|
Η επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης συνεχίζεται με μεγαλύτερη ένταση.
Αξιοποιούν την καπιταλιστική κρίση για να επιταχύνουν και να επιβάλουν με φωτιά και σίδερο μέτρα που θα κάνουν την ζωή μας πραγματική κόλαση τα επόμενα χρόνια.
Στη συνέντευξή του ο Πρωθυπουργός με αφορμή την συμπλήρωση των εκατό ημερών διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ έκανε σαφές ότι:
Αλλά και ,
Ταυτόχρονα επισπεύδονται οι διαδικασίες για το Πρόγραμμα Ανάπτυξης και το ΕΣΠΑ (κοινοτικές επιδοτήσεις) με στόχο την ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων με «ζεστό» χρήμα.
Στο γόνιμο έδαφος αυτής της πολιτικής, που προωθούν από κοινού κυβέρνηση ΝΔ και ΛΑΟΣ και αβαντάρουν οι κολαούζοι τους στη ΓΣΣΕ και ΑΔΕΔΥ , αλλά και οι συμβιβασμένες ηγεσίες του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στον κλάδο μας, συνεχίζονται με ένταση οι καθημερινές απολύσεις στα ΜΜΕ, οι καθυστερήσεις πληρωμών, η μη εφαρμογή των ΣΣΕ, το κλείσιμο και ξανά άνοιγμα μέσων με λιγότερους κάθε φορά εργαζόμενους, η όλο και περισσότερο εφαρμογή ελαστικών σχέσεων εργασίας ειδικά στα νέα μέσα, οι αγοραπωλησίες μέσων με αβέβαιο το μέλλον των εργαζομένων σε αυτά!
Στο γόνιμο έδαφος αυτής της πολιτικής θα πρέπει να δώσουμε τη μάχη των κλαδικών συμβάσεων με την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης να προβλέπει αυξήσεις στα όρια του πληθωρισμού.
Στο γόνιμο έδαφος αυτής της πολιτικής ξεκίνησε ήδη το ξήλωμα του πουλόβερ στον ΕΔΟΕΑΠ , όπου οι πρώτες περικοπές σε παροχές έχουν τη βάση τους στη πλήρη εμπορευματοποίηση της υγείας και στην αισχροκέρδεια των φαρμακοβιομηχάνων , αλλά κανένας από τις συμβιβασμένες ηγεσίες δεν βγάζει άχνα γι’ αυτό.
Συναδέλφισες και συνάδελφοι.
Στις 10 Φλεβάρη απεργούμε!
Το ΠΑΜΕ απευθύνει κάλεσμα στους εργαζόμενους να κλιμακώσουν τον αγώνα!
Οπλισμένοι με την πείρα από την απεργία στις 17 Δεκέμβρη να εντείνουν τον αγώνα για ολόπλευρη υπεράσπιση των συμφερόντων τους ενάντια στο κεφάλαιο.
Να απαντήσουν σε κάθε προσπάθεια διάσπασης και τρομοκράτησης από τους μηχανισμούς της πλουτοκρατίας!
Να αξιοποιήσουμε την πείρα της προηγούμενης απεργίας και χωρίς καθυστέρηση να οργανώσουμε τη συμμετοχή στην απεργία και στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ. Να απορρίψουμε την τακτική εκτόνωσης και αφοπλισμού του κινήματος που ακολουθούν οι πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αλλά και οι συμβιβασμένες πλειοψηφίες σε πολλές Ενώσεις του κλάδου των ΜΜΕ
Το ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ καλεί τους εργαζόμενους στον κλάδο να οργανώσουν συνελεύσεις σε κάθε χώρο δουλειάς να δημιουργήσουν επιτροπές αγώνα και να απαιτήσουν αποφάσεις Δ.Σ των σωματείων για απεργία στις 10 Φλεβάρη.
Καλούμε κάθε τίμιο συνδικαλιστή ανεξάρτητα αν συμφωνεί σε όλα με το ΠΑΜΕ να έρθει μαζί μας, δεν έχει να περιμένει τίποτα από τις συμβιβασμένες ηγεσίες.
Με οδηγό μας το σύνθημα ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ - ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ
Να διεκδικήσουμε:
· Γενναίες αυξήσεις των μισθών και συντάξεων. 1.400 ευρώ ο εθνικός μισθός, 1.120 ευρώ η σύνταξη και το επίδομα ανεργίας.
· Δραστική μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, στα 60 για άνδρες και 55 για γυναίκες ή στα 30 χρόνια χωρίς όριο ηλικίας. Μειωμένα όρια κατά 5 χρόνια αντίστοιχα για τα βαρεία και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
· Δημόσια δωρεάν αναβαθμισμένη Παιδεία.
· Αποκλειστικά Δημόσια αναβαθμισμένη και δωρεάν Υγεία και Πρόνοια για όλους.
· Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης σε αυτούς τους τομείς.
ΣΤΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΤΗΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ
ΑΠΑΝΤΑΜΕ
με
ΑΠΕΡΓΙΑ
10 ΦΛΕΒΑΡΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ : ΣΥΝΤΑΓΜΑ 10 π.μ.
Ο ΚΛΑΔΟΣ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΑΠΕΡΓΕΙ!
Το ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ καλεί :
Να σιγήσουν όλα τα ΜΜΕ και να μη γραφτεί ούτε μια αράδα στον Τύπο, δίνοντας όλοι οι εργαζόμενοι των ΜΜΕ δυναμικό και μαχητικό παρών στην απεργία
ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑΣ.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΧΑΣΙΜΟ!!! ΕΧΟΥΜΕ ΗΔΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙ
Για να αντιμετωπίσουμε την νέα επίθεση στο ασφαλιστικό,
Για να αντιπαλέψουμε τον νέο προϋπολογισμό της λιτότητας.
Για να διεκδικήσουμε νέες συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ , Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ.
Δράσε και εσύ μαζί με το ΠΑΜΕ. Να διεκδικήσουμε:
· Να σταματήσουν οι απολύσεις και να επαναπροσληφθούν άμεσα οι απολυμένοι και από τα ΜΜΕ. Να μονιμοποιηθούν όλοι οι κάθε μορφής συμβασιούχοι χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Μαζικές προσλήψεις τώρα Μόνιμη σταθερή και με δικαιώματα εργασία για όλους.
· 1.400 βασικό μισθό, 1.120 ευρώ σύνταξη και επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους, για όλη τη διάρκεια της ανεργίας.
· Σύνταξη στα 60 για άντρες και στα 55 για τις γυναίκες ή στα 30 χρόνια χωρίς όριο ηλικίας. Μειωμένα όρια κατά 5 χρόνια αντίστοιχα για τα βαρεία και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
· Δημόσια δωρεάν αναβαθμισμένη Παιδεία, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.
· Αποκλειστικά Δημόσια αναβαθμισμένη και δωρεάν Υγεία και Πρόνοια για όλους. Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης σε αυτούς τους τομείς.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΣΤΙΣ 11π.μ.
ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΑΘΗΣ ΣΤΙΣ 10:30 π.μ
Μεγάλη ανησυχία για τα συμφέροντα των δημοσιογράφων δείχνει να διακατέχει τις κεντροδεξιές και κεντροαριστερές παρατάξεις του κλάδου. Τάχα δεν κρατιούνται για αγωνιστικές κινητοποιήσεις και το μόνο εμπόδιο είναι η έλλειψη προεδρείου στην ΕΣΗΕΑ. Ορισμένοι μάλιστα κατηγορούν τη "Δημοσιογραφική Συνεργασία" για την όλη κατάσταση και φτάνουν να μιλάνε για "στήριξη" του Σόμπολου!
Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι έχουν αποδείξει επανειλημμένως πως ούτε μπορούν, αλλά ούτε και θέλουν να οδηγήσουν τον κλάδο σε αγώνες που θα θίξουν τα συμφέροντα των μεγαλοεκδοτών και των κυβερνήσεών τους.
Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι τις αποφάσεις τις παίρνει το ΔΣ και όχι το προεδρείο. Ομως, σήμερα ο συσχετισμός στο ΔΣ είναι εντελώς αρνητικός για τα πραγματικά συμφέροντα του κλάδου. Κυριαρχεί ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός. 'Οποιο προεδρείο και αν εκλεγεί, αυτόν τον συσχετισμό θα εκφράζει. Γι' αυτό η "Δημοσιογραφική Συνεργασία" δε μπορεί σε καμιά περίπτωση να συμμετέχει σε συμμαχικό προεδρείο, όποιας μορφής.
