρομοκρατούν με ψέματα τους εργαζόμενους ότι κάποιοι θέλουν να υποσκάψουν την ίδια την υπόσταση του ΕΔΟΕΑΠ με επικίνδυνες άσκοπες απεργίες και επαναστατική γυμναστική!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ!!
Είχαν όσο χρόνο χρειαζότανε, και τη σύμφωνη γνώμη μας να εξαντλήσουμε πρώτα όλες τις δυνατότητες διαλόγου και συνεννόησης με το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ προς εξεύρεση θετικής λύσης!
Αν όμως δεν προέκυπτε κάτι τέτοιο έπρεπε να προστατέψουμε την απολυμένη συνάδελφο στην πράξη, εν ανάγκη και με απεργία!
Αυτή εξάλλου ήταν και η διάθεση των συναδέλφων της στον ΕΔΟΕΑΠ, όπως εκφράστηκε μέσα από τη συνέλευση τους .
Δεν έκαναν το ελάχιστο προς αυτή την κατεύθυνση!!
Τα δύο μέλη από την ΕΠΗΕΑ μέσα στο συμβούλιο του οργανισμού (Μυλωνάς και Κυρίτση) ψήφισαν μαζί με τους υπόλοιπους τις διάφορες περικοπές και την κατάργηση του κυτταρολογικού τμήματος που είχε ως αποτέλεσμα και την απόλυση της συναδέλφου.
Την ίδια στιγμή στο ΔΣ της ΕΠΗΕΑ οι ομοϊδεάτες τους, ζητούσαν ομόφωνα να παρθούν πίσω οι περικοπές και στιγμάτιζαν την κατάργηση του κυτταρολογικού ως απάνθρωπη απόφαση!
ΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ!!
Ποτέ οι εκπρόσωποι της ΑΣΚ στον ΕΔΟΕΑΠ δεν στήριξαν ουσιαστικά την ανάκληση της απόλυσης. Όταν μέλη του ΔΣ της ΕΠΗΕΑ ζήτησαν να συναντηθούν έστω και με αντιπροσωπεία μελών του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ, αφού η Πρόεδρος απαξιούσε να μας δώσει απάντηση, ο κος Μυλωνάς και η κα Κυρίτση απουσίαζαν με άνωθεν εντολές.
Όταν ξανατέθηκε το θέμα σε επόμενη συνεδρίαση από δύο άλλα μέλη , πάλι δεν στηρίξανε την πρόταση με αποτέλεσμα να απορριφθεί από την Πρόεδρο το αίτημα για επανεξέταση με το δικαιολογητικό ότι δεν το στηρίζουν τουλάχιστον τέσσερεις σύμβουλοι!
Μετά από αυτό, στη συνεδρίαση της ΕΠΗΕΑ την Τρίτη 13-4-10 θα συζητούσαμε το θέμα για να πάρουμε αποφάσεις! Ο προεδρεύων Μ.Ζήκος ζήτησε αναβολή της συζήτησης γιατί όπως μας δήλωσε είχε προφορική δέσμευση της Προέδρου του ΕΔΟΕΑΠ ότι στο προγραμματισμένο ΔΣ του οργανισμού τη Δευτέρα 19-4-10 η ίδια θα έθετε το θέμα προς συζήτηση, κάτι που τελικά δεν έγινε
Έτσι στην συνεδρίαση της Τρίτης 20-4-10 του Δ.Σ της ΕΠΗΕΑ , με παρόντα 10 από τα 11 μέλη του, παρά τη δέσμευση του αντιπροέδρου από το προηγούμενο ΔΣ ότι θα συζητούσαμε το θέμα, και παρά την επί τόπου κατάθεση πρότασης συζήτησης από πέντε μέλη του Δ.Σ όπως προβλέπει το καταστατικό, η παράταξη που πλειοψηφεί στο ΔΣ αποχώρησε σύσσωμη λύνοντας τη συνεδρίαση!
Σήμερα, ανερυθρίαστα, κυκλοφορούν ανακοίνωση που έχει θέμα τον ΕΔΟΕΑΠ και μέσα σε τρεις ολόκληρες σελίδες δεν βρίσκουν ούτε μια αράδα χώρο για να αναφερθούν στο θέμα της απολυμένης συναδέλφου!!!
Αντιθέτως από ολόκληρο το κείμενο συνάγεται το συμπέρασμα ότι δεν έχουν καμία διαφωνία με τις αποφάσεις της κας Σπανοπούλου και του «Δικού της ΔΣ» κατά την προσφιλή της έκφραση.
Η ημερομηνία που φαίνεται ότι συντάχθηκε η ανακοίνωση (13-4-10) δείχνει ξεκάθαρα ότι είχαν πάρει τις αποφάσεις τους από την αρχή ακόμη και κορόιδευαν την απολυμένη συνάδελφο τους εργαζόμενους στον ΕΔΟΕΑΠ και το ΔΣ της ΕΠΗΕΑ.
Προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουν την έγκριση της πλειοψηφίας με τον ίδιο τρόπο που επικαλείται την λαϊκή εντολή η κυβέρνηση, και που στο όνομα της κατακρεουργεί κάθε ασφαλιστικό και εργασιακό δικαίωμα. Στον ίδιο χαβά βαράνε και αυτοί!
Αναγνωρίζουν ποιος φταίει για την οικονομική κρίση αλλά βαδίζουν στο δρόμο που τους υποδεικνύει η κυβέρνηση! Γίνονται προπομποί της πολιτικής της και μας καλούν πρώτοι και καλύτεροι να προστρέξουμε στη λογική που θέλουν να μας επιβάλουν η πλουτοκρατία και οι υπάλληλοι τους: Φταίμε όλοι! Χρειάζονται θυσίες! Σκύψτε το κεφάλι! Μη μιλάτε!
Διαχειριστές του κακού καιρού έχουν πάρει ψηλά τον αμανέ και μας καλούν να νιώσουμε ενοχές που τόσο καιρό είμαστε «προνομιούχοι» και δεν είχαμε μια σταλιά φιλότιμο να επιστρέψουμε ό,τι κατά τη γνώμη τους παίρναμε παραπανίσιο!!
Συνάδελφοι, γυρίστε την πλάτη στους εκπροσώπους του καραμπινάτου εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού, δεν σας αξίζει μια τέτοια εκπροσώπηση!
ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ !!!
Γυρίστε την πλάτη σε αυτούς που δήθεν, στο όνομα του αυτοδιοίκητου του ΕΔΟΕΑΠ, γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, μέλη – μετόχους και ΔΣ των Ενώσεων.
