TΙ ΤΡΕΧΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΟΝ ΕΔΟΕΑΠ; ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Αυτή την περίοδο η κυβέρνηση είναι έτοιμη, όπως φαίνεται από τις αλλεπάλληλες συνεντεύξεις του υπουργού Εργασίας και του αρμόδιου για την Κοινωνική Ασφάλιση υφυπουργού, να φέρει στη Βουλή το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική ένταξη της Επικουρικής Κοινωνικής Ασφάλισης σε κεφαλαιοποιητικό σύστημα, δηλαδή την πλήρη και οριστική ιδιωτικοποίησή της, προκειμένου οι ασφαλιστικές εισφορές να γίνουν ένας ακόμη μοχλός κερδοφορίας του κεφαλαίου, με χίλιους δυο κινδύνους για τις συντάξεις μας.

Ετσι οι εργαζόμενοι θα πληρώνουν εισφορές, αλλά δεν είναι σίγουρο αν θα πάρουν σύνταξη. Αλλωστε, οι ίδιοι που το προωθούν μιλούν καθαρά για τους κινδύνους να χαθούν τα λεφτά των εργαζομένων από το τζογάρισμα των ασφαλιστικών εισφορών και να χαθούν οι συντάξεις. Οι οικονομικές κρίσεις καθώς και οι πτωχεύσεις ασφαλιστικών εταιρειών και άλλων χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων αυτό επιβεβαιώνουν.

Αυτή την περίοδο, που η κυβέρνηση βάζει την Επικουρική Ασφάλιση υποχρεωτικά με νόμο στη λαιμητόμο της αδηφαγίας του κεφαλαίου, ταυτόχρονα πραγματοποιεί έλεγχο στον ΕΔΟΕΑΠ, με κλιμάκιο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που αφορά σε ανείσπρακτο αγγελιόσημο, από το 2005 μέχρι 2014.

Ανείσπρακτο αγγελιόσημο σημαίνει ότι τα αφεντικά των αστικών ΜΜΕ, ενώ εισέπραξαν μέσω των διαφημίσεων το αγγελιόσημο, δεν το πλήρωσαν στον ΕΔΟΕΑΠ, αλλά το έβαλαν στα ταμεία τους. Ακόμη και αν άλλοι επιχειρηματίες - διαφημιζόμενοι τους άφησαν χρέη από διαφημίσεις και επικαλεστούν ανείσπρακτο αγγελιόσημο, ήταν υποχρεωμένοι να πληρώσουν στον ΕΔΟΕΑΠ ως Ασφαλιστικό Ταμείο των εργαζομένων και να λύσουν οι ίδιοι τις μεταξύ τους, μεταξύ επιχειρηματιών, χρηματικές οικονομικές διαφορές και όχι σε βάρος των εργαζομένων.

Βεβαίως όλες οι Διοικήσεις του ΕΔΟΕΑΠ έχουν ευθύνη γιατί άφησαν τα αφεντικά να φουσκώνουν με χρέη το Ταμείο μας. Αλλά την ίδια ευθύνη έχουν και όλες οι κυβερνήσεις που δεν πήραν κανένα μέτρο ώστε τα αφεντικά των ΜΜΕ να πληρώσουν τα χρέη τους στο Ταμείο. Αλήθεια, γιατί δεν κυνήγησαν και δεν κυνηγά και η σημερινή κυβέρνηση τα αφεντικά να πληρώσουν;

Επίσης η τωρινή Διοίκηση μιλά για έλεγχο που οφείλει σύμφωνα με το νόμο να κάνει το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, δηλαδή ο ΕΦΚΑ που είναι ο αποκλειστικά αρμόδιος για αυτό, γιατί ο ΕΔΟΕΑΠ δεν έχει σύμφωνα με νόμο αρμοδιότητα να ελέγχει και να καταλογίζει το αγγελιόσημο.

Και μπαίνει αντικειμενικά το ερώτημα: Αν ο ΕΦΚΑ δεν ελέγχει και δεν καταλογίζει, η Διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ θα αφήνει να χάνονται χρήματα που ανήκουν στο Ταμείο, δηλαδή στους εργαζόμενους; Δεν θα κάνει τίποτα για να διεκδικήσει χρήματα που του ανήκουν, αλλά χρωστούν οι εργοδότες;

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Το «εναρκτήριο λάκτισμα» για το τσάκισμα των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, άνεργων και συνταξιούχων στον κλάδο των ΜΜΕ δόθηκε με τον αντιασφαλιστικό «νόμο - λαιμητόμο» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Τότε που με συμπαιγνία των κυβερνητικών - εργοδοτικών συνδικαλιστών στον κλάδο, αυτών που πρόσκεινται σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, σε στενή σύνδεση με το υπουργείο Εργασίας επέβαλλαν, εργαλειοποιώντας ωμούς εκβιασμούς, όλες τις απαιτήσεις της εργοδοσίας. Και την τριχοτόμηση του ΕΔΟΕΑΠ και αναλογιστικές μελέτες ξεχωριστά ανά κλάδο και επανυπολογισμό με προσαρμογή προς τα κάτω των παροχών και πρόσληψη μάνατζερ με γενική ευθύνη διοίκησης και εκπροσώπηση της εργοδοσίας στο ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ με δικαίωμα βέτο.