Οι "Δημοσιογράφοι" επιμένουν πεισματικά "πρόεδρος ο Σόμπολος ή χάος" επειδή ακριβώς γνωρίζουν ότι, αν βγει πρόεδρος, δε θα αναγκαστεί να εφαρμόζει αποφάσεις μιας εντελώς αντίθετης πλειοψηφίας.
Η "Συσπείρωση" γνωρίζει ποια είναι η πραγματική πλειοψηφία του ΔΣ, ιδιαίτερα στα μείζονα, στα κρίσιμα, στα σημαντικά. Οπως και η ΚΕΔ που καραδοκεί και ελίσσεται, πετώντας γέφυρες και προς τη "Συσπείρωση". Της έχει ζητήσει "ενωτικές πρωτοβουλίες" και πρότεινε μέλος της για πρόεδρο. Κάνει λόγο για "αντιπροσωπευτικό - αναλογικό" αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα για "μόνο αντιπροσωπευτικό".
"Συσπείρωση" και "Ενότητα" κάνουν λόγο για "φοβερό αδιέξοδο στο ΔΣ". Αλλά το "αδιέξοδο" ισχύει μόνο στη συγκρότηση προεδρείου. Γιατί, κατά τα άλλα, το ΔΣ έχει ήδη πάρει αποφάσεις και μάλιστα για σημαντικά ζητήματα. Εκεί δεν είχαν αδιέξοδο...
Για να ξεπεράσουν το "φοβερό αδιέξοδο" έχουν πολλούς τρόπους. Ας το κάνουν π.χ. με τον ίδιο τρόπο που σε όλα τα μεγάλα ζητήματα παίρνουν τις "συνθετικές αποφάσεις", καταλήγουν στις "μίνιμουμ συμφωνίες". Το έχουν κάνει στο παρελθόν, πρόλαβαν να το κάνουν και σε αυτό το "νέο", το "ακέφαλο" ΔΣ. Θα το εξηγήσουμε παρακάτω αναλυτικά.
Το πρόβλημα της ΕΣΗΕΑ
Το πρόβλημα της ΕΣΗΕΑ δε διαφέρει από το γενικότερο πρόβλημα των συνδικαλιστικών οργανώσεων, όπου επικρατεί ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός. Το αντιμετωπίζει σε μεγαλύτερο βαθμό, επειδή ακριβώς η ΕΣΗΕΑ έχει άμεση σχέση με την ενημέρωση, ο έλεγχος της οποίας πρέπει να είναι απόλυτος, για τις ανάγκες του συστήματος: Γραφεία Τύπου, μυστικά κονδύλια, payroll και "παπαγαλάκια" , αργομισθίες και κάθε λογής εξαρτήσεις, απουσία έστω και στοιχειώδους παρέμβασης για το πρόβλημα της ενημέρωσης και πλήρης αποσιώπηση της βασικής ευθύνης που ανήκει στους ιδιοκτήτες - μεγάλο κεφαλαίο του Τύπου και των ΜΜΕ, αλλά και τις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Από την άλλη, ο Τύπος και τα ΜΜΕ λειτουργούν ως επιχειρήσεις, οπότε οι εργαζόμενοι σε αυτές πέφτουν θύματα όλων των αντιδραστικών καπιταλιστικών μεταρρυθμίσεων (αφαίρεση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, ραγδαία επέκταση των λεγόμενων ελαστικών σχέσεων, "μπλοκάκηδες", απολύσεις κλπ.). 'Ολα αυτά επιβαρύνονται δραματικά, λόγω της μετάβασης του Τύπου και των ΜΜΕ στη νέα εποχή (διαδίκτυο, ψηφιακή ραδιοτηλεόραση, αμφίδρομες υπηρεσίες) που αλλάζουν άρδην το τοπίο σε βάρος βέβαια των εργαζόμενων. Για παράδειγμα, η απουσία νομοθετικής ρύθμισης για την εφαρμογή των δημοσιογραφικών ΣΣΕ και των αντίστοιχων ασφαλιστικών δικαιωμάτων στα διαδικτυακά Μέσα, είναι απαίτηση των εργοδοτών, που την ικανοποίησαν όλες οι κυβερνήσεις από τις αρχές της δεκαετίας του '90.
Η διέξοδος
Η διέξοδος από τα αβάσταχτα προβλήματα δε μπορεί να προκύψει εύκολα και σε μια μέρα και σε καμία περίπτωση δεν είναι ζήτημα αυτού ή του άλλου προεδρείου, όταν είναι δεδομένο ότι αυτό θα κινηθεί "εντός των ορίων".
Το πραγματικό ερώτημα που απαιτεί απάντηση από τον κάθε εργαζόμενο και συνολικά είναι: Ανάπτυξη για τον εργαζόμενο λαό ή για τα μονοπώλια και την κερδοφορία τους; Στο πλευρό της πολιτικής υπέρ των μονοπωλίων, ή στο πλευρό της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων, της φτωχής αγροτιάς;
Η λογική «όλοι μαζί για να βγούμε από την κρίση, όλοι μαζί για να συμμαζέψουμε τα ελλείμματα της οικονομίας» είναι επικίνδυνη και παραπλανητική. (Να ζητήσουμε π.χ. την αναχρηματοδότηση των χρεών των επιχειρήσεων Τύπου και ΜΜΕ με ομολογιακό δάνειο, δηλαδή να πληρώσει γι'αυτούς ο λαός. Η, να ζητήσουμε να προσλαμβάνουν νέους δημοσιογράφους χωρίς να πληρώνουν οι εργοδότες εισφορές, για να απολύουν παλιότερους). Πρόκειται για πολιτική δοκιμασμένη, με αντιλαϊκά αποτελέσματα. Επιδιώκει να κάνει συνένοχους τους εργαζόμενους, να τους ποτίσει με το δηλητήριο του συμβιβασμού, της υποταγής, να μειώσουν τις απαιτήσεις τους.
Μονόδρομος είναι η εργατική αντεπίθεση, η ένταση της ταξικής πάλης απέναντι στις αντιλαϊκές συνέπειες της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης και του σχεδίου της ΕΕ για ανάκαμψη. Είναι επιτακτική η ανάγκη να πάρουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στα χέρια τους την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, να παρεμποδίσουν, να δυσκολέψουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα. Να κάνουν πέρα τους "εργολάβους" επίλυσης των προβλημάτων.
Ομως, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες της ολομέτωπης επίθεσης του κεφαλαίου, οι αγώνες μπορούν να αποτελεσματικοί μόνο αν είναι μαζικοί, οργανωμένοι, πολιτικοποιημένοι. Αν είναι μέρος ενός ενιαίου μετώπου εργατών, αυτοαπασχολούμενων, μικρομεσαίων αγροτών. Αν δεν εξαντλούνται στα επιμέρους αιτήματα, αλλά συνδυάζουν το άμεσο, το σημερινό, με την προοπτική και την πάλη για ριζικές βαθιές αλλαγές, μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός, η γραμμή της κοινωνικής συναίνεσης, των κοινωνικών διαλόγων είναι συνυφασμένα με την υποχώρηση, το συμβιβασμό, τη μείωση της απαιτητικότητας των εργαζομένων. Η πολιτική των μίνιμουμ συμφωνιών, των «συνθετικών προτάσεων» διασπά τη γραμμή συσπείρωσης και σύγκρουσης, που μπορεί να εξασφαλίσει ουσιαστικά αποτελέσματα.
Η απάτη της "αριστερής πλειοψηφίας"
Η θεωρία της πλειοψηφίας των "αριστερών και προοδευτικών" δυνάμεων, δεν αντέχει στοιχειώδους κριτικής. Είναι παραμύθι, απάτη, που εξυπηρετεί μόνο παραταξιακά και πολιτικά συμφέροντα της "Συσπείρωσης" και της "Ενότητας". Εχουν κάθε δίκιο να αυτο-τσουβαλιάζουνται κάτω από αυτή την ταμπέλα, γιατί και οι μεν και οι δε, πράγματι είναι διαχειριστές των εργοδοτικών και κυβερνητικών συμφερόντων, με "αριστερό", "προοδευτικό" προσωπείο. Αλλά δεν έχουν κανέναν δικαίωμα να τσουβαλιάζουν και τη "Δημοσιογραφική Συνεργασία" που έχει γραμμή σύγκρουσης με τα εργοδοτικά συμφέροντα και τις κυβερνήσεις που τα εξυπηρετούν.