Ακριβώς λόγω αυτού του χαρακτήρα του ΕΔΟΕΑΠ , εμείς είμαστε τα αφεντικά τους ! Με δική μας εντολή βρίσκονται σε αυτή τη θέση! Δεν απέλυσε απλά μια εργαζόμενη η κα Σπανοπούλου και η παρέα της! Απέλυσε ένα από τα αφεντικά της !!
ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΩΡΑ!
ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΤΤΑΡΟΛΟΓΙΚΟΥ!
Να συνεδριάσει, άμεσα το ΔΣ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών - ΠΟΕΣΥ, προκειμένου να παρθεί απόφαση για συμμετοχή του κλάδου των εργαζομένων στον Τύπο και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ στις απεργιακές κινητοποιήσεις στις 21 και 22 Απρίλη, ζητά με χτεσινή επιστολή του στο Προεδρείο της Ομοσπονδίας, το μέλος του ΔΣ της Γιάννης Ζαγγανάς, εκλεγμένος με τη "Δημοσιογραφική Συνεργασία".
Συγκεκριμένα στη σχετική επιστολή, που απευθύνεται στον Πρόεδρο και το Γεν. Γραμματέα της ΠΟΕΣΥ και κοινοποιείται σε όλα τα μέλη του ΔΣ, σημειώνεται:
«Κύριοι συνάδελφοι,
Ζητώ να ορίσετε συνεδρίαση άμεσα, μέσα στη βδομάδα ή το αργότερο τη Δευτέρα, 19 Απριλίου, προκειμένου να συζητήσουμε για την επικίνδυνη κατάσταση που διαμορφώνεται σε βάρος των συμφερόντων του κλάδου, των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης με απολύσεις, διαθεσιμότητες, μειώσεις μισθών, μη πληρωμή δεδουλευμένων και δώρων Πάσχα κ.λπ., και ενόψει της κυβερνητικής πρότασης για το Ασφαλιστικό - λαιμητόμου.
Θεωρούσα αυτονόητο ότι, μετά συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου, 28 Μαρτίου, για τα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό, θα ορίζατε, άμεσα, συνεδρίαση του Δ.Σ. για συγκεκριμενοποιήσουμε το πρόγραμμα δράσης για αγωνιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων του κλάδου μας. Αυτό δεν έγινε με ευθύνη σας ενώ τα προβλήματα οξύνονται και εξελίσσονται επικίνδυνα.
Υπογραμμίζουμε ότι δεν μπορεί να υπάρχει καμιά αυταπάτη πως, εμάς τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, έστω και στη βάση του «διαίρει και βασίλευε» θα μας αφήσουν, έστω και προσωρινά «στην απέξω», ότι δεν θα χτυπήσουν όπως γίνεται με τους άλλους εργαζόμενους, τα εργασιακά μας δικαιώματα.
Μπροστά στην κατάσταση που διαμορφώνεται και για όλους αυτούς τους λόγους ζητώ να συνεδριάσει το Διοικητικό Συμβούλιο άμεσα προκειμένου να αποφασιστεί άμεση κινητοποίηση του κλάδου μαζί με τους άλλους εργαζόμενους στις κινητοποιήσεις στις 21-22 Απρίλη του οργανώνουν τα εργατικά συνδικάτα.
Θεωρούμε ότι όποια καθυστέρηση θα είναι αδικαιολόγητη καθώς διευκολύνει την κυβέρνηση και την εργοδοσία στην επίθεσή της στα δικαιώματα των εργαζομένων και, βέβαια, των εργαζομένων στα ΜΜΕ.
Αθήνα, 14 Απριλίου 2010
Μέλος του Δ.Σ. της ΠΟΕΣΥ»
Το Π.Α.ΜΕ. χαιρετίζει τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στις απεργίες και τα συλλαλητήριά του.
Συμμετοχή που ήταν απάντηση στα ψέματα της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, ότι οι εργαζόμενοι στηρίζουν τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα.
Συμμετοχή που ανέδειξε το Π.Α.ΜΕ. σαν το ΒΑΣΙΚΟ ΟΡΓΑΝΩΤΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ της εργατικής τάξης και αυθεντικό εκφραστή της θέλησής της, απομονώνοντας ακόμα περισσότερο τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, τις πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.
Η κυβέρνηση ψήφισε με τη μορφή του κατεπείγοντος το αντιλαϊκό νομοσχέδιο που περικόβει μισθούς, επιδόματα, άδειες, δώρα κ.λ.π. και ετοιμάζεται να φέρει τα επόμενα αντιλαϊκά νομοσχέδια που θα αφορούν το συνταξιοδοτικό - ασφαλιστικό και τις εργασιακές σχέσεις.
Η απάντηση των εργαζομένων πρέπει να είναι ακόμα πιο μαζική και αποφασιστική. Η κυβέρνηση, οι καπιταλιστές, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν συμβιβάζονται με την ύπαρξη των δικαιωμάτων που μας απομένουν. Θέλουν να μας τα πάρουν όλα, χτυπώντας ενιαία τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Εμείς δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με τη βάρβαρη πολιτική τους, με τη λεηλασία της ζωής μας, με την ισοπέδωση του μέλλοντος των παιδιών μας.
Συνεχίζουμε με νέα πανεργατική πανελλαδική απεργία την Πέμπτη 11 Μάρτη.
Το μήνυμά μας πρέπει να είναι ακόμα πιο μαζικό.
Θα συναντηθούμε στις πύλες των εργοστασίων, στις υπηρεσίες και στα γιαπιά, περιφρουρώντας την απεργία.
Θα συναντηθούμε στην απεργιακή συγκέντρωση.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 11π.μ.
Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη!
Συνάδελφοι εργαζόμενοι στον Τύπο και τα ΜΜΕ (δημοσιογράφοι, διοικητικοί, τεχνικοί) - συνάδελφοι εργάτες του χεριού και του πνεύματος
Κάτω οι νέοι φόροι.
Καμία μείωση μισθού, κανένα κόψιμο στον 14ο μισθό
Πραγματικές αυξήσεις τώρα σε μισθούς και συντάξεις, μέτρα προστασίας για τους ανέργους.
Να φορολογηθεί το μεγάλο κεφάλαιο. Να καταργηθούν τα προνόμιά του.
Ολοι την Πέμπτη 4 Μάρτη στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα στις 6 το απόγευμα.
ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ! Ολοι στους δρόμους, όλοι στον αγώνα.
Για να αποκρούσουμε τα άγρια μέτρα της κυβέρνησης, της Ε.Ε., της πλουτοκρατίας.
Σοκ και δέος να νιώσουν αυτοί, ΟΧΙ εμείς!
Στήριξε και στηρίξου στο ΠΑΜΕ. Μπορούμε να τους κόψουμε τη φόρα:
Να μην επιτρέψουμε να μειώσουν κι άλλο τους μισθούς, να καταργήσουν τον 13ο και τον 14ο μισθό.