Αυτή η διαδικασία άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο είτε να μετατραπεί ο ΕΔΟΕΑΠ σε επαγγελματικό ταμείο, δηλαδή να ενταχθεί σε μια μορφή κεφαλαιοποιητικού συστήματος, είτε μέσω της διάσπασης της επικούρησης από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη να ενταχθεί αυτή στον ΕΟΠΥΥ και η επικούρηση στον ΕΦΚΑ. Με δραστική μείωση και των παροχών και των συντάξεων.

Αυτήν την πραγματικότητα επιχειρούν να συσκοτίσουν σήμερα όλες οι πλευρές του κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού, που με σειρά ανακοινώσεων, παίρνοντας αφορμή από τον διαχειριστικό έλεγχο του Γενικού Λογιστηρίου στον ΕΔΟΕΑΠ, κάνουν μπαλάκι ο ένας στον άλλον τις απαράγραπτες κοινές τους ευθύνες για τη μείωση των δικαιωμάτων μας σε υγεία, επικούρηση και πρόνοια, όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. Αλλωστε, το εφάπαξ για όσους ασφαλίζονται μετά το 2017 έχει καταργηθεί.

Σε αυτήν τη συγκυρία μήπως ο έλεγχος γίνει ένας ακόμη μοχλός εκβιασμού, για την ένταξη του επικουρικού μας Ταμείου στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα;

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Χρειάζεται επαγρύπνηση. Τέτοιες ενέργειες, όπως άλλωστε και οι αναλογιστικές μελέτες, με δεδομένη την εκπροσώπηση των αφεντικών στη Διοίκηση του Ταμείου, την ουσιαστική άρνηση πληρωμής του 2%, σε συνδυασμό με το δικαίωμα του βέτο που διαθέτουν, προοιωνίζουν αρνητικές εξελίξεις και κινδύνους για τα δικαιώματά μας σε επικούρηση και υγεία.

Αλλωστε, είναι καλά γνωστό ότι στρατηγικό στόχο της κυβέρνησης ΝΔ, όπως και της προηγούμενης του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί η ιδιωτικοποίηση όχι μόνο της επικουρικής σύνταξης αλλά και της ανταποδοτικής, εξασφαλίζοντας μόνο τη λεγόμενη εθνική, δηλαδή ένα ελάχιστο μέρος της κύριας σύνταξης, τα 384 ευρώ. Και τα δύο κόμματα της αστικής διαχείρισης συγχρονίζονται στην Οδηγία της ΕΕ για την καθιέρωση του συστήματος των «τριών πυλώνων», που προβλέπουν υποχρεωτικό πυλώνα Ασφάλισης - ΕΦΚΑ, που θα δίνει ελάχιστες συντάξεις και παροχές Υγείας, επαγγελματική ασφάλιση που θα λειτουργεί με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα και ανταποδοτικές παροχές με βάση τις εργατικές και μόνο εισφορές και την ιδιωτική ασφάλιση, όπου πάλι θα πληρώνουν οι εργαζόμενοι. Αυτά, άλλωστε, επιβεβαιώνονται και στο πρόσφατο πόρισμα της επιτροπής Πισσαρίδη.

Στην ουσία, η πολιτική όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων υπακούει στην απαίτηση του κεφαλαίου για το τσάκισμα του λεγόμενου «μη μισθολογικού κόστους», ώστε να βελτιωθούν τα περιθώρια ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας των επιχειρήσεων, με ταυτόχρονο άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο στον τομέα της Υγείας και Ασφάλισης, μέσω του τζογαρίσματος των ασφαλιστικών εισφορών που προορίζονται για συντάξεις και τη γιγάντωση των μονοπωλίων της Υγείας, καθώς το δημόσιο σύστημα θα μένει ανοχύρωτο σε υποδομές, εξοπλισμό και προσωπικό. Αυτής της δυσοίωνης πραγματικότητας είμαστε μάρτυρες όλο αυτό το διάστημα της πανδημίας.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Εχουμε όλοι οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ τη «συλλογική ευθύνη» να μην πέσουμε στο νέο δόκανο κυβέρνησης, εργοδοσίας και των «συνδικαλιστών» τους. Εχουμε κάθε δικαίωμα και καθήκον να απαιτούμε κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα σε επικούρηση, ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, πρόνοια, όχι κάτω από το επίπεδο των σημερινών, που θα διευρύνονται διαρκώς, καθώς αυτό επιβάλλουν οι κατακτήσεις της επιστήμης και της τεχνολογίας, αυτό απαιτείται για την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων και των οικογενειών τους.

Είναι ώρα για τους εργαζόμενους, ανέργους και συνταξιούχους του κλάδου να πάρουμε την ευθύνη στα δικά μας χέρια.

Η δική μας προοπτική είναι: Ενα ενιαίο, υποχρεωτικό, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν καθολικό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, που θα εξασφαλίζει συντάξεις και παροχές για όλους, αντίστοιχες των λαϊκών αναγκών.