Δεν είναι ίδιες όλες οι άλλες παρατάξεις που συμμετέχουν στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ. Ομως, οι όποιες διαφορές λόγου, ύφους και προσέγγισης επιμέρους ζητημάτων και στόχων, εξαφανίζονται την κρίσιμη στιγμή των αποφάσεων. "Συσπείρωση" και "Ενότητα" το έχουν αποδείξει ήδη πολλαπλώς και σε αυτό, το "νέο" ΔΣ, το οποίο έχει πάρει ήδη σημαντικές αποφάσεις. Να μερικές:
Αποφάσεις για την ΕΞΠΡΕΣ
- Το ένα, της "μίνιμουμ συμφωνίας", το "συνθετικό" που συγκέντρωσε την υποστήριξη 10 μελών. Δηλαδή, κήρυξη 48ωρης απεργίας, γιατί η εργοδοσία εξακολουθεί να εμπαίζει τους εργαζόμενους και δεν τους πληρώνει και επιχειρεί να θέσει τους εργαζομένους στην εκ περιτροπής εργασία, χωρίς να υπόσχεται ούτε την εξόφληση των οφειλομένων ούτε και την καταβολή της αμοιβής της προσχηματικής εκ περιτροπής εργασίας. (Ανακοίνωση ΕΣΗΕΑ 22 Ιουνίου 2009).
- Το άλλο, της "Δημοσιογραφικής Συνεργασίας" που επιγραμματικά ήταν "48ωρη απεργία, αλλά με συγκεκριμένο περιεχόμενο, πολιτικό πλαίσιο θέσεων και αιτημάτων (την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία, παλεύουμε ενάντια στην πολιτική κυβερνήσεων και ΕΕ, απαιτούμε και παλεύουμε για την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων). Οργάνωση και κλιμάκωση του αγώνα όχι μόνο στην ΕΞΠΡΕΣ αλλά συνολικά στον κλάδο, σε συντονισμό με τις άλλες ενώσεις εργαζομένων και γενικότερα, συνελεύσεις σε όλα τα "μαγαζιά" για να ληφθούν αποφάσεις, να μαζικοποιηθεί ο αγώνας. Παράλληλα, η ΕΣΗΕΑ να ανοίξει μέτωπο ενημέρωσης της κοινωνίας, για το θέμα της ενημέρωσης, τους υπεύθυνους, αλλά και την πραγματική θέση των εργαζόμενων δημοσιογράφων σε αυτήν, ώστε να μην είναι η απεργία άλλη μια μπαταριά στον αέρα.
Η ΟΥΣΙΑ: Ιδια απεργία είχε κάνει στην ΕΞΠΡΕΣ και το προηγούμενο ΔΣ της πλειοψηφίας των "6". Μια απλή σύγκριση των αποφάσεων - πλαισίων, όπως αποτυπώνονται στις ανακοινώσεις της ΕΣΗΕΑ 10 Δεκεμβρίου 2008 και 22 Ιουνίου 2009, είναι αποκαλυπτική.
Το "νέο" ΔΣ κήρυξε και νέα απεργία στην ΕΞΠΡΕΣ για τις 13 Οκτώβρη. Στην ίδια ακριβώς πεπατημένη. Το αποδεικνύει η ανακοίνωση που εκδόθηκε στις 12 Οκτώβρη 2009.
Η 48ωρη που δεν δεν έγινε ποτέ
Οταν μετά την απόφαση των Αγγελοπουλαίων να κλείσουν τον "Ελεύθερο Τύπο" και τον "City", πολλοί περίμεναν κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, η "Δημοσιογραφική Συνεργασία" ζήτησε 48ωρη απεργία, επιμένοντας ότι αυτή πρέπει να γίνει στο πλαίσιο οργάνωσης και κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων με ουσιαστικό περιεχόμενο και προοπτική, εξασφάλιση της μαζικότητας κλπ.
Η "Συσπείρωση" ήθελε μεν 48ωρη απεργία, αλλά χωρίς πλαίσια και περιεχόμενα και άλλα τέτοια "διασπαστικά" και "αναχρονιστικά"...
"Δημοσιογράφοι" ΚΕΔ και "Ενότητα" είπαν ένα μεγάλο ΟΧΙ, καταψηφίζοντας την πρόταση για 48ωρη απεργία.
Διάλογος με τους εργοδότες
Την 1η Ιούλη 2009, το "νέο" ΔΣ εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καλούσε τους δημοσιογράφους σε 3ωρη στάση εργασίας την Πέμπτη 2 Ιουλίου και συγκέντρωση εξω από τη Βουλή, όπου η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας θα συζητούσε το θέμα της κρίσης στο χώρο των ΜΜΕ.
Σε άλλη μια "συνθετική" απόφαση και "μίνιμουμ συμφωνία", η ίδια ευρεία πλειοψηφία του ΔΣ, όχι μόνο περιορίστηκε στην περιγραφή των προβλημάτων, αλλά έσπευσε και να ζητήσει "διάλογο" με τις εργοδοτικές Ενώσεις! Και για την τιμή των όπλων- ως συνήθως - πέταξε και μερικά αιτήματα (ανακοίνωση ΕΣΗΕΑ 1 Ιουλίου 2009).
Η "Δημοσιογραφική Συνεργασία" επέμενε και σε αυτήν την συζήτηση με ολοκληρωμένο πλαίσιο θέσεων, αιτημάτων και προτάσεων για την οργάνωση του αγώνα, συνελεύσεων σε όλα τα "μαγαζιά" για ουσιαστική συζήτηση που θα μπορούσε να οδηγήσει και σε μια μαζική γενική συνέλευση, θα μπορούσε να ξεσηκώσει πραγματικά τον κλάδο κλπ κλπ. Αλλά μάταια...
Και συμφωνίες στο παρασκήνιο
Δεν είναι όμως μόνο οι αποφάσεις που ήδη έχουν πάρει από κοινού.
Την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009 κατατέθηκε στο ΔΣ πρόταση για συγκρότηση αντιπροσωπευτικού αναλογικού προεδρείου (δηλαδή πρόεδρος Π. Σόμπολος, γραμματέας Αντ. Νταβανέλος ή κάποιος άλλος από τη "Συσπείρωση"), αλλά περιορισμένης διάρκειας και εκλογές στις αρχές του νέου έτους. Με άλλα λόγια, υπηρεσιακό και περιορισμένης ευθύνης ΔΣ και μάλιστα σε μια εποχή που στα Μέσα γίνεται της κακομοίρας, πρέπει να καταγγελθούν Συμβάσεις, η ΕΡΤ κλείνει χρόνο χωρίς σύμβαση κλπ.
Αποκαλύφθηκε ότι η πρόταση κατατέθηκε ύστερα από "διαβούλευση και συμφωνία" της "Συσπείρωσης", της "Ενότητας" αλλά και των "Δημοσιογράφων", οι οποίοι καταγγέλθηκαν δημοσίως από την "Ενότητα" ότι υπαναχώρησαν.
Την καθαρή θέση μας "πάμε σε εκλογές, ή τώρα, ή αύριο, ή σε ένα μήνα, ή όποτε, αλλά σας επισημαίνουμε ότι τα προβλήματα δε λύνονται με εκλογές παρά μόνο με ουσιαστικούς και οργανωμένους αγώνες και ότι ένα ΔΣ περιορισμένης ευθύνης σε μια τέτοια περίοδο κρίσης και με ανοιχτά όλα τα μέτωπα εξυπηρετεί μόνο κυβέρνηση και εργοδότες, ενώ ανοίγει και τον ασκό του αιόλου για εξελίξεις πλήρους διάλυσης της ΕΣΗΕΑ", η "Συσπείρωση" γκαιμπελίστικα την παρουσιάζει ως στήριξη στο σύστημα Σόμπολου - Τσαλαπάτη.