Να μην τους αφήσουμε να μας πνίξουν με τους φόρους, αυξάνοντας το ΦΠΑ και τους φόρους στα καύσιμα.
Να αποκρούσουμε το ξεθεμελίωμα του ασφαλιστικού συστήματος, την κατάργηση της κατώτερης σύνταξης και των παροχών, για να μη δουλεύουμε ως τα βαθιά γεράματα για ψίχουλα.
Να μην τους αφήσουμε να καταργήσουν ακόμα και τον κατώτερο μισθό και τις συλλογικές συμβάσεις, να απελευθερώσουν τις απολύσεις.
Καμιά εμπιστοσύνη σε όσα λένε ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑΟΣ, οι δημοσιογράφοι που υπηρετούν τους μεγάλους επιχειρηματίες. Το πραγματικό δίλημμα είναι: θα πτωχεύσουμε εμείς οι εργαζόμενοι και ο λαός ή θα μειωθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας.
Είναι ντροπή σήμερα για κάθε εργάτη (είτε του χεριού, είτε του πνεύματος) να υποταχθεί, να δεχθεί αμαχητί να αφαιρέσουν δικαιώματα, που οι προηγούμενες γενιές με αγώνες και αίμα κατάκτησαν. Να επιτρέψει να καταδικάσουν αυτόν και τα παιδιά του στην ανασφάλεια και στη φτώχεια, για να έχουν περισσότερα προνόμια και κέρδη οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι μεγαλέμποροι, οι εφοπλιστές.
ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ. ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ.
Παραμερίστε τον εργοδοτικό - δικομματικό συνδικαλισμό, πάρτε την υπόθεση της οργάνωσης του αγώνα και της αντεπίθεσης στα χέρια σας.
Τέρμα πια στην κοροϊδία, καμιά θυσία για την πλουτοκρατία!
Εμπρός να δείξουμε τη δύναμή μας. Διεκδικούμε σύγχρονα δικαιώματα. Εμείς παράγουμε τον πλούτο. Μπορούμε να ζήσουμε πολύ καλύτερα χωρίς τους πλουτοκράτες.
Ολοι μαζί, εργάτες, αυτοαπασχολούμενοι, φτωχοί αγρότες, νέοι και γυναίκες στους δρόμους ενάντια στον κοινό μας αντίπαλο.
ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ
Η επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης συνεχίζεται με μεγαλύτερη ένταση.
Αξιοποιούν την καπιταλιστική κρίση για να επιταχύνουν και να επιβάλουν με φωτιά και σίδερο μέτρα που θα κάνουν την ζωή μας πραγματική κόλαση τα επόμενα χρόνια.
Στη συνέντευξή του ο Πρωθυπουργός με αφορμή την συμπλήρωση των εκατό ημερών διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ έκανε σαφές ότι:
Αλλά και ,
Ταυτόχρονα επισπεύδονται οι διαδικασίες για το Πρόγραμμα Ανάπτυξης και το ΕΣΠΑ (κοινοτικές επιδοτήσεις) με στόχο την ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων με «ζεστό» χρήμα.
Στο γόνιμο έδαφος αυτής της πολιτικής, που προωθούν από κοινού κυβέρνηση ΝΔ και ΛΑΟΣ και αβαντάρουν οι κολαούζοι τους στη ΓΣΣΕ και ΑΔΕΔΥ , αλλά και οι συμβιβασμένες ηγεσίες του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στον κλάδο μας, συνεχίζονται με ένταση οι καθημερινές απολύσεις στα ΜΜΕ, οι καθυστερήσεις πληρωμών, η μη εφαρμογή των ΣΣΕ, το κλείσιμο και ξανά άνοιγμα μέσων με λιγότερους κάθε φορά εργαζόμενους, η όλο και περισσότερο εφαρμογή ελαστικών σχέσεων εργασίας ειδικά στα νέα μέσα, οι αγοραπωλησίες μέσων με αβέβαιο το μέλλον των εργαζομένων σε αυτά!
Στο γόνιμο έδαφος αυτής της πολιτικής θα πρέπει να δώσουμε τη μάχη των κλαδικών συμβάσεων με την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης να προβλέπει αυξήσεις στα όρια του πληθωρισμού.
Στο γόνιμο έδαφος αυτής της πολιτικής ξεκίνησε ήδη το ξήλωμα του πουλόβερ στον ΕΔΟΕΑΠ , όπου οι πρώτες περικοπές σε παροχές έχουν τη βάση τους στη πλήρη εμπορευματοποίηση της υγείας και στην αισχροκέρδεια των φαρμακοβιομηχάνων , αλλά κανένας από τις συμβιβασμένες ηγεσίες δεν βγάζει άχνα γι’ αυτό.
Συναδέλφισες και συνάδελφοι.
Στις 10 Φλεβάρη απεργούμε!
Το ΠΑΜΕ απευθύνει κάλεσμα στους εργαζόμενους να κλιμακώσουν τον αγώνα!
Οπλισμένοι με την πείρα από την απεργία στις 17 Δεκέμβρη να εντείνουν τον αγώνα για ολόπλευρη υπεράσπιση των συμφερόντων τους ενάντια στο κεφάλαιο.
Να απαντήσουν σε κάθε προσπάθεια διάσπασης και τρομοκράτησης από τους μηχανισμούς της πλουτοκρατίας!
Να αξιοποιήσουμε την πείρα της προηγούμενης απεργίας και χωρίς καθυστέρηση να οργανώσουμε τη συμμετοχή στην απεργία και στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ. Να απορρίψουμε την τακτική εκτόνωσης και αφοπλισμού του κινήματος που ακολουθούν οι πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αλλά και οι συμβιβασμένες πλειοψηφίες σε πολλές Ενώσεις του κλάδου των ΜΜΕ
Το ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ καλεί τους εργαζόμενους στον κλάδο να οργανώσουν συνελεύσεις σε κάθε χώρο δουλειάς να δημιουργήσουν επιτροπές αγώνα και να απαιτήσουν αποφάσεις Δ.Σ των σωματείων για απεργία στις 10 Φλεβάρη.
Καλούμε κάθε τίμιο συνδικαλιστή ανεξάρτητα αν συμφωνεί σε όλα με το ΠΑΜΕ να έρθει μαζί μας, δεν έχει να περιμένει τίποτα από τις συμβιβασμένες ηγεσίες.
Με οδηγό μας το σύνθημα ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ - ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ
Να διεκδικήσουμε:
· Γενναίες αυξήσεις των μισθών και συντάξεων. 1.400 ευρώ ο εθνικός μισθός, 1.120 ευρώ η σύνταξη και το επίδομα ανεργίας.