Καμιά αναμονή, καμιά ανάθεση για «λύσεις» στους συνδικαλιστές της κυβέρνησης και της εργοδοσίας. Εγκαιρα πρέπει να οργανωθούμε «από τα κάτω», σε κάθε τόπο δουλειάς για αγωνιστική διεκδικητική δράση. Μόνο έτσι θα αποκρούσουμε αποτελεσματικά τα καινούργια εκβιαστικά διλήμματα!

Το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ καλεί τους εργαζόμενους από σήμερα σε αγωνιστική επαγρύπνηση και οργάνωση της πάλης για την υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικοασφαλιστικών μας δικαιωμάτων. Μόνο με τέτοια κατεύθυνση μπορούμε να εμποδίσουμε το παραπέρα τσάκισμα δικαιωμάτων, να διατηρήσουμε κατακτήσεις και δικαιώματα, να αποσπάσουμε νέα, συμβάλλοντας στον αγώνα για εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής, που να ικανοποιεί όλες τις σύγχρονες ανάγκες μας!

Αθήνα, 29 Απρίλη 2021

 

 

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ

Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΓΙΩΝ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Την Πρωτομαγιά του 2020 εκατοντάδες συνδικάτα, χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη την Ελλάδα έσπασαν στην πράξη τις κυβερνητικές απαγορεύσεις και την τακτική του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, που βάζοντας πλάτη στην κυβέρνηση ήθελε να φιμώσει τους εργαζόμενους και να δηλητηριάσει τη συνείδησή τους καλώντας τους να εγκαταλείψουν τους αγώνες τους.

Οι εργαζόμενοι με οργανωμένη απειθαρχία έστειλαν μήνυμα ελπίδας σε όλο τον κόσμο. Κουρέλιασαν το ύπουλο κυβερνητικό ιδεολόγημα της «ατομικής ευθύνης», ανέδειξαν τις ευθύνες της κυβέρνησης, που σε συνθήκες πανδημίας άφησε ανοχύρωτο το δημόσιο σύστημα Υγείας και Παιδείας, τον κόσμο να στοιβάζεται στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και τους μεγάλους χώρους δουλειάς χωρίς ούτε τα στοιχειώδη μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας, μετατρέποντάς τους σε βόμβες διασποράς του κορονοϊού.

Φέτος, 135 χρόνια μετά την εξέγερση του Σικάγο, που ως επιστέγασμά της είχε την καθιέρωση της 8ωρης δουλειάς, η κυβέρνηση της ΝΔ προχωρά στην κατάργηση αυτής της με αίμα εργατών κατάκτησης, φέρνοντας νομοσχέδιο για την καθιέρωση της 10ωρης εργασίας. Επιχειρούν επίσης να νομοθετήσουν νέα εμπόδια στην απεργιακή πάλη, στη συνδικαλιστική δράση συνολικά, επιβάλλουν τη μονιμοποίηση της τηλεργασίας, ετοιμάζουν νέα επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση στέλνοντας την επικουρική στις μυλόπετρες της κερδοφορίας του κεφαλαίου, που σημαίνει υπονόμευση της επικούρησης.

Η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι είναι εκσυγχρονισμός η γενίκευση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας, που αυξάνει την εκμετάλλευση, με τα ακανόνιστα ωράρια με βάση τις ανάγκες των αφεντικών, δηλαδή δουλειά και ζωή λάστιχο για τους εργαζόμενους, μεγαλύτερο ξεζούμισμα για τα κέρδη των επιχειρήσεων. Επιχειρείται η προώθηση νέων μορφών εκμετάλλευσης και η φθηνότερη εργατική δύναμη.

Ολα αυτά δεν είναι ιδεοληψίες της ΝΔ και του νεοφιλελευθερισμού, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι στρατηγική της ΕΕ, είναι οι όροι για να ανακάμψουν τα κέρδη του κεφαλαίου. Ο νόμος για τα Εργασιακά και ο περιορισμός, η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης είναι τα νέα προαπαιτούμενα που συνοδεύουν το υπερμνημόνιο, το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης.

Αν για τον καπιταλισμό και τις κυβερνήσεις του είναι πρόοδος η κατάργηση του 8ωρου και η καθιέρωση του 10ωρου, η πλήρης απελευθέρωση των ατομικών συμβάσεων εργασίας και η απογείωση των υπερωριών, για τους εργαζόμενους είναι οπισθοδρόμηση. Γι' αυτήν την οπισθοδρόμηση ευθύνη έχει και ο ΣΥΡΙΖΑ, που ως κυβέρνηση συνέβαλε στη γενίκευση της «ευελιξίας».