Αποκρύπτει ότι αμέσως μετά την 3η συνεδρίαση του ΔΣ, αλλά και πολλές φορές στη συνέχεια, η "Δημοσιογραφική Συνεργασία" κάλεσε ευθέως τον Π. Σόμπολο να παραιτηθεί από την θέση του προεδρεύοντος, γιατί απέτυχε στην διαδικασία συγκρότησης του προεδρείου και η ευθύνη του προεδρεύοντος να περάσει σε εκπρόσωπο της επόμενης σε σειρά δύναμης, δηλαδή της "Συσπείρωσης".
Οφείλουν να απολογηθούν ...
Ας αφήσουν λοιπόν το παραμύθι για "αριστερό και προοδευτικό προεδρείο". Εξαπατούν!
Ας αφήσουν το παραμύθι για το "φοβερό αδιέξοδο" στην ανάδειξη προεδρείου.
Το μόνο που ενδιαφέρει πραγματικά και τους "Δημοσιογράφους" και τη "Συσπείρωση" - "Ενότητα", είναι η κατάληψη των θέσεων του προεδρείου και ο έλεγχος του μηχανισμού της ΕΣΗΕΑ.
"Συνένοχους στο φόνο" δεν θα μας έχουν
Μέσα και κυρίως έξω από το ΔΣ θα εξακολουθήσουμε σταθερά και επίμονα να αντιπαλεύουμε την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων του δικομματισμού. Να ξεσκεπάζουμε τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Να παλεύουμε για την πραγματική και με ουσιαστικό περιεχόμενο και στόχους αγωνιστική ενότητα των εργαζόμενων μισθωτών δημοσιογράφων, των άνεργων, των μπλοκάκηδων.
Δεν πρόκειται ούτε να συμμετάσχουμε, ούτε να δώσουμε άλλοθι σε πλειοψηφίες που πασχίζουν για το πώς θα διαχειριστούν έτσι την πραγματικότητα, ώστε να γίνεται καλά η δουλειά των αφεντικών.
Θα εξακολουθήσουμε να επιδιώκουμε σε όλα τα μεγάλα και μικρά προβλήματα, ο πρώτος λόγος να ανήκει στη βάση, στους δημοσιογράφους, με συνελεύσεις και μαζικές διαδικασίες. Θα αντιστεκόμαστε στην ψευτοενότητα, που θέλει τους δημοσιογράφους στη γωνία, να αναζητούν «εργολάβους» που θα τους λύσουν τα προβλήματα.
Θα συνεχίσουμε να προβάλουμε συνολικό πλαίσιο αιτημάτων, που δεν περιορίζεται μόνο στα "συντεχνιακά", αλλά αγκαλιάζουν όλη τη ζωή και δραστηριότητα του εργαζόμενου.
Με αυτήν την καθαρή στάση θα συνεχίσουμε. Με όποιο προεδρείο. Είτε "περιορισμένης ευθύνης", είτε όχι. Είτε γίνουν εκλογές αύριο, ή το Γενάρη, ή όποτε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Ο αρνητικός - για τα συμφέροντα των εργαζόμενων μισθωτών δημοσιογράφων - συσχετισμός δυνάμεων στο ΔΣ, κάνει αδύνατη τη συμμετοχή μας στο προεδρείο, με οποιονδήποτε τρόπο και οποιαδήποτε μορφή. Οσο πιο γρήγορα οι εργαζόμενοι σταματήσουμε να έχουμε αυταπάτες για το νέο ΔΣ, τόσο πιο γρήγορα και αποτελεσματικά θα μπορέσουμε να οργανώσουμε την πάλη μας.
Είναι προφανές ότι η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να στηρίξει προεδρείο με τους «Δημοσιογράφους για τη Δημοσιογραφία».
Από την άλλη, δεν μπορεί να υπάρξει προεδρείο με τη «Συσπείρωση Δημοσιογράφων - Δούρειος Τύπος», λόγω της εγκληματικής για τα συμφέροντα των εργαζομένων αφερεγγυότητάς της, που εκπορεύεται από τη συνολική στάση και αντίληψη για το ρόλο του συνδικαλιστικού κινήματος. Και μόνο το γεγονός ότι μας προτείνει να συμπράξουμε σε προεδρείο «Συσπείρωσης» - «Δημοσιογραφικής Ενότητας» και το 2007 μάς πρότεινε προεδρείο «Συσπείρωσης» - ΚΕΔ (Τσαλαπάτη), αποδεικνύει την αφερεγγυότητα.
Καλεί (μαζί με την «Ενότητα»), στη συγκρότηση «αντιδεξιού» μετώπου και όχι μετώπου που θα αντιμάχεται συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική, με οποιαδήποτε κυβερνητική παραλλαγή και τους όποιους εκφραστές αυτής της πολιτικής. Σκοπίμως αναφέρεται μόνο σε πρόσωπα, αφήνοντας έτσι στο απυρόβλητο την πολιτική που εφάρμοσαν.
Νομιμοποιεί με τη δράση και με τις θέσεις της τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό. Παρέα με τους «Δημοσιογράφους» και την ΚΕΔ καλούσαν τους εργαζόμενους στις απεργιακές κινητοποιήσεις να στηρίξουν τη γραμμή της ΓΣΕΕ, της συνδιαλλαγής με τον ΣΕΒ και την εργοδοσία. Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά, αλλά αρκούν τα εντελώς πρόσφατα: Συμφώνησε με τους «Δημοσιογράφους», την «ΚΕΔ» και την «Ενότητα», στην απόφαση - πλαίσιο για το πρόβλημα της εκ περιτροπής εργασίας στην ΕΞΠΡΕΣ και στο πλαίσιο (ανακοίνωση ΕΣΗΕΑ) της 3ωρης στάσης εργασίας της 2ης Ιούλη.
Είναι μια γραμμή που δεν προετοιμάζει τους εργαζόμενους για σκληρές και σε βάθος χρόνου αναμετρήσεις και που, υποσχόμενη εύκολες και γρήγορες νίκες, αν όλοι τάχα είμαστε «ενωμένοι», σπέρνει αυταπάτες και τελικά ενισχύει την απογοήτευση των εργαζομένων για την αποτελεσματικότητα των αγώνων.
Είναι υπόλογοι και πρέπει να απολογηθούν προς τους εργαζόμενους και να πουν ποια είναι τα κοινά σημεία που τους δίνουν τη δυνατότητα να συνδιαμορφώνουν αποφάσεις με τους εργοδοτικούς. Δήθεν για την «ενότητα» των δημοσιογράφων, σε αντίθεση με τη δήθεν διασπαστική τακτική της «Δημοσιογραφικής Συνεργασίας» και του ΠΑΜΕ. Μας κατηγορούν ότι θέλουμε να είμαστε μόνιμα αντιπολίτευση, χωρίς να αναλαμβάνουμε ευθύνες. Οτι τάχα διαφωνούμε, απλά και μόνο για να φαινόμαστε διαφορετικοί, χωρίς όμως να λένε στον κόσμο, ούτε γιατί διαφωνούμε όταν διαφωνούμε, αλλά ούτε και γιατί αυτοί μεταξύ τους συμφωνούν. Τους λέμε ότι δρούμε υπεύθυνα, απολογούμενοι μέσα στους χώρους δουλειάς. Εκεί δρούμε καθημερινά και είμαστε μπροστά, στο μέτρο των δυνάμεών μας, σε όλα τα προβλήματα.
Η δημαγωγία της «Συσπείρωσης» και το μάρκετινγκ αγωνιστικότητας δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα. Η κάθε δύναμη δεν κρίνεται από το τι δηλώνει, αλλά από το τι πράττει.
Η πρότασή της για «αριστερό προοδευτικό προεδρείο» είναι μια μπλόφα. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό για τις πραγματικές προθέσεις της είναι το γεγονός ότι, παραποιώντας πλήρως θέσεις και τοποθετήσεις μας στο ΔΣ για το θέμα της συγκρότησης του προεδρείου, «τροφοδοτεί» ένα βρώμικο επικοινωνιακό πόλεμο εναντίον μας. Που φτάνει να πάρει τη μορφή δημοσιευμάτων με αλητείες και αθλιότητες, σε επώνυμο site αλλά πάντα από ανώνυμους «επισκέπτες» και σε επίσης ανώνυμα blogs.