· Δραστική μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, στα 60 για άνδρες και 55 για γυναίκες ή στα 30 χρόνια χωρίς όριο ηλικίας. Μειωμένα όρια κατά 5 χρόνια αντίστοιχα για τα βαρεία και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
· Δημόσια δωρεάν αναβαθμισμένη Παιδεία.
· Αποκλειστικά Δημόσια αναβαθμισμένη και δωρεάν Υγεία και Πρόνοια για όλους.
· Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης σε αυτούς τους τομείς.
ΣΤΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΤΗΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ
ΑΠΑΝΤΑΜΕ
με
ΑΠΕΡΓΙΑ
10 ΦΛΕΒΑΡΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ : ΣΥΝΤΑΓΜΑ 10 π.μ.
Ο ΚΛΑΔΟΣ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΑΠΕΡΓΕΙ!
Το ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ καλεί :
Να σιγήσουν όλα τα ΜΜΕ και να μη γραφτεί ούτε μια αράδα στον Τύπο, δίνοντας όλοι οι εργαζόμενοι των ΜΜΕ δυναμικό και μαχητικό παρών στην απεργία
ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑΣ.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΧΑΣΙΜΟ!!! ΕΧΟΥΜΕ ΗΔΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙ
Για να αντιμετωπίσουμε την νέα επίθεση στο ασφαλιστικό,
Για να αντιπαλέψουμε τον νέο προϋπολογισμό της λιτότητας.
Για να διεκδικήσουμε νέες συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ , Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ.
Δράσε και εσύ μαζί με το ΠΑΜΕ. Να διεκδικήσουμε:
· Να σταματήσουν οι απολύσεις και να επαναπροσληφθούν άμεσα οι απολυμένοι και από τα ΜΜΕ. Να μονιμοποιηθούν όλοι οι κάθε μορφής συμβασιούχοι χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Μαζικές προσλήψεις τώρα Μόνιμη σταθερή και με δικαιώματα εργασία για όλους.
· 1.400 βασικό μισθό, 1.120 ευρώ σύνταξη και επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους, για όλη τη διάρκεια της ανεργίας.
· Σύνταξη στα 60 για άντρες και στα 55 για τις γυναίκες ή στα 30 χρόνια χωρίς όριο ηλικίας. Μειωμένα όρια κατά 5 χρόνια αντίστοιχα για τα βαρεία και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
· Δημόσια δωρεάν αναβαθμισμένη Παιδεία, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.
· Αποκλειστικά Δημόσια αναβαθμισμένη και δωρεάν Υγεία και Πρόνοια για όλους. Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης σε αυτούς τους τομείς.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΣΤΙΣ 11π.μ.
ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΑΘΗΣ ΣΤΙΣ 10:30 π.μ
Μεγάλη ανησυχία για τα συμφέροντα των δημοσιογράφων δείχνει να διακατέχει τις κεντροδεξιές και κεντροαριστερές παρατάξεις του κλάδου. Τάχα δεν κρατιούνται για αγωνιστικές κινητοποιήσεις και το μόνο εμπόδιο είναι η έλλειψη προεδρείου στην ΕΣΗΕΑ. Ορισμένοι μάλιστα κατηγορούν τη "Δημοσιογραφική Συνεργασία" για την όλη κατάσταση και φτάνουν να μιλάνε για "στήριξη" του Σόμπολου!
Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι έχουν αποδείξει επανειλημμένως πως ούτε μπορούν, αλλά ούτε και θέλουν να οδηγήσουν τον κλάδο σε αγώνες που θα θίξουν τα συμφέροντα των μεγαλοεκδοτών και των κυβερνήσεών τους.
Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι τις αποφάσεις τις παίρνει το ΔΣ και όχι το προεδρείο. Ομως, σήμερα ο συσχετισμός στο ΔΣ είναι εντελώς αρνητικός για τα πραγματικά συμφέροντα του κλάδου. Κυριαρχεί ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός. 'Οποιο προεδρείο και αν εκλεγεί, αυτόν τον συσχετισμό θα εκφράζει. Γι' αυτό η "Δημοσιογραφική Συνεργασία" δε μπορεί σε καμιά περίπτωση να συμμετέχει σε συμμαχικό προεδρείο, όποιας μορφής.
Οι "Δημοσιογράφοι" επιμένουν πεισματικά "πρόεδρος ο Σόμπολος ή χάος" επειδή ακριβώς γνωρίζουν ότι, αν βγει πρόεδρος, δε θα αναγκαστεί να εφαρμόζει αποφάσεις μιας εντελώς αντίθετης πλειοψηφίας.
Η "Συσπείρωση" γνωρίζει ποια είναι η πραγματική πλειοψηφία του ΔΣ, ιδιαίτερα στα μείζονα, στα κρίσιμα, στα σημαντικά. Οπως και η ΚΕΔ που καραδοκεί και ελίσσεται, πετώντας γέφυρες και προς τη "Συσπείρωση". Της έχει ζητήσει "ενωτικές πρωτοβουλίες" και πρότεινε μέλος της για πρόεδρο. Κάνει λόγο για "αντιπροσωπευτικό - αναλογικό" αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα για "μόνο αντιπροσωπευτικό".
"Συσπείρωση" και "Ενότητα" κάνουν λόγο για "φοβερό αδιέξοδο στο ΔΣ". Αλλά το "αδιέξοδο" ισχύει μόνο στη συγκρότηση προεδρείου. Γιατί, κατά τα άλλα, το ΔΣ έχει ήδη πάρει αποφάσεις και μάλιστα για σημαντικά ζητήματα. Εκεί δεν είχαν αδιέξοδο...
Για να ξεπεράσουν το "φοβερό αδιέξοδο" έχουν πολλούς τρόπους. Ας το κάνουν π.χ. με τον ίδιο τρόπο που σε όλα τα μεγάλα ζητήματα παίρνουν τις "συνθετικές αποφάσεις", καταλήγουν στις "μίνιμουμ συμφωνίες". Το έχουν κάνει στο παρελθόν, πρόλαβαν να το κάνουν και σε αυτό το "νέο", το "ακέφαλο" ΔΣ. Θα το εξηγήσουμε παρακάτω αναλυτικά.