Το νομοσχέδιο αυτό πρέπει να αποτελέσει αιτία πολέμου για τους εργαζόμενους. Η απεργία της Πρωτομαγιάς, στις 6 Μάη, μπορεί να είναι η πρώτη δυναμική απάντηση.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Με την εφαρμογή της 10ωρης εργασίας, λένε ότι οι δύο παραπάνω ώρες απλήρωτης δουλειάς θα επιστρέφονται στους εργαζόμενους σε βάθος 6μήνου ή έτους με ρεπό ή λιγότερες ώρες εργασίας, όποτε και όπως βολεύει την εργοδοσία. Στην πραγματικότητα, όπως δείχνει η κοινή πείρα, οι εργοδότες θα έχουν το ελεύθερο να κάνουν τα ωράρια και τη ζωή των εργαζομένων λάστιχο, να επιβάλλουν σε καθημερινή βάση την 10ωρη εργασία. Και αυτό λένε θα καθορίζεται με συμφωνία εργοδότη - εργαζόμενου, λες και βρίσκονται στην ίδια μοίρα, όταν ο εργοδότης θα εκβιάζει τον εργαζόμενο να αποδεχτεί την ατομική σύμβαση που θα του επιβάλλει τη 10ωρη δουλειά χωρίς πληρωμή υπερωριών, ενώ θα αυξάνει και τις υπερωρίες, αυξάνοντας με βάση την αδηφαγία του για κέρδη την απλήρωτη δουλειά. Ετσι χωρίς κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις, χωρίς συγκροτημένα δικαιώματα, ο κάθε εργαζόμενος ξεχωριστά γίνεται εύκολος στόχος στις απαιτήσεις της εργοδοσίας.

Με τον νόμο Λιβάνιου μειώνονται οι θέσεις μόνιμης, σταθερής δουλειάς με δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους στις ραδιοτηλεοπτικές επιχειρήσεις, παράλληλα με μια δέσμη μέτρων που απελευθερώνει ακόμα περισσότερο την ευελιξία και τις διάφορες μορφές ελαστικής εργασίας. Ταυτόχρονα, επιβάλλει ανελεύθερες δεσμεύσεις στη δουλειά μας, με τις οποίες συμφωνούν και τα αφεντικά, ποινικοποιώντας με τον τρομονόμο, στο όνομα καταπολέμησης της βίας, τη δημοσιογραφική δουλειά και επιβάλλοντας έτσι τη λογοκρισία για τους εργαζόμενους στο ρεπορτάζ δημοσιογράφους, τεχνικούς και φωτορεπόρτερ, πράγμα επικίνδυνο για τη δουλειά μας και το λαϊκό κίνημα. Ας σκεφτεί καθένας την προσπάθεια φίμωσης στην προβολή της επικίνδυνης για την ανθρώπινη ζωή, χωρίς όρια, βίαιης δράσης των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών στις πρόσφατες διαδηλώσεις.

Το αντεργατικό παζλ συμπληρώνεται με τη μονιμοποίηση της τηλεργασίας που επεκτείνει βίαια τον εργάσιμο χρόνο, τη νέα επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση, που βασίζεται στην εξατομίκευσή της και στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα, καταργώντας την αλληλεγγύη των γενεών και μετατρέποντας μέρος της αμοιβής των εργαζομένων, όπως είναι οι εργατικές και εργοδοτικές εισφορές, σε κεφάλαιο για τους εργοδότες, την ένταση της καταστολής απέναντι σε κάθε διεκδίκηση του λαού και της νεολαίας.

Ολα τα παραπάνω ενισχύουν μέτρα προηγούμενων κυβερνήσεων ώστε να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των εργοδοτών, με στόχο να ενισχύονται οι πολιτικές διαχείρισης της οικονομικής κρίσης σε όφελος των επιχειρηματικών ομίλων.

Σε αυτή τη συγκυρία μόνο τυχαίο δεν είναι ότι η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ ανέλαβε δράση για να ευτελίσει το νόημα της Εργατικής Πρωτομαγιάς, κάνοντας πλάτες στο υπουργείο Εργασίας με τον ορισμό της Τρίτης του Πάσχα ως μέρας αργίας - γιορτής. Στην ίδια ρότα και η πλειοψηφία της ΕΣΗΕΑ, στηρίζει την Πρωτομαγιά - αργία της κυβέρνησης.

Το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ υπενθυμίζει πως η 1η Μάη είναι μέρα αγώνα, σύμβολο στην πάλη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης, μέρα απεργίας με απόφαση των εργαζομένων και των συνδικάτων τους και όχι αργία κατά παραχώρηση των κυβερνήσεων και των εργοδοτών.

Καλεί τους εργαζόμενους σε κάθε χώρο δουλειάς στα ΜΜΕ, να αποφασίσουν οι ίδιοι από τα κάτω να γιορτάσουν την Πρωτομαγιά, αυτή την ποτισμένη με αίμα εργατών δική τους παγκόσμια μέρα, με απεργία, απαιτώντας από τα ΔΣ των Ενώσεών τους να αποφασίσουν απεργιακή κινητοποίηση στις 6 Μάη σε συμπόρευση μαζί με όλη την εργατική τάξη.

Απαιτώντας να μην φέρει η κυβέρνηση το νέο νομοσχέδιο της 10ωρης δουλειάς και της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης. Να εφαρμοστούν όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας της υγείας μας, μέτρα υγείας και ασφάλειας στη δουλειά μας. Διεκδικώντας Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις και γνώμονα την ικανοποίηση των αναγκών των οικογενειών μας. Να καταργηθούν τα αντεργατικά μέτρα του νόμου Λιβάνιου και τα μέτρα της τρομοκρατικής λογοκρισίας.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Με την απόφασή μας για μαζική συμμετοχή στην Απεργία την Πέμπτη 6 Μάη και οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, τιμώντας τους αγώνες των προηγούμενων γενιών, στέλνουμε αγωνιστικό μήνυμα σε κυβέρνηση και εργοδοσία πως θα μας βρουν ενωμένους απέναντί τους, όχι μόνο για να αποτρέψουμε τα νέα βάρβαρα μέτρα τους, αλλά για να διεκδικήσουμε τη ζωή και τη δουλειά που αξίζει στη δική μας γενιά.