Αλλά, στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σχοινί. Αποσιωπούν ότι το 2005 η «Συσπείρωση» ήταν αυτή που ζήτησε από την 1η συνεδρίαση αντιπροσωπευτικό - αναλογικό. Αλλο αν στη συνέχεια «πρόσφερε» την προεδρία στον Π. Σόμπολο, όταν, «ως διά μαγείας», μετά από μήνες καθυστέρησης, συγκροτήθηκαν ταυτόχρονα τα ΔΣ της ΕΣΗΕΑ και της ΠΟΕΣΥ με Π. Σόμπολο - Δ. Τρίμη και Δ. Τσαλαπάτη - Αντ. Νταβανέλο στις θέσεις των προέδρων και των γραμματέων.
Αποσιωπούν ότι το 2007 οι «Δημοσιογράφοι», με τη σειρά τους, από την 1η συνεδρίαση ζήτησαν αντιπροσωπευτικό - αναλογικό και η απάντησή μας ως «Μαχόμενη Δημοσιογραφία», τότε, ήταν «δε θα σας κάνουμε τη χάρη, το αντιπροσωπευτικό αναλογικό να αποτελέσει για σας την κολυμβήθρα του Σιλωάμ».
Δεν τους βολεύει η καθαρή θέση της «Δημοσιογραφικής Συνεργασίας».
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,
Επιδιώκουμε με τη στάση μας να κάνουμε καθαρό ότι η ενότητα δεν είναι ένα άδειο πουκάμισο για να το σηκώσει κάποιος όποτε θέλει και όπως τον βολεύει, δε γίνεται χωρίς αρχές.
Η ενότητα έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο και συγκεκριμένους στόχους. Στόχους που δεν μπορεί να είναι, για παράδειγμα, «η αναχρηματοδότηση με ευνοϊκούς όρους των χρεών των επιχειρήσεων Τύπου» και η αναζήτηση κοινών λύσεων με τις εργοδοτικές οργανώσεις, απέναντι στην επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι από τους εργοδότες.
Μια τέτοια ενότητα δένει όλο και πιο πολύ τα χέρια των εργαζόμενων δημοσιογράφων και τους οδηγεί στην αναζήτηση «εργολάβων», που θα τους λύσουν τα προβλήματα. Τέτοια ενότητα οι εργαζόμενοι δε τη χρειάζονται. Κάνει ζημιά και μόνο ζημιά στα συμφέροντά τους. Αντίθετα, οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη την ενότητα που ενισχύει τους αγώνες τους. Που θα τονώνει την εμπιστοσύνη στη δύναμή τους, ότι θα είναι οι ίδιοι πρωταγωνιστές στην πάλη ενάντια στην εργοδοσία και τους εκφραστές της. Που έχει καθαρό ποιοι είναι οι αντίπαλοι και οι εχθροί μας. Ενότητα, που δεν καλλιεργεί αυταπάτες ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις με την εργοδοσία. Ενότητα, που δεν κάνει βήμα πίσω από κατακτήσεις, που θα διεκδικεί τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες τους.
Η δέσμευση της «Δημοσιογραφικής Συνεργασίας» είναι να παλεύει με συνέπεια, μαζί με τους εργαζόμενους, για τα συμφέροντα και τα δικαιώματά μας. Με καθαρές θέσεις σύγκρουσης με τη γενικότερη αντιλαϊκή - αντεργατική πολιτική και τους εκφραστές της.
Σε αυτό το πλαίσιο θα πιέζουμε και στο ΔΣ υπέρ των δικαιωμάτων των εργαζόμενων δημοσιογράφων, όποιο και να είναι το προεδρείο, όπως κάναμε μέχρι τώρα.
Οπως είπαμε και πριν από τις εκλογές, οι μέρες που θα ζήσουμε το επόμενο διάστημα θα είναι πολύ δύσκολες.
Οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα από «συμφωνίες» ανάμεσα στις παρατάξεις του ΔΣ. Καμιά βελτίωση των εργασιακών δικαιωμάτων μας δεν πρόκειται να έρθει χωρίς το δικό μας αγώνα. Ο μόνος δρόμος είναι η ενεργός συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη των αποφάσεων και η μαχητική αγωνιστική στάση γύρω από το αγωνιστικό διεκδικητικό πλαίσιο που υπερασπίζονται η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» και το ΠΑΜΕ.
Η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» δεν υπόσχεται εύκολες και γρήγορες λύσεις.
Στο βαθμό που ενισχύεται η ταξική μας ενότητα, στο βαθμό που ενισχύεται η αποφασιστικότητά μας, στο βαθμό που συνειδητοποιούμε την ανάγκη της σταθερής και μακρόχρονης οργανωμένης δράσης, στο βαθμό που αφήνουμε στην άκρη αυταπάτες (και βάζουμε στην άκρη αυτούς που τις σπέρνουν) μπορούμε να έχουμε κατακτήσεις.
Το πραγματικό δίλημμα
Το πραγματικό δίλημμα είναι: ΕΣΗΕΑ των εργαζόμενων δημοσιογράφων, δηλαδή αποφασιστική σύγκρουση με την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και της εργοδοσίας, ή ΕΣΗΕΑ της αδράνειας, του συμβιβασμού, του ξεπουλήματος, δηλαδή του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Εχεις πλέον μεγάλη εμπειρία!
Τιμώρησε με την ψήφο σου τους υπεύθυνους. Εχουν τεράστια ευθύνη.
Μην εμπιστεύεσαι όσους πατάνε σε δύο βάρκες, "μασάνε" λόγια", κάνουν αυτό που λέει η παροιμία "και ψωμί στον κλέφτη και χαμπέρι στο χωροφύλακα".
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΠΟΡΕΙΑ
Για να γίνει η ΕΣΗΕΑ, πραγματική και ουσιαστική συλλογική έκφραση των εργαζόμενων δημοσιογράφων. Που θα αντιστέκεται αποφασιστικά στις αντεργατικές πολιτικές, θα υπερασπίζεται αποτελεσματικά και θα διεκδικεί αποφασιστικά τα δίκαια των εργαζόμενων δημοσιογράφων. Που θα μπει μπροστά στον αγώνα για την ολόπλευρη και αντικειμενική ενημέρωση, κόντρα στη χειραγώγηση και τη διαπλοκή. Για να πάψει να είναι ο εργαζόμενος δημοσιογράφος ο εύκολος και άδικος στόχος.
Τι προτείνει η "Μαχόμενη Δημοσιογραφία"
1) Πλήρη εφαρμογή των ΣΣΕ. Χρειάζεται αγώνας κα πίεση με όλα τα μέσα. Κατάργηση στην πράξη όλων των λεγόμενων "ελαστικών" σχέσεων εργασίας. Τέρμα στη αθλιότητα της "μαύρης" και ανασφάλιστης εργασίας. Κανένα "μπλοκάκι". Κανένας εργαζόμενος σε ΜΜΕ (εφημερίδα, σταθμό, portal, άλλο διαδικτυακό Μέσο), έξω από τις ΣΣΕ και την ασφάλιση του κλάδου.
2) Οχι στις απολύσεις. Διεκδικούμε μέτρα ουσιαστικής στήριξης των ανέργων. Επίδομα τουλάχιστον όσο ο βασικός μισθός και χωρίς χρονικούς περιορισμούς, μέχρι να βρει ο άνεργος δουλειά. Να μετρούν τα χρόνια ανεργίας ως συντάξιμα
3) Αυτήν την περίοδο κατεδαφίζονται οι εργασιακές σχέσεις. Οι διαδικτυακές εκδόσεις επιβαρύνουν τους εφημεριδάδες. Δημιουργούνται ανεξέλεγκτα νέες ειδικότητες. Για τους ραδιοτηλεοπτικούς ισχύει το "όλοι τα κάνουν όλα", τους κόβουν τα σαββατοκύριακα, ανοίγει ο δρόμος για κυλιόμενο ωράριο. Η ΕΣΗΕΑ επιβάλλεται να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα προβλήματα.
4) Οι νέες ΣΣΕ πρέπει να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά όλα τα παραπάνω προβλήματα. Στόχος , αμοιβή που να καλύπτει τις αυξημένες σύγχρονες ανάγκες ζωής (οικογενειακές και προσωπικές) από μία δουλειά.