Το πρόβλημα της ΕΣΗΕΑ
Το πρόβλημα της ΕΣΗΕΑ δε διαφέρει από το γενικότερο πρόβλημα των συνδικαλιστικών οργανώσεων, όπου επικρατεί ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός. Το αντιμετωπίζει σε μεγαλύτερο βαθμό, επειδή ακριβώς η ΕΣΗΕΑ έχει άμεση σχέση με την ενημέρωση, ο έλεγχος της οποίας πρέπει να είναι απόλυτος, για τις ανάγκες του συστήματος: Γραφεία Τύπου, μυστικά κονδύλια, payroll και "παπαγαλάκια" , αργομισθίες και κάθε λογής εξαρτήσεις, απουσία έστω και στοιχειώδους παρέμβασης για το πρόβλημα της ενημέρωσης και πλήρης αποσιώπηση της βασικής ευθύνης που ανήκει στους ιδιοκτήτες - μεγάλο κεφαλαίο του Τύπου και των ΜΜΕ, αλλά και τις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Από την άλλη, ο Τύπος και τα ΜΜΕ λειτουργούν ως επιχειρήσεις, οπότε οι εργαζόμενοι σε αυτές πέφτουν θύματα όλων των αντιδραστικών καπιταλιστικών μεταρρυθμίσεων (αφαίρεση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, ραγδαία επέκταση των λεγόμενων ελαστικών σχέσεων, "μπλοκάκηδες", απολύσεις κλπ.). 'Ολα αυτά επιβαρύνονται δραματικά, λόγω της μετάβασης του Τύπου και των ΜΜΕ στη νέα εποχή (διαδίκτυο, ψηφιακή ραδιοτηλεόραση, αμφίδρομες υπηρεσίες) που αλλάζουν άρδην το τοπίο σε βάρος βέβαια των εργαζόμενων. Για παράδειγμα, η απουσία νομοθετικής ρύθμισης για την εφαρμογή των δημοσιογραφικών ΣΣΕ και των αντίστοιχων ασφαλιστικών δικαιωμάτων στα διαδικτυακά Μέσα, είναι απαίτηση των εργοδοτών, που την ικανοποίησαν όλες οι κυβερνήσεις από τις αρχές της δεκαετίας του '90.
Η διέξοδος
Η διέξοδος από τα αβάσταχτα προβλήματα δε μπορεί να προκύψει εύκολα και σε μια μέρα και σε καμία περίπτωση δεν είναι ζήτημα αυτού ή του άλλου προεδρείου, όταν είναι δεδομένο ότι αυτό θα κινηθεί "εντός των ορίων".
Το πραγματικό ερώτημα που απαιτεί απάντηση από τον κάθε εργαζόμενο και συνολικά είναι: Ανάπτυξη για τον εργαζόμενο λαό ή για τα μονοπώλια και την κερδοφορία τους; Στο πλευρό της πολιτικής υπέρ των μονοπωλίων, ή στο πλευρό της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων, της φτωχής αγροτιάς;
Η λογική «όλοι μαζί για να βγούμε από την κρίση, όλοι μαζί για να συμμαζέψουμε τα ελλείμματα της οικονομίας» είναι επικίνδυνη και παραπλανητική. (Να ζητήσουμε π.χ. την αναχρηματοδότηση των χρεών των επιχειρήσεων Τύπου και ΜΜΕ με ομολογιακό δάνειο, δηλαδή να πληρώσει γι'αυτούς ο λαός. Η, να ζητήσουμε να προσλαμβάνουν νέους δημοσιογράφους χωρίς να πληρώνουν οι εργοδότες εισφορές, για να απολύουν παλιότερους). Πρόκειται για πολιτική δοκιμασμένη, με αντιλαϊκά αποτελέσματα. Επιδιώκει να κάνει συνένοχους τους εργαζόμενους, να τους ποτίσει με το δηλητήριο του συμβιβασμού, της υποταγής, να μειώσουν τις απαιτήσεις τους.
Μονόδρομος είναι η εργατική αντεπίθεση, η ένταση της ταξικής πάλης απέναντι στις αντιλαϊκές συνέπειες της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης και του σχεδίου της ΕΕ για ανάκαμψη. Είναι επιτακτική η ανάγκη να πάρουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στα χέρια τους την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, να παρεμποδίσουν, να δυσκολέψουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα. Να κάνουν πέρα τους "εργολάβους" επίλυσης των προβλημάτων.
Ομως, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες της ολομέτωπης επίθεσης του κεφαλαίου, οι αγώνες μπορούν να αποτελεσματικοί μόνο αν είναι μαζικοί, οργανωμένοι, πολιτικοποιημένοι. Αν είναι μέρος ενός ενιαίου μετώπου εργατών, αυτοαπασχολούμενων, μικρομεσαίων αγροτών. Αν δεν εξαντλούνται στα επιμέρους αιτήματα, αλλά συνδυάζουν το άμεσο, το σημερινό, με την προοπτική και την πάλη για ριζικές βαθιές αλλαγές, μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός, η γραμμή της κοινωνικής συναίνεσης, των κοινωνικών διαλόγων είναι συνυφασμένα με την υποχώρηση, το συμβιβασμό, τη μείωση της απαιτητικότητας των εργαζομένων. Η πολιτική των μίνιμουμ συμφωνιών, των «συνθετικών προτάσεων» διασπά τη γραμμή συσπείρωσης και σύγκρουσης, που μπορεί να εξασφαλίσει ουσιαστικά αποτελέσματα.
Η απάτη της "αριστερής πλειοψηφίας"
Η θεωρία της πλειοψηφίας των "αριστερών και προοδευτικών" δυνάμεων, δεν αντέχει στοιχειώδους κριτικής. Είναι παραμύθι, απάτη, που εξυπηρετεί μόνο παραταξιακά και πολιτικά συμφέροντα της "Συσπείρωσης" και της "Ενότητας". Εχουν κάθε δίκιο να αυτο-τσουβαλιάζουνται κάτω από αυτή την ταμπέλα, γιατί και οι μεν και οι δε, πράγματι είναι διαχειριστές των εργοδοτικών και κυβερνητικών συμφερόντων, με "αριστερό", "προοδευτικό" προσωπείο. Αλλά δεν έχουν κανέναν δικαίωμα να τσουβαλιάζουν και τη "Δημοσιογραφική Συνεργασία" που έχει γραμμή σύγκρουσης με τα εργοδοτικά συμφέροντα και τις κυβερνήσεις που τα εξυπηρετούν.
Δεν είναι ίδιες όλες οι άλλες παρατάξεις που συμμετέχουν στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ. Ομως, οι όποιες διαφορές λόγου, ύφους και προσέγγισης επιμέρους ζητημάτων και στόχων, εξαφανίζονται την κρίσιμη στιγμή των αποφάσεων. "Συσπείρωση" και "Ενότητα" το έχουν αποδείξει ήδη πολλαπλώς και σε αυτό, το "νέο" ΔΣ, το οποίο έχει πάρει ήδη σημαντικές αποφάσεις. Να μερικές:
Αποφάσεις για την ΕΞΠΡΕΣ
- Το ένα, της "μίνιμουμ συμφωνίας", το "συνθετικό" που συγκέντρωσε την υποστήριξη 10 μελών. Δηλαδή, κήρυξη 48ωρης απεργίας, γιατί η εργοδοσία εξακολουθεί να εμπαίζει τους εργαζόμενους και δεν τους πληρώνει και επιχειρεί να θέσει τους εργαζομένους στην εκ περιτροπής εργασία, χωρίς να υπόσχεται ούτε την εξόφληση των οφειλομένων ούτε και την καταβολή της αμοιβής της προσχηματικής εκ περιτροπής εργασίας. (Ανακοίνωση ΕΣΗΕΑ 22 Ιουνίου 2009).