Καλούμε τα ΔΣ των Ενώσεων και των Ομοσπονδιών του κλάδου να πάρουν άμεσα απεργιακές αποφάσεις. Τώρα κυβέρνηση και εργοδοσία πρέπει να πάρουν απάντηση!

Τα κέρδη τους, οι νεκροί μας! Βαδίζουμε στο δρόμο της ανατροπής!

 

Αθήνα, 21 Απρίλη 2021

 

 

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ

Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

Ο «ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΣ» ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ είχε έγκαιρα προειδοποιήσει τους εργαζόμενους στον κλάδο για τις στοχεύσεις του νόμου της καταστολής των διαδηλώσεων, που μεταξύ άλλων προβλέπει και τον «εγκιβωτισμό» των εργαζόμενων δημοσιογράφων, τεχνικών και φωτορεπόρτερ μακριά από γεγονότα που από επαγγελματικό καθήκον καλούνται να καταγράψουν.

Τέτοια γεγονότα περιλαμβάνουν τη στοχευμένα πιο άγρια και μισάνθρωπη δράση των«οργάνων της τάξης», όπως στη Νέα Σμύρνη, όπου με βίαιες απωθήσεις, χημικά και κρότου - λάμψης προσπαθούσαν να εμποδίσουν τους εργαζόμενους στο ρεπορτάζ. Γεγονότα που λογοκρίθηκαν και παραχαράχτηκαν στον «αέρα» καναλιών, με εντολές διευθυντικών στελεχών, για την υπεράσπιση της κυβέρνησης και των αφεντικών τους.

Σήμερα στη Θεσσαλονίκη οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι, τεχνικοί και φωτορεπόρτερ καταναγκαστικά - προληπτικά περιορίστηκαν μακριά από το χώρο επέμβασης και καταστολής της Αστυνομίας στο ΑΠΘ. Προφανώς η κυβέρνηση είχε κάθε λόγο να αποκρύψει ότι κουκουλοφόροι αστυνομικοί συλλάμβαναν φοιτητές και μάλιστα εκλεγμένους στις διοικήσεις Φοιτητικών Συλλόγων του ΑΠΘ, και άλλοι απωθούνταν βίαια έξω από το Πανεπιστήμιο.

Οσο η κυβέρνηση προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα δίκαια αιτήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας με καταστολή και τρομοκρατία, είναι βέβαιο ότι τόσο θα δυναμώνουν η αγανάκτησή τους και οι αγώνες τους.

Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει και η δική μας απόφαση, με την ιδιότητά μας, των εργαζομένων στην ενημέρωση, για οργάνωση του αγώνα, για την πιο μαχητική υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας στη ζωή και στη δουλειά, μαζί με τους εργαζόμενους και τη νεολαία.

Για να μετατραπούν η οργή και η αγανάκτηση στη δική μας αντεπίθεση!

Αθήνα, 11 Μάρτη 2011

 

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ & ΜΜΕ

ΟΡΘΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΧΕΡΙ - ΧΕΡΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ χαιρετίζει τη μεγαλειώδη διαδήλωση στη Νέα Σμύρνη, η οποία έδωσε απάντηση στην απρόκλητη αστυνομική βία, στην καταστολή και στην κυβερνητική τρομοκρατία, για να περάσουν διά πυρός και σιδήρου την αντεργατική - αντιλαϊκή επίθεση, για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης σε όφελος του κεφαλαίου.

Το ξεκάθαρο μήνυμα που έστειλαν από την πλατεία της Νέας Σμύρνης στις 9 Μάρτη 2021 τα σωματεία, οι σύλλογοι εργαζομένων, οι μαζικοί φορείς και οι χιλιάδες κάτοικοι της πόλης, ούτε θολώνει ούτε αμαυρώνεται εξαιτίας του απαράδεκτου τραυματισμού του νεαρού αστυνομικού.

Καταγγέλλουμε τη βίαιη επίθεση και καταστολή της διαδήλωσης χιλιάδων ανθρώπων του μόχθου και τον ξυλοδαρμό συναδέλφων δημοσιογράφων, φωτορεπόρτερ και εικονοληπτών από τις δυνάμεις καταστολής, το κλίμα τρομοκρατίας που εξαπλώθηκε στις γειτονιές της Νέας Σμύρνης.

Το γεγονός αυτό έρχεται να προστεθεί στα δεκάδες κρούσματα αστυνομικής αυθαιρεσίας με θύματα συναδέλφους εργαζόμενους στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Τέτοιες ενέργειες στοχεύουν να υποτάξουν τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ ώστε να επιβληθεί άκρα του τάφου σιωπή για τους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, σε αγαστή συνεργασία κράτους, κυβέρνησης, αφεντικών, πρώτα απ' όλα των ιδιοκτητών των ΜΜΕ, που μας εκμεταλλεύονται στυγνά. Ολοι μαζί έχουν απόλυτη ευθύνη αφενός για την προσπάθεια να μας φιμώσουν στη δουλειά μας, αφετέρου να βάζουν σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή μας.