5) Ασφαλιστικό: Ούτε ένα ευρώ χαμένο από τους πόρους των ταμείων μας. Αγγελιόσημο σε όλα τα διαδικτυακά Μέσα. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων (ν. Πετραλιά, Ρέππα, Σιούφα -Σουφλιά, κλπ) που μειώνουν δραστικά τις συντάξεις και αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. 1992
6) Εδώ και τώρα αλλαγή του καταστατικού, για να γίνει η ΕΣΗΕΑ ουσιαστική ένωση των δημοσιογράφων.
- Εργασιακές Επιτροπές σε κάθε "μαγαζί", με αριθμό μελών ανάλογο με αυτόν των δημοσιογράφων και ουσιαστικές αρμοδιότητες για το χώρο τους. Ολες οι Εργασιακές Επιτροπές να απαρτίζουν το Γενικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με αποφασιστικές αρμοδιότητες για όλα τα μεγάλα ζητήματα (υπογραφή ΣΣΕ, κήρυξη κινητοποιήσεων κλπ).
- Τέρμα στις απαράδεκτες "χρονικές" προϋποθέσεις εγγραφής μελών
- Εκκαθάριση μητρώου. Οχι επιχειρηματίες, εκδότες, και διευθυντές στην Ενωση.
7) Να αλλάξει πάραυτα η αμαρτωλή και συνένοχη στάση της ΕΣΗΕΑ στο μεγάλο πρόβλημα της ενημέρωσης. Μέτωπο ενάντια σε αυτούς που έχουν την πρώτη και κύρια ευθύνη, τους ιδιοκτήτες των Μέσων και τις κυβερνήσεις, ουσιαστική και αποφασιστική στήριξη των δημοσιογράφων για να μπορούν να διεκδικούν την εφαρμογή της δεοντολογίας. Ενάντια στη διαπλοκή. Για να ισχύσουν τα ασυμβίβαστα με το δημοσιογραφικό επάγγελμα που δημιουργούν εξαρτήσεις. Δεν χαρίζουμε καμία δημοσιογραφική θέση εργασίας και δεν πρέπει να φοβόμαστε την πλήρη διαφάνεια που θα συμβάλλει στην αποκατάσταση της χαμένης τιμής του επαγγέλματός μας.
Για την ανεργία
Ολοι μιλάνε για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Κρύβουν όμως ότι η ανεργία είναι διαχρονικό πρόβλημα του καπιταλιστικού συστήματος, είναι πληγή αγιάτρευτη που κακοφορμίζει στις συνθήκες της κρίσης.
Δεν είναι το όποιο πρόβλημα. Είναι το δικαίωμα στη δουλειά, το δικαίωμα στη ζωή. Υπάρχουν αιτίες, υπάρχουν υπεύθυνοι, στους οποίους πρέπει να καταλογισθούν ευθύνες. Οσο βασιλεύει το κέρδος, όσο τα ΜΜΕ είναι επιχειρήσεις που ανήκουν σε ιδιώτες, η ανεργία θα αποτελεί μάστιγα.
Ο αγώνας για το δικαίωμα στην πλήρη και σταθερή εργασία, συνδέεται με τον αγώνα για ριζικές αλλαγές. Και αυτό είναι κρίσιμο ζήτημα στο οποίο οι άλλες παρατάξεις αποφεύγουν να τοποθετηθούν.
Αλλά και η μείωση της έντασης του προβλήματος, εξαρτάται από τον διαρκή αγώνα για να μην περνάνε απολύσεις, να εφαρμόζονται πλήρως οι συμβάσεις, να μην υπάρχουν συμβασιούχοι - όμηροι, να μην υπάρχουν "ελαστικές" σχέσεις και, προπάντων, για να πάψει να υπάρχει η γάγγραινα της πολυθεσίας.
Προτάσεις όπως, "να στηθεί γραφείο ευρέσεως εργασίας στην ΕΣΗΕΑ", ή "να δημιουργηθεί παρατηρητήριο απασχόλησης", ή "να επιδοτηθούν τα Μέσα για να προσλαμβάνουν ανέργους", ή "να πειστούν οι εργοδότες να προσλαμβάνουν ανέργους", γίνονται από όσους θέλουν να αποφύγουν την ουσία του προβλήματος.
Μπροστά στην «καταιγίδα» των πολλών εκατοντάδων απολύσεων, πρέπει να σημάνει μαζικός αγωνιστικός ξεσηκωμός. Η προστασία των εργαζομένων από την λαίλαπα της απόλυσης, είναι προτεραιότητα.
Οπως προτεραιότητα είναι η προστασία των ανέργων με την εξασφάλιση τουλάχιστον 1.120 ευρώ μηνιαίο επίδομα ανεργίας και πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όσο χρόνο διαρκεί η ανεργία του και ο χρόνος αυτός να υπολογίζεται ως συντάξιμος.
Για το ασφαλιστικό
Ετσι, "οι μεν" και "οι δε" βρήκαν πεδίο "αντιπαράθεσης", διέλυσαν στην ουσία το Διασωματειακό, (1η φορά το είχε διαλύσει ο Μανωλάκος) και όλοι τους είναι ευχαριστημένοι.
Α, η "νέα" ΠΟΕΣΥ ακολούθησε στην ίδια ρότα της νομικής διεκδίκησης, που είχε χαράξει η παλιά του Τσαλαπάτη. Ενώ στον ΕΔΟΕΑΠ, η προσκείμενη στην "Συσπείρωση" ηγεσία, έχει ήδη στήσει αναλογιστικές μελέτες με "σενάρια" για αύξηση των εισφορών των εργαζομένων και μείωση των παροχών στους ασφαλισμένους...
Για την αλλαγή του καταστατικού
Ολοι λένε ότι το καταστατικό πρέπει να αλλάξει. Αλλά δεν το πιστεύουν!
Η επίκληση των δυσκολιών (χρειάζεται αυξημένη συμμετοχή στην καταστατική συνέλευση κλπ) είναι αστείες δικαιολογίες! Γνωρίζουν (τους το έχουμε προτείνει) ότι υπάρχει καθ’ όλα νόμιμη λύση: Η τακτική εκλογοαπολογιστική συνέλευση, προκηρύσσεται και ως καταστατική και συνεχίζεται και ολοκληρώνεται με την ψηφοφορία, οπότε επιτυγχάνεται η αυξημένη συμμετοχή.
Το καταστατικό δεν αλλάζει, γιατί οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, κάθε απόχρωσης, γνωρίζουν ότι, αν ανοίξει η συζήτηση και η διαδικασία τροποποίησης, κινδυνεύουν να χάσουν ένα βασικό όπλο τους. Το ισχύον αντιδραστικό και αναχρονιστικό καταστατικό κατοχυρώνει την απόλυτη εξουσία της πλειοψηφίας του ΔΣ και τις αυξημένες εξουσίες του προεδρείου. Η επίφαση δημοκρατικής οργάνωσης της Ενωσης, είναι το χωρίς αρμοδιότητες Μικτό Συμβούλιο. Παράλληλα, οι απαράδεκτοι όροι και διαδικασίες εγγραφής νέων μελών, αποτελεί εργαλείο πελατειακών σχέσεων και διατήρησης του συντεχνιασμού.
Η οργανωτική δομή της ΕΣΗΕΑ, για να μπορεί ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες και ανάγκες, πρέπει να μεταφέρει το κέντρο βάρους στη "βάση", στα "μαγαζιά".
Πρόταση της "Μαχόμενης Δημοσιογραφίας" είναι:
- Σε κάθε Μέσο να εκλέγεται Εργασιακή Επιτροπή (με αριθμό μελών ανάλογο με αυτόν των δημοσιογράφων του Μέσου), που να έχει συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Ολες οι Εργασιακές Επιτροπές να απαρτίζουν το Γενικό Συμβούλιο, με αποφασιστικές αρμοδιότητες σε όλα τα μεγάλα ζητήματα (υπογραφή ΣΣΕ, κήρυξη κινητοποιήσεων, κλπ). Το ΔΣ να έχει εκτελεστικές αρμοδιότητες.