- Το άλλο, της "Δημοσιογραφικής Συνεργασίας" που επιγραμματικά ήταν "48ωρη απεργία, αλλά με συγκεκριμένο περιεχόμενο, πολιτικό πλαίσιο θέσεων και αιτημάτων (την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία, παλεύουμε ενάντια στην πολιτική κυβερνήσεων και ΕΕ, απαιτούμε και παλεύουμε για την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων). Οργάνωση και κλιμάκωση του αγώνα όχι μόνο στην ΕΞΠΡΕΣ αλλά συνολικά στον κλάδο, σε συντονισμό με τις άλλες ενώσεις εργαζομένων και γενικότερα, συνελεύσεις σε όλα τα "μαγαζιά" για να ληφθούν αποφάσεις, να μαζικοποιηθεί ο αγώνας. Παράλληλα, η ΕΣΗΕΑ να ανοίξει μέτωπο ενημέρωσης της κοινωνίας, για το θέμα της ενημέρωσης, τους υπεύθυνους, αλλά και την πραγματική θέση των εργαζόμενων δημοσιογράφων σε αυτήν, ώστε να μην είναι η απεργία άλλη μια μπαταριά στον αέρα.
Η ΟΥΣΙΑ: Ιδια απεργία είχε κάνει στην ΕΞΠΡΕΣ και το προηγούμενο ΔΣ της πλειοψηφίας των "6". Μια απλή σύγκριση των αποφάσεων - πλαισίων, όπως αποτυπώνονται στις ανακοινώσεις της ΕΣΗΕΑ 10 Δεκεμβρίου 2008 και 22 Ιουνίου 2009, είναι αποκαλυπτική.
Το "νέο" ΔΣ κήρυξε και νέα απεργία στην ΕΞΠΡΕΣ για τις 13 Οκτώβρη. Στην ίδια ακριβώς πεπατημένη. Το αποδεικνύει η ανακοίνωση που εκδόθηκε στις 12 Οκτώβρη 2009.
Η 48ωρη που δεν δεν έγινε ποτέ
Οταν μετά την απόφαση των Αγγελοπουλαίων να κλείσουν τον "Ελεύθερο Τύπο" και τον "City", πολλοί περίμεναν κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, η "Δημοσιογραφική Συνεργασία" ζήτησε 48ωρη απεργία, επιμένοντας ότι αυτή πρέπει να γίνει στο πλαίσιο οργάνωσης και κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων με ουσιαστικό περιεχόμενο και προοπτική, εξασφάλιση της μαζικότητας κλπ.
Η "Συσπείρωση" ήθελε μεν 48ωρη απεργία, αλλά χωρίς πλαίσια και περιεχόμενα και άλλα τέτοια "διασπαστικά" και "αναχρονιστικά"...
"Δημοσιογράφοι" ΚΕΔ και "Ενότητα" είπαν ένα μεγάλο ΟΧΙ, καταψηφίζοντας την πρόταση για 48ωρη απεργία.
Διάλογος με τους εργοδότες
Την 1η Ιούλη 2009, το "νέο" ΔΣ εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καλούσε τους δημοσιογράφους σε 3ωρη στάση εργασίας την Πέμπτη 2 Ιουλίου και συγκέντρωση εξω από τη Βουλή, όπου η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας θα συζητούσε το θέμα της κρίσης στο χώρο των ΜΜΕ.
Σε άλλη μια "συνθετική" απόφαση και "μίνιμουμ συμφωνία", η ίδια ευρεία πλειοψηφία του ΔΣ, όχι μόνο περιορίστηκε στην περιγραφή των προβλημάτων, αλλά έσπευσε και να ζητήσει "διάλογο" με τις εργοδοτικές Ενώσεις! Και για την τιμή των όπλων- ως συνήθως - πέταξε και μερικά αιτήματα (ανακοίνωση ΕΣΗΕΑ 1 Ιουλίου 2009).
Η "Δημοσιογραφική Συνεργασία" επέμενε και σε αυτήν την συζήτηση με ολοκληρωμένο πλαίσιο θέσεων, αιτημάτων και προτάσεων για την οργάνωση του αγώνα, συνελεύσεων σε όλα τα "μαγαζιά" για ουσιαστική συζήτηση που θα μπορούσε να οδηγήσει και σε μια μαζική γενική συνέλευση, θα μπορούσε να ξεσηκώσει πραγματικά τον κλάδο κλπ κλπ. Αλλά μάταια...
Και συμφωνίες στο παρασκήνιο
Δεν είναι όμως μόνο οι αποφάσεις που ήδη έχουν πάρει από κοινού.
Την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009 κατατέθηκε στο ΔΣ πρόταση για συγκρότηση αντιπροσωπευτικού αναλογικού προεδρείου (δηλαδή πρόεδρος Π. Σόμπολος, γραμματέας Αντ. Νταβανέλος ή κάποιος άλλος από τη "Συσπείρωση"), αλλά περιορισμένης διάρκειας και εκλογές στις αρχές του νέου έτους. Με άλλα λόγια, υπηρεσιακό και περιορισμένης ευθύνης ΔΣ και μάλιστα σε μια εποχή που στα Μέσα γίνεται της κακομοίρας, πρέπει να καταγγελθούν Συμβάσεις, η ΕΡΤ κλείνει χρόνο χωρίς σύμβαση κλπ.
Αποκαλύφθηκε ότι η πρόταση κατατέθηκε ύστερα από "διαβούλευση και συμφωνία" της "Συσπείρωσης", της "Ενότητας" αλλά και των "Δημοσιογράφων", οι οποίοι καταγγέλθηκαν δημοσίως από την "Ενότητα" ότι υπαναχώρησαν.
Την καθαρή θέση μας "πάμε σε εκλογές, ή τώρα, ή αύριο, ή σε ένα μήνα, ή όποτε, αλλά σας επισημαίνουμε ότι τα προβλήματα δε λύνονται με εκλογές παρά μόνο με ουσιαστικούς και οργανωμένους αγώνες και ότι ένα ΔΣ περιορισμένης ευθύνης σε μια τέτοια περίοδο κρίσης και με ανοιχτά όλα τα μέτωπα εξυπηρετεί μόνο κυβέρνηση και εργοδότες, ενώ ανοίγει και τον ασκό του αιόλου για εξελίξεις πλήρους διάλυσης της ΕΣΗΕΑ", η "Συσπείρωση" γκαιμπελίστικα την παρουσιάζει ως στήριξη στο σύστημα Σόμπολου - Τσαλαπάτη.