Την ίδια ώρα τα αστικά ΜΜΕ, κρατικά και ιδιωτικά, στα οποία με αποκλειστική ευθύνη κράτους και εργοδοσίας έχει επιβληθεί ένα ασφυκτικό πλαίσιο δουλειάς των εργαζομένων, απέκρυψαν εντελώς τη μεγαλειώδη συγκέντρωση - διαδήλωση εργαζομένων και λαού της Νέας Σμύρνης και επιδόθηκαν σε ένα όργιο συκοφαντίας και λάσπης κατά εργαζομένων, νεολαίας και λαού. Δεν είναι η πρώτη φορά, καθώς αυτό αποτελεί στρατηγική επιλογή τους, την οποία ακολουθούν διαχρονικά και με όλες τις κυβερνήσεις.

Οι υποκριτικές εκκλήσεις τους για «κοινωνική συνοχή», ενόψει και της «δύσκολης περιόδου που έρχεται για την ανάταξη της οικονομίας», συνιστούν απόπειρα τρομοκράτησης εργαζομένων και λαού, προκειμένου να σκύψουμε το κεφάλι, να υποταχθούμε στους στόχους της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου, να συμβιβαστούμε με τη δουλειά και τη ζωή «λάστιχο» και να μη διεκδικήσουμε με την πάλη μας, μέσα από το οργανωμένο ταξικό εργατικό κίνημα, την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών μας αναγκών, που δεν χωρούν στα ασφυκτικά πλαίσια κεφαλαίου, εργοδοσίας, ΕΕ και των κυβερνήσεών τους.

Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ υπογραμμίζει ότι αυτές οι πρακτικές ούτε θα πτοήσουν, ούτε θα τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους και το λαό και σε καμία περίπτωση τους εργαζόμενους δημοσιογράφους, τεχνικούς και φωτορεπόρτερ.

Το αντίθετο αποδεικνύεται, ότι η θέση των εργαζομένων στα ΜΜΕ είναι δίπλα στον εργαζόμενο λαό.

Καλούμε κάθε εργαζόμενο στα ΜΜΕ να γίνει τα μάτια και η φωνή των εργαζομένων και της νεολαίας που υποφέρει και αγωνίζεται ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, που τσακίζει τα δικαιώματά του. Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με όλους τους εργαζόμενους που αγωνίζονται και διεκδικούν ικανοποίηση των αναγκών μας. Να ορθώσουμε ανάστημα απέναντι στην καταστολή, η οποία πάει χέρι - χέρι με αυτή τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων που υπηρετούν τις απαιτήσεις και τα συμφέροντα των αφεντικών.

Αθήνα 10 Μάρτη 2021

 

 

 

ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ & ΜΜΕ

8Η ΜΑΡΤΗ 2021: ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΑ ΜΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ, ΣΠΑΜΕ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΩΝ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ τιμά την 8η Μάρτη 1857, μέρα που οι εργάτριες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης βγήκαν σε απεργία και συγκρούστηκαν με τα αφεντικά και τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, για να διεκδικήσουν καλύτερους όρους δουλειάς και αμοιβής, γράφοντας με το αίμα τους την πρώτη, από τις πολλές φωτεινές σελίδες στην ιστορία του εργατικού κινήματος.

Η 8η Μάρτη καθιερώθηκε ως μέρα τιμής και αγώνα των εργατριών όλου του κόσμου από το Συνέδριο των Σοσιαλιστριών Γυναικών το 1910.

Οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι, άνεργες και άνεργοι, νέες και νέοι, αμειβόμενοι με «ψίχουλα», δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί υπάλληλοι, ξέρουμε από την ίδια μας την πείρα πως σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το ίδιο βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα, τους μηχανισμούς και τα επιτελεία του στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα αστικά ΜΜΕ.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Δεν ξεχνάμε ότι μιλώντας για «γυναικείο ζήτημα» προσδιορίζουμε εκείνο το κοινωνικό πρόβλημα της ανισοτιμίας των δύο φύλων που έχει βαθιές ρίζες στο καθεστώς της ταξικής εκμετάλλευσης, εδώ και χιλιάδες έτη μέσα στις ταξικές εκμεταλλευτικές κοινωνίες.

Στις σύγχρονες συνθήκες, δεν ξεχνάμε ότι μέσα σε αυτό το καθεστώς της κυριαρχίας των μονοπωλίων, των κυβερνήσεών τους και των διακρατικών τους ενώσεων, όπως η ΕΕ, ιδιαίτερα οι εργαζόμενες γυναίκες, οι γυναίκες των φτωχών λαϊκών στρωμάτων υφίστανται την υπερεκμετάλλευση και πολλαπλή καταπίεση στους τόπους δουλειάς, καθώς και τη χειραγώγηση στην κοινωνία των τεράστιων ανισοτήτων με πολύμορφες μεθόδους και βεβαίως με τη συμβολή και των αστικών ΜΜΕ.