- Για τις εγγραφές: Ολοι όσοι εργάζονται σε Μέσο (εφημερίδα, σταθμό, portal, διαδικτυακό μέσο κλπ), ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας, πρέπει να γίνονται αμέσως μέλη. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να γίνεται τακτική (π.χ. ανά τρίμηνο) ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ εκκαθάριση μητρώου. Εγγύηση γι' αυτές τις διαδικασίες πρέπει να είναι η ουσιαστική συμμετοχή των Εργασιακών Επιτροπών.
Για το Συνδικάτο Τύπου
Ολες οι παρατάξεις πίνουν νερό στο όνομα του Συνδικάτου Τύπου! Αλλά αποφεύγουν συστηματικά να εξηγήσουν: Τι εννοούν ως Συνδικάτο;
Ανεπίσημα κάποιοι λένε ότι Συνδικάτο Τύπου είναι μια... τριτοβάθμια (!) Συνομοσπονδία, με μέλη της Ομοσπονδίες Δημοσιογράφων, Προσωπικού, κλπ. Αλλοι λένε ότι είναι μια Ομοσπονδία σε επίπεδο Αθήνας, με μέλη την ΕΣΗΕΑ, την ΕΠΗΕΑ, την ΕΣΠΗΤ, τις Ενώσεις Τεχνικών κλπ κλπ. Δηλαδή κι' άλλα ΔΣ, κι' άλλοι παράγοντες, κι' άλλη γραφειοκρατία κι' άλλα αναχώματα...
Συνδικάτο Τύπου δε μπορεί παρά να είναι ΜΙΑ συνδικαλιστική οργάνωση σε επίπεδο Αθήνας - Πειραιά, με μέλη ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους, ΟΛΩΝ των ειδικοτήτων. Και όλα τα αντίστοιχα (ανά γεωγραφική περιοχή) Συνδικάτα, να συνενώνονται σε μια Πανελλήνια Ομοσπονδία όλων των εργαζόμενων στον Τύπο και στα ΜΜΕ.
Αλλά, για να γίνει πράξη το Συνδικάτο, πρέπει να αλλάξουν ριζικά οι συσχετισμοί στην ΕΣΗΕΑ, αλλά και σε άλλες Ενώσεις.
Η "Μαχόμενη Δημοσιογραφία" γι' αυτό παλεύει.
Για τα δημοτικά ραδιόφωνα
Δεν εμπαίζει μόνο η κυβέρνηση και η ΚΕΔΚΕ τους εργαζόμενους στους δημοτικους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Το ίδιο ακριβώς κάνει και το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ και μάλιστα με ευρύτατη πλειοψηφία 9 ψήφων!
Η ρίζα του προβλήματος είναι ότι ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων, που προωθεί τη μετατροπή των Δήμων σε επιχειρήσεις, με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια και την ιδιωτικοποίηση δημοτικών υπηρεσιών, επιβάλλει την μετατροπή των Δημοτικών επιχειρήσεων σε Ανώνυμες Εταιρίες. Η πλειοψηφία του ΔΣ ("Δημοσιογράφοι - ΚΕΔ), "πανηγυρίζει" γιατί τάχα με ενέργειές της δόθηκε παράταση ενός χρόνου (στην πραγματικότητα η 3η κατά σειρά παράταση δόθηκε γιατί σε όλη τη χώρα εκκρεμεί η μετατροπή 1.800 συνολικά δημοτικών επιχειρήσεων σε ΑΕ) και ζητά από τον υπουργό Εσωτερικών, την εξαίρεση των δημοτικών ραδιοφώνων από αυτόν το νόμο!
Η "Συσπείρωση" αρκείται να κατηγορεί την πλειοψηφία γιατί δεν οργάνωσε αγώνες για την... εξαίρεση.
Και οι μεν και οι δε δεν λένε τίποτα για την ουσία. Ο λόγος είναι ότι στο θέμα της μετατροπής των δημοτικών επιχειρήσεων σε ΑΕ, συμφωνούν και το ΠΑΣΟΚ αλλά και ο ΣΥΝ. Και γι' αυτό δε θέλουν την εξαίρεση που μπορεί να αρχίσει το ξήλωμα του πουλόβερ. Και γι' αυτό έχουν κάνει "μπαλάκι" τους εργαζόμενους ανάμεσα στους νομικούς συμβούλους της ΚΕΔΚΕ και της ΕΣΗΕΑ, το δήμαρχο Αθήνας.
"Αλλαγή σελίδας"
Εκαναν συμφωνίες κάτω από το τραπέζι για να "αλλάξουν" την ΠΟΕΣΥ, ξαναπαίρνοντας τα ηνία της. Που τα είχαν οι Τσαλαπάτης - Σόμπολος, οι οποίοι τους διαδέχτηκαν. Και, ω, του θαύματος, στην ΠΟΕΣΥ συντελείται κοσμογονία!
Η μία και μοναδική απόφαση που αξίζει τον κόπο είναι αυτή που αναφέρεται στην κρίση και την ανάγκη αντιμετώπισης των συνεπειών της. Το γεγονός ότι αποτελεί εισήγηση του ενός και μοναδικού μέλους της "Μαχόμενης Δημοσιογραφίας" στο ΔΣ, δεν αλλάζει την ουσία. Ούτε επίσης το γεγονός ότι φρόντισαν και από αυτήν την εισήγηση, να αφαιρέσουν τα "επικίνδυνα" σημεία περί ΕΕ κλπ. Ούτε και το ότι - πάλι με παρέμβαση της "Μαχόμενης" - στο Γενικό Συμβούλιο (27 Μαρτίου) αναγκάστηκαν να αποδεχτούν ότι η ΠΟΕΣΥ δεν έχει σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά αυτό "θα αποφασιστεί" στην επόμενη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου". Ούτε ότι δεν έχει συνεδριάσει ακόμη. Τώρα έχουμε εκλογές, έρχεται το καλοκαίρι, από Σεπτέμβριο βλέπουμε...
Τέτοια "αλλαγή" έχουν συμφωνήσει και προωθούν και στην ΕΣΗΕΑ.
Χαλάστε τους τα σχέδια.