Αποκρύπτει ότι αμέσως μετά την 3η συνεδρίαση του ΔΣ, αλλά και πολλές φορές στη συνέχεια, η "Δημοσιογραφική Συνεργασία" κάλεσε ευθέως τον Π. Σόμπολο να παραιτηθεί από την θέση του προεδρεύοντος, γιατί απέτυχε στην διαδικασία συγκρότησης του προεδρείου και η ευθύνη του προεδρεύοντος να περάσει σε εκπρόσωπο της επόμενης σε σειρά δύναμης, δηλαδή της "Συσπείρωσης".
Οφείλουν να απολογηθούν ...
Ας αφήσουν λοιπόν το παραμύθι για "αριστερό και προοδευτικό προεδρείο". Εξαπατούν!
Ας αφήσουν το παραμύθι για το "φοβερό αδιέξοδο" στην ανάδειξη προεδρείου.
Το μόνο που ενδιαφέρει πραγματικά και τους "Δημοσιογράφους" και τη "Συσπείρωση" - "Ενότητα", είναι η κατάληψη των θέσεων του προεδρείου και ο έλεγχος του μηχανισμού της ΕΣΗΕΑ.
"Συνένοχους στο φόνο" δεν θα μας έχουν
Μέσα και κυρίως έξω από το ΔΣ θα εξακολουθήσουμε σταθερά και επίμονα να αντιπαλεύουμε την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων του δικομματισμού. Να ξεσκεπάζουμε τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Να παλεύουμε για την πραγματική και με ουσιαστικό περιεχόμενο και στόχους αγωνιστική ενότητα των εργαζόμενων μισθωτών δημοσιογράφων, των άνεργων, των μπλοκάκηδων.
Δεν πρόκειται ούτε να συμμετάσχουμε, ούτε να δώσουμε άλλοθι σε πλειοψηφίες που πασχίζουν για το πώς θα διαχειριστούν έτσι την πραγματικότητα, ώστε να γίνεται καλά η δουλειά των αφεντικών.
Θα εξακολουθήσουμε να επιδιώκουμε σε όλα τα μεγάλα και μικρά προβλήματα, ο πρώτος λόγος να ανήκει στη βάση, στους δημοσιογράφους, με συνελεύσεις και μαζικές διαδικασίες. Θα αντιστεκόμαστε στην ψευτοενότητα, που θέλει τους δημοσιογράφους στη γωνία, να αναζητούν «εργολάβους» που θα τους λύσουν τα προβλήματα.
Θα συνεχίσουμε να προβάλουμε συνολικό πλαίσιο αιτημάτων, που δεν περιορίζεται μόνο στα "συντεχνιακά", αλλά αγκαλιάζουν όλη τη ζωή και δραστηριότητα του εργαζόμενου.
Με αυτήν την καθαρή στάση θα συνεχίσουμε. Με όποιο προεδρείο. Είτε "περιορισμένης ευθύνης", είτε όχι. Είτε γίνουν εκλογές αύριο, ή το Γενάρη, ή όποτε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Ο αρνητικός - για τα συμφέροντα των εργαζόμενων μισθωτών δημοσιογράφων - συσχετισμός δυνάμεων στο ΔΣ, κάνει αδύνατη τη συμμετοχή μας στο προεδρείο, με οποιονδήποτε τρόπο και οποιαδήποτε μορφή. Οσο πιο γρήγορα οι εργαζόμενοι σταματήσουμε να έχουμε αυταπάτες για το νέο ΔΣ, τόσο πιο γρήγορα και αποτελεσματικά θα μπορέσουμε να οργανώσουμε την πάλη μας.
Είναι προφανές ότι η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να στηρίξει προεδρείο με τους «Δημοσιογράφους για τη Δημοσιογραφία».
Από την άλλη, δεν μπορεί να υπάρξει προεδρείο με τη «Συσπείρωση Δημοσιογράφων - Δούρειος Τύπος», λόγω της εγκληματικής για τα συμφέροντα των εργαζομένων αφερεγγυότητάς της, που εκπορεύεται από τη συνολική στάση και αντίληψη για το ρόλο του συνδικαλιστικού κινήματος. Και μόνο το γεγονός ότι μας προτείνει να συμπράξουμε σε προεδρείο «Συσπείρωσης» - «Δημοσιογραφικής Ενότητας» και το 2007 μάς πρότεινε προεδρείο «Συσπείρωσης» - ΚΕΔ (Τσαλαπάτη), αποδεικνύει την αφερεγγυότητα.
Καλεί (μαζί με την «Ενότητα»), στη συγκρότηση «αντιδεξιού» μετώπου και όχι μετώπου που θα αντιμάχεται συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική, με οποιαδήποτε κυβερνητική παραλλαγή και τους όποιους εκφραστές αυτής της πολιτικής. Σκοπίμως αναφέρεται μόνο σε πρόσωπα, αφήνοντας έτσι στο απυρόβλητο την πολιτική που εφάρμοσαν.
Νομιμοποιεί με τη δράση και με τις θέσεις της τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό. Παρέα με τους «Δημοσιογράφους» και την ΚΕΔ καλούσαν τους εργαζόμενους στις απεργιακές κινητοποιήσεις να στηρίξουν τη γραμμή της ΓΣΕΕ, της συνδιαλλαγής με τον ΣΕΒ και την εργοδοσία. Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά, αλλά αρκούν τα εντελώς πρόσφατα: Συμφώνησε με τους «Δημοσιογράφους», την «ΚΕΔ» και την «Ενότητα», στην απόφαση - πλαίσιο για το πρόβλημα της εκ περιτροπής εργασίας στην ΕΞΠΡΕΣ και στο πλαίσιο (ανακοίνωση ΕΣΗΕΑ) της 3ωρης στάσης εργασίας της 2ης Ιούλη.
Είναι μια γραμμή που δεν προετοιμάζει τους εργαζόμενους για σκληρές και σε βάθος χρόνου αναμετρήσεις και που, υποσχόμενη εύκολες και γρήγορες νίκες, αν όλοι τάχα είμαστε «ενωμένοι», σπέρνει αυταπάτες και τελικά ενισχύει την απογοήτευση των εργαζομένων για την αποτελεσματικότητα των αγώνων.