Γιατί επιχείρηση χειραγώγησης είναι η προσπάθεια να πείσουν τις γυναίκες ότι «ισοτιμία» σημαίνει:

-- Τσάκισμα δικαιωμάτων και κατακτήσεων, όπως η Κοινωνική Ασφάλιση, όπως η κατάργηση της πενταετούς διαφοράς στα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης σε βάρος των γυναικών, οι ανύπαρκτες ή λειψές συνθήκες προστασίας του γυναικείου οργανισμού και του αναπαραγωγικού τους ρόλου, η προστασία της μητρότητας, η στήριξη του κοινωνικού ρόλου της γυναίκας.

-- Αποδοχή πως η μητρότητα είναι εμπόδιο στην «επαγγελματική» ζωή ή και λόγος απόλυσης.

-- «Συμφιλίωση» της επαγγελματικής με την προσωπική και οικογενειακή ζωή μέσω της ελαστικής και μερικής απασχόλησης και της τηλεργασίας.

-- Να δουλεύουν νύχτα - μέρα και σε βαριές ανθυγιεινές συνθήκες.

-- Να συνταξιοδοτούνται σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία, όπως και οι άνδρες.

-- Να «κυνηγούν» τη γυναικεία «επιχειρηματικότητα» και την «ποσόστωση» της συμμετοχής των γυναικών σε επιτελεία που στηρίζουν και προωθούν τη σκληρή εκμετάλλευση εργαζόμενων γυναικών και ανδρών.

-- Να «προσκυνούν» τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, να εντάσσονται στα σώματα καταστολής και στους ιμπεριαλιστικούς στρατούς που μακελεύουν και ξεριζώνουν τους λαούς, που ευθύνονται για τη δυστυχία των προσφύγων και των μεταναστών, ανδρών, γυναικών και των παιδιών τους.

Οι εργαζόμενες γυναίκες βρίσκονται αντιμέτωπες με την υποκρισία και τα «παχιά λόγια» δήθεν «κατά της φυλετικής και εργασιακής βίας» των αστικών επιτελείων και κυβερνήσεων, της ΕΕ, του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και διεθνώς (ΓΣΕΕ, ETUC, ITUC), δηλαδή όλων όσοι πίνουν νερό στο όνομα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Γιατί είναι βαρβαρότητα:

-- Η πολύμορφη βία σε βάρος των γυναικών, η σεξουαλική παρενόχληση, πρώτα απ' όλα στους τόπους δουλειάς, που οφείλονται στις σάπιες αξίες του καπιταλισμού και στις οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις και καταναγκασμούς που δεσμεύουν τα όνειρα, την πορεία των γυναικών στην εργασία, στην Εκπαίδευση, στον Αθλητισμό, στον Πολιτισμό.

-- Η έκθεση γυναικών και ανδρών της εργατικής τάξης και του λαού στην πανδημία, αφού η υγεία, τα φάρμακα, τα εμβόλια αποτελούν πανάκριβα εμπορεύματα, ενώ τα Δημόσια Συστήματα Υγείας είναι αθωράκιστα και ανεπαρκή, με τις κυβερνήσεις να αδιαφορούν για την ενίσχυσή τους, όπως και για την επιτακτική ανάγκη επίταξης του ιδιωτικού τομέα Υγείας.

-- Η αγωνία των παιδιών των λαϊκών οικογενειών να μάθουν γράμματα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα κατακερματισμένο, που ούτε τα στοιχειώδη δεν τους προσφέρει.

-- Η εντατικοποίηση με ατέλειωτες υπερωρίες, με λειψά μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων της Υγείας, των βιομηχανικών κλάδων, των σούπερ μάρκετ, των ΜΜΕ.

-- Οι χιλιάδες των ανέργων και σε αναστολή εργαζομένων που καλούνται να ζήσουν με τα ψίχουλα που περισσεύουν από το καλό «τάισμα» της εργοδοσίας.

-- Οι εκατοντάδες χιλιάδες τηλεργαζόμενων γυναικών και ανδρών, με τηλεκπαιδευόμενα παιδιά.

-- Τα νέα αντεργατικά μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση, για να ενισχύσει τους κεφαλαιοκράτες και να αυξήσει την εκμετάλλευση των εργαζομένων, βάζοντας στο γύψο τη συνδικαλιστική οργάνωση, τους διεκδικητικούς αγώνες και την πάλη τους.

-- Η άγρια καταστολή όσων σηκώνουν κεφάλι και υψώνουν τη φωνή τους, γυναίκες, άνδρες και παιδιά - μαθητές και φοιτητές.

-- Οι επεμβάσεις και οι πόλεμοι των ιμπεριαλιστών που δολοφονούν και ξεριζώνουν χιλιάδες αθώους ανθρώπους.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Δεν ξεχνάμε, όμως, ότι μέσα στο καθεστώς της ταξικής εκμετάλλευσης, οι εργαζόμενες γυναίκες είναι αντιμέτωπες και με τη διπλή σιωπή των αστικών ΜΜΕ για τα πραγματικά προβλήματα και ανάγκες των γυναικών από τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Γιατί είναι λαλίστατα τόσο στην προβολή της αστικής πολιτικής και «κουλτούρας» και του αποπροσανατολισμού για τις γυναίκες, όσο και των σάπιων προτύπων της γυναίκας αντικειμένου.