Δεν αρκεί να φύγουν οι Σόμπολος - Τσαλαπάτης. Χρειάζεται ριζική ανατροπή.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
ΑΔΑΜΙΔΟΥ Σοφία (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ Αντώνης (ΣΤΑΡ)
ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ Κυριάκος (ΣΚΑΪ 100,3)
ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗ Δώρα (ΑΝΤΕΝΝΑ)
ΒΡΑΝΑΣ Σταύρος (ΕΣΠΡΕΣΣΟ
ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Γιώργος (ΕΡΤ)
ΓΕΩΡΓΙΚΟΣ Μπάμπης (ΑΠΕ)
ΓΚΟΛΕΜΑ Ντέπυ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ)
ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ Μανώλης (ARENA FM)
ΔΑΡΑΚΗΣ Γιώργος (ΕΡΤ)
ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΣ Βαγγέλης (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
ΔΕΤΣΙΚΑΣ Κώστας (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ Τάκης (ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ)
ΔΡΑΚΩΝΑΚΗ Ευαγγελία (ΣΚΑΪ 100,3)
ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ Γιάννης (902 Αριστερά)
ΖΑΓΓΑΝΑΣ Γιάννης (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ Παντελής (Παντιάς) (ΕΡΤ)
ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ Γιάννης (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΚΑΓΙΟΣ Παύλος (ΝΕΑ)
ΚΑΛΑΜΟΥΚΗΣ Θύμιος (ΣΚΑΪ 100,3)
ΚΑΛΛΙΔΩΝΗΣ Λεωνίδας (ΑΛΤΕΡ)
ΚΑΝΤΖΙΛΙΕΡΗΣ Γιώργος (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΚΑΠΑΓΕΡΙΔΗΣ Γιάννης (SCORE LIVE)
ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ Γιώργος (ΒΗΜΑ)
ΚΑΡΤΑΛΗΣ Κώστας (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
ΚΑΤΟΥΦΑ Ευγενία (ΕΡΤ)
ΚΟΛΩΝΑΣ Χρήστος (ΕΘΝΟΣ)
ΚΟΡΚΟΒΕΛΟΣ Γιώργος (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ Πασχάλης (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
ΚΟΡΩΝΑΚΗ Κική (ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ)
ΚΟΥΒΕΛΙΩΤΗ Ειρήνη (ALPHA)
ΚΥΡΙΤΣΗ Αγλαϊα (ΕΡΤ)
ΚΩΤΣΑΛΑΣ Γιάννης (ALTER)
ΛΑΖΑΡΟΠΟΥΛΟΣ Χάρης (Logistics and management)
ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ Γεράσιμος (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΜΑΘΕΑΣ Δημήτρης (ALTER)
ΜΗΛΙΩΝΗΣ Γιώργος (ΑΠΕ)
ΜΙΧΑΛΗ Αρτεμης (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
ΜΟΥΖΑΚΗΣ Μάρκος (ΠΑΡΟΝ- ΓΓΤΠ)
ΜΟΥΣΓΑΣ Γιώργος (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Νίκος (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΜΠΟΛΚΑΣ Θεοχάρης (ΑΛΦΑ)
ΜΠΟΥΣΙΟΣ Παναγιώτης (STAR)
ΝΕΤΤΑΣ Βίκτωρας ( ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
ΝΤΑΛΟΥΚΑΣ Αποστόλης (ANTENNA)
ΝΤΑΟΥΝΤΑΚΗ Νανά (ΝΕΑ)
ΝΤΕΛΙΔΑΚΗ Εύα (ΕΡΤ)
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Αννα Μαρία (ΝΕΑ)
ΠΑΠΑΝΙΔΗΣ Μιχάλης (ΕΞΠΡΕΣ)
ΠΕΝΤΑΡΑΚΗΣ Γιώργος (902 Αριστερά)
ΠΕΡΠΕΡΑΣ Νίκος (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΠΙΝΟΥ Γιώτα (902 Αριστερά)
ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ Ηλίας (free lancer)
ΡΑΜΜΟΣ Παναγιώτης (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ Χρύσα (ΕΡΤ)
ΡΟΥΣΑΚΗΣ Γιώργος (ΝΕΑ)
ΡΟΥΣΣΑΚΗ Μαργαρίτα (ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ)
ΣΑΜΑΡΑΣ Χρήστος (ALPHA)
ΣΑΡΑΤΣΗΣ Πάνος (ALTER-DERBY)
ΣΕΛΑΛΜΑΖΙΔΗΣ Μάκης (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ Λιάνα (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
ΣΧΙΝΑΣ Ορέστης (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ Δέσποινα (Αθήνα 9,84)
ΤΖΑΝΑΤΟΣ Ντένης (DERBY)
ΤΣΙΒΟΛΑ Παρασκευή (902 Αριστερά)
ΦΑΚΑΡΟΣ Γιάννης (ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ)
ΦΛΩΡΑΤΟΣ Γιώργος (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ)
ΧΑΛΙΚΙΑΣ Σπύρος (CITY)
ΧΟΪΔΑ Στέλλα (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ Πόπη (ΕΘΝΟΣ)
ΨΩΜΙΑΔΗΣ Κώστας (902 Αριστερά)
Για τήν Εξελεγκτική Επιτροπή
ΠΗΓΑΔΑΣ Νίκος (ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ)
Συναδέλφισσα, συνάδελφε
Ερχονται δυσκολότερες μέρες.
Δεν είναι μόνο που αντιμετωπίζουμε την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, τις συνέπειες της οποίας επιχειρούν να φορτώσουν στις πλάτες των εργαζομένων με ένταση της πολιτικής κυβερνήσεων και Ευρωπαϊκής Ενωσης ενάντια σε δικαιώματα και κατακτήσεις μας.
Είναι που αυτή η κρίση επιταχύνει και τις μεγάλες αλλαγές που συντελούνται στο χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ. Η προσαρμογή στις συνθήκες του Διαδικτύου, η ψηφιακή εκπομπή ραδιοτηλεοπτικών σταθμών οδηγεί στο «ξεκαθάρισμα» του χώρου και συνάμα βάζει μπουρλότο στις εργασιακές σχέσεις και τις αμοιβές.
Πρέπει να δώσουμε την απάντησή μας:
Στο νέο κύμα επιθέσεων σε βάρος της ζωής και των δικαιωμάτων μας, να απαντήσουμε με τη δική μας αντεπίθεση.
Στις εκλογές, μια απάντηση πρέπει να δώσουμε: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Χρειάζεται ανατροπή του σάπιου συστήματος της ΕΣΗΕΑ.
Απαιτείται ρήξη με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, τον παραγοντισμό.
Για να γίνει η ΕΣΗΕΑ πραγματική και ουσιαστική συλλογική έκφραση των εργαζόμενων δημοσιογράφων. Που θα αντιστέκεται αποφασιστικά στις αντεργατικές πολιτικές, θα υπερασπίζεται αποτελεσματικά και θα διεκδικεί αποφασιστικά τα δίκαια των εργαζόμενων δημοσιογράφων. Που θα μπει μπροστά στον αγώνα για την ολόπλευρη και αντικειμενική ενημέρωση, κόντρα στη χειραγώγηση και τη διαπλοκή. Για να πάψει να είναι ο εργαζόμενος δημοσιογράφος ο εύκολος και άδικος στόχος.
Τα χρόνια που πέρασαν, οι παρατάξεις «Δημοσιογράφοι για τη Δημοσιογραφία» και «Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων», με την τακτική τους, «έβαλαν πλάτη» για να περάσουν στρατηγικές επιλογές της κυβέρνησης και της εργοδοσίας. Εχουν τεράστιες ευθύνες, γιατί εντάθηκε το πρόβλημα της κατάφωρης παραβίασης των ΣΣΕ, οι απολύσεις έγιναν καθημερινό φαινόμενο, αυξήθηκε δραματικά ο αριθμός συναδέλφων που εξαναγκάζονται να δουλεύουν με τις λεγόμενες «ελαστικές» σχέσεις εργασίας, οργιάζει η εργοδοτική αυθαιρεσία στα διαδικτυακά Μέσα, που γι' αυτόν το λόγο εξακολουθούν να μη θεωρούνται Μέσα Ενημέρωσης.
«Τιμώρησε» με την ψήφο σου αυτές τις παρατάξεις.
Αλλά κλείσε και τα αυτιά σου στις σειρήνες της ψευδεπίγραφης αλλαγής.
Μην εμπιστεύεσαι τη «Συσπείρωση». Δεν θέλει, αλλά και δεν μπορεί, να προσφέρει πραγματική εναλλακτική λύση. Δοκιμάστηκε παλιότερα. Το 2005 άνοιξε το δρόμο στην προεδρία Σόμπολου. Δοκιμάστηκε στην ΠΟΕΣΥ, όπου, γρήγορα, η αλλαγή αποδείχτηκε απλή εναλλαγή. Γι' αυτό αποφεύγει συστηματικά να θίξει ουσιαστικά τις επιπτώσεις της πολιτικής κυβερνήσεων και ΕΕ στον κλάδο μας, αρκούμενη και - για αντιπολιτευτικούς λόγους - σε ρηχό αντικυβερνητισμό και κούφια αγωνιστική ρητορεία.
Μην εμπιστεύεσαι τη «Δημοκρατική Ενότητα». Επιχειρεί να εμφανιστεί με φιλεργατικό προσωπείο, αλλά δε μπορεί να κρύψει ότι έχει βγει από την ίδια μήτρα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Ο καυγάς ανάμεσα σ' αυτούς τους δύο πόλους έχει κύριο και αποκλειστικό στόχο να εγκλωβίσει την αγανάκτηση και να εξασφαλίσει την εναλλαγή.
ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
Τώρα όσο ποτέ, είναι επείγουσα η ανάγκη να αναπτυχθεί ένα ισχυρό κίνημα των εργαζόμενων δημοσιογράφων, που θα μπει φραγμός στη λαίλαπα που έρχεται. Προς την κατεύθυνση αυτή, η «Μαχόμενη Δημοσιογραφία» έδωσε τη μάχη μέσα και κυρίως έξω από το ΔΣ, κόντρα στις κυρίαρχες παρατάξεις. Είπαμε πάντα την αλήθεια. Δε συμβιβαστήκαμε ποτέ, δε στρογγυλέψαμε το λόγο μας.
ΜΑΣ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΛΑ! ΔΥΝΑΜΩΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
ΔΩΣΤΕ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΑΣ!
ΨΗΦΙΣΤΕ «ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ»!
|
|
|