Είναι υπόλογοι και πρέπει να απολογηθούν προς τους εργαζόμενους και να πουν ποια είναι τα κοινά σημεία που τους δίνουν τη δυνατότητα να συνδιαμορφώνουν αποφάσεις με τους εργοδοτικούς. Δήθεν για την «ενότητα» των δημοσιογράφων, σε αντίθεση με τη δήθεν διασπαστική τακτική της «Δημοσιογραφικής Συνεργασίας» και του ΠΑΜΕ. Μας κατηγορούν ότι θέλουμε να είμαστε μόνιμα αντιπολίτευση, χωρίς να αναλαμβάνουμε ευθύνες. Οτι τάχα διαφωνούμε, απλά και μόνο για να φαινόμαστε διαφορετικοί, χωρίς όμως να λένε στον κόσμο, ούτε γιατί διαφωνούμε όταν διαφωνούμε, αλλά ούτε και γιατί αυτοί μεταξύ τους συμφωνούν. Τους λέμε ότι δρούμε υπεύθυνα, απολογούμενοι μέσα στους χώρους δουλειάς. Εκεί δρούμε καθημερινά και είμαστε μπροστά, στο μέτρο των δυνάμεών μας, σε όλα τα προβλήματα.
Η δημαγωγία της «Συσπείρωσης» και το μάρκετινγκ αγωνιστικότητας δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα. Η κάθε δύναμη δεν κρίνεται από το τι δηλώνει, αλλά από το τι πράττει.
Η πρότασή της για «αριστερό προοδευτικό προεδρείο» είναι μια μπλόφα. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό για τις πραγματικές προθέσεις της είναι το γεγονός ότι, παραποιώντας πλήρως θέσεις και τοποθετήσεις μας στο ΔΣ για το θέμα της συγκρότησης του προεδρείου, «τροφοδοτεί» ένα βρώμικο επικοινωνιακό πόλεμο εναντίον μας. Που φτάνει να πάρει τη μορφή δημοσιευμάτων με αλητείες και αθλιότητες, σε επώνυμο site αλλά πάντα από ανώνυμους «επισκέπτες» και σε επίσης ανώνυμα blogs.
Αλλά, στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σχοινί. Αποσιωπούν ότι το 2005 η «Συσπείρωση» ήταν αυτή που ζήτησε από την 1η συνεδρίαση αντιπροσωπευτικό - αναλογικό. Αλλο αν στη συνέχεια «πρόσφερε» την προεδρία στον Π. Σόμπολο, όταν, «ως διά μαγείας», μετά από μήνες καθυστέρησης, συγκροτήθηκαν ταυτόχρονα τα ΔΣ της ΕΣΗΕΑ και της ΠΟΕΣΥ με Π. Σόμπολο - Δ. Τρίμη και Δ. Τσαλαπάτη - Αντ. Νταβανέλο στις θέσεις των προέδρων και των γραμματέων.
Αποσιωπούν ότι το 2007 οι «Δημοσιογράφοι», με τη σειρά τους, από την 1η συνεδρίαση ζήτησαν αντιπροσωπευτικό - αναλογικό και η απάντησή μας ως «Μαχόμενη Δημοσιογραφία», τότε, ήταν «δε θα σας κάνουμε τη χάρη, το αντιπροσωπευτικό αναλογικό να αποτελέσει για σας την κολυμβήθρα του Σιλωάμ».
Δεν τους βολεύει η καθαρή θέση της «Δημοσιογραφικής Συνεργασίας».
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,
Επιδιώκουμε με τη στάση μας να κάνουμε καθαρό ότι η ενότητα δεν είναι ένα άδειο πουκάμισο για να το σηκώσει κάποιος όποτε θέλει και όπως τον βολεύει, δε γίνεται χωρίς αρχές.
Η ενότητα έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο και συγκεκριμένους στόχους. Στόχους που δεν μπορεί να είναι, για παράδειγμα, «η αναχρηματοδότηση με ευνοϊκούς όρους των χρεών των επιχειρήσεων Τύπου» και η αναζήτηση κοινών λύσεων με τις εργοδοτικές οργανώσεις, απέναντι στην επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι από τους εργοδότες.
Μια τέτοια ενότητα δένει όλο και πιο πολύ τα χέρια των εργαζόμενων δημοσιογράφων και τους οδηγεί στην αναζήτηση «εργολάβων», που θα τους λύσουν τα προβλήματα. Τέτοια ενότητα οι εργαζόμενοι δε τη χρειάζονται. Κάνει ζημιά και μόνο ζημιά στα συμφέροντά τους. Αντίθετα, οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη την ενότητα που ενισχύει τους αγώνες τους. Που θα τονώνει την εμπιστοσύνη στη δύναμή τους, ότι θα είναι οι ίδιοι πρωταγωνιστές στην πάλη ενάντια στην εργοδοσία και τους εκφραστές της. Που έχει καθαρό ποιοι είναι οι αντίπαλοι και οι εχθροί μας. Ενότητα, που δεν καλλιεργεί αυταπάτες ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις με την εργοδοσία. Ενότητα, που δεν κάνει βήμα πίσω από κατακτήσεις, που θα διεκδικεί τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες τους.
Η δέσμευση της «Δημοσιογραφικής Συνεργασίας» είναι να παλεύει με συνέπεια, μαζί με τους εργαζόμενους, για τα συμφέροντα και τα δικαιώματά μας. Με καθαρές θέσεις σύγκρουσης με τη γενικότερη αντιλαϊκή - αντεργατική πολιτική και τους εκφραστές της.
Σε αυτό το πλαίσιο θα πιέζουμε και στο ΔΣ υπέρ των δικαιωμάτων των εργαζόμενων δημοσιογράφων, όποιο και να είναι το προεδρείο, όπως κάναμε μέχρι τώρα.
Οπως είπαμε και πριν από τις εκλογές, οι μέρες που θα ζήσουμε το επόμενο διάστημα θα είναι πολύ δύσκολες.
Οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα από «συμφωνίες» ανάμεσα στις παρατάξεις του ΔΣ. Καμιά βελτίωση των εργασιακών δικαιωμάτων μας δεν πρόκειται να έρθει χωρίς το δικό μας αγώνα. Ο μόνος δρόμος είναι η ενεργός συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη των αποφάσεων και η μαχητική αγωνιστική στάση γύρω από το αγωνιστικό διεκδικητικό πλαίσιο που υπερασπίζονται η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» και το ΠΑΜΕ.
Η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» δεν υπόσχεται εύκολες και γρήγορες λύσεις.
Στο βαθμό που ενισχύεται η ταξική μας ενότητα, στο βαθμό που ενισχύεται η αποφασιστικότητά μας, στο βαθμό που συνειδητοποιούμε την ανάγκη της σταθερής και μακρόχρονης οργανωμένης δράσης, στο βαθμό που αφήνουμε στην άκρη αυταπάτες (και βάζουμε στην άκρη αυτούς που τις σπέρνουν) μπορούμε να έχουμε κατακτήσεις.
|
|
|