Μπορεί με αφορμή τις τελευταίες φρικτές αποκαλύψεις οι προβολείς της δημοσιότητας να έπεσαν σε ένα χώρο, όμως ήταν «σβηστοί» και παραμένουν τέτοιοι σε ό,τι αφορά την πολύμορφη εργοδοτική τρομοκρατία σε όλους σχεδόν τους χώρους δουλειάς, παρά τις εκατοντάδες καταγγελίες σωματείων και εργαζομένων.

Οι «προβολείς» των αστικών ΜΜΕ παραμένουν σβηστοί μπροστά στο γεγονός ότι η εργαζόμενη γυναίκα παραμένει ανυπεράσπιστη και αθωράκιστη, γιατί λείπει εκείνο το πλαίσιο που με ευθύνη του κράτους θα έπρεπε να υπάρχει για να μπορεί να στηριχθεί όταν υψώνει τη φωνή της.

Αυτή είναι η μια πλευρά της σιωπής.

Η άλλη αφορά όλους τους εργαζόμενους και είναι η επιχείρηση των αστικών επιτελείων να «χωρέσουν» οι σύγχρονες κοινωνικές μας ανάγκες στα «στενά παπούτσια» του κεφαλαίου, είναι η επιχείρηση εμείς οι εργαζόμενοι να σκύψουμε το κεφάλι και «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» να «προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα», να μην σκεφτόμαστε καν ότι μπορούμε να πάρουμε εμείς τη ζωή μας στα χέρια μας και να την ορίσουμε αλλιώς, σε μια άλλη κοινωνία, όπου κουμάντο θα κάνει ο εργαζόμενος λαός.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Οι εργαζόμενες στα ΜΜΕ, οι γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων δεν έχουν κανένα κοινό με τις γυναίκες που στελεχώνουν τα επιτελεία και τους μηχανισμούς της εξουσίας των κεφαλαιοκρατών και των επιχειρηματικών ομίλων, τις κυβερνήσεις τους και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Καμιά σχέση δεν έχουν με τις γυναίκες που ασκούν αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές, τσακίζουν εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και ελευθερίες, ξεζουμίζουν και απολύουν εργαζόμενες και εργαζόμενους.

Δεν έχουν τίποτα κοινό με όλους αυτούς που την ανθρώπινη ζωή δεν διστάζουν να τη θυσιάσουν στο βωμό των κερδών τους. Με όλους αυτούς που κρύβουν ότι η μήτρα που γεννά τα οξυμένα προβλήματα των εργαζομένων, ανδρών και γυναικών, την ανισοτιμία, είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Που απευθύνουν καλέσματα για «φεμινιστική ενότητα» και «απεργίες φύλου», αδιέξοδα για την πάλη των εργαζόμενων γυναικών για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών τους και τη χειραφέτηση και απελευθέρωσή τους, φυλετική και ταξική.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η 8η Μάρτη 1857 δείχνει και σήμερα το δρόμο που πρέπει να βαδίσουν οι γυναίκες μαζί με τους άνδρες του καθημερινού μόχθου.

Είναι ο δρόμος της ανασυγκρότησης του ταξικού εργατικού κινήματος, η συσπείρωση, η πάλη, η αλληλεγγύη, η αλλαγή ρότας στα σωματεία απέναντι στην αλλοτρίωση του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Είναι ο δρόμος της οργάνωσης και ενίσχυσης της πάλης με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες μας

-- Για συνθήκες υγείας, ασφάλειας και προστασίας του γυναικείου οργανισμού στους χώρους δουλειάς. Συνθήκες υγείας και ασφάλειας για όλους τους εργαζόμενους.

-- Για προστασία της μητρότητας. Αδεια κύησης, τοκετού, λοχείας, μητρότητας με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης.

-- Για αντιμετώπιση της πολύμορφης βίας κατά των γυναικών. Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη λειτουργία συμβουλευτικών κέντρων, ξενώνων για την πρόληψη και την προστασία των γυναικών από τη βία με την άμεση και πλήρη στελέχωσή τους από εξειδικευμένο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία. Καμία εμπλοκή ΜΚΟ. Ενημερωτικά προγράμματα σε σχολεία, σχολές, σε χώρους νεολαίας από επιστημονικούς κρατικούς φορείς.

-- Για μόνιμη και σταθερή δουλειά, πλήρη εργασιακά δικαιώματα, ΣΣΕ με αυξήσεις.

-- Για δημόσια δωρεάν καθολική υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση.

-- Για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία για όλους, κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.

Είναι ο δρόμος της πάλης για να σπάσουμε τις αλυσίδες της σιωπής, της εκμετάλλευσης, της ανισοτιμίας.

Μπορούν και πρέπει να γίνουν εκδηλώσεις με πρωτοβουλία των εργαζομένων μέσα στους τόπους δουλειάς τη Δευτέρα 8 Μάρτη.

Καλούμε στη συγκέντρωση Συνδικάτων και ΟΓΕ, τη Δευτέρα 8 Μάρτη, στις 5.30 μ.μ., στα Προπύλαια.

Μάρτης 2021