ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ & ΜΜΕ

8Η ΜΑΡΤΗ 2021: ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΑ ΜΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ, ΣΠΑΜΕ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΩΝ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ τιμά την 8η Μάρτη 1857, μέρα που οι εργάτριες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης βγήκαν σε απεργία και συγκρούστηκαν με τα αφεντικά και τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, για να διεκδικήσουν καλύτερους όρους δουλειάς και αμοιβής, γράφοντας με το αίμα τους την πρώτη, από τις πολλές φωτεινές σελίδες στην ιστορία του εργατικού κινήματος.

Η 8η Μάρτη καθιερώθηκε ως μέρα τιμής και αγώνα των εργατριών όλου του κόσμου από το Συνέδριο των Σοσιαλιστριών Γυναικών το 1910.

Οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι, άνεργες και άνεργοι, νέες και νέοι, αμειβόμενοι με «ψίχουλα», δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί υπάλληλοι, ξέρουμε από την ίδια μας την πείρα πως σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το ίδιο βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα, τους μηχανισμούς και τα επιτελεία του στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα αστικά ΜΜΕ.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Δεν ξεχνάμε ότι μιλώντας για «γυναικείο ζήτημα» προσδιορίζουμε εκείνο το κοινωνικό πρόβλημα της ανισοτιμίας των δύο φύλων που έχει βαθιές ρίζες στο καθεστώς της ταξικής εκμετάλλευσης, εδώ και χιλιάδες έτη μέσα στις ταξικές εκμεταλλευτικές κοινωνίες.

Στις σύγχρονες συνθήκες, δεν ξεχνάμε ότι μέσα σε αυτό το καθεστώς της κυριαρχίας των μονοπωλίων, των κυβερνήσεών τους και των διακρατικών τους ενώσεων, όπως η ΕΕ, ιδιαίτερα οι εργαζόμενες γυναίκες, οι γυναίκες των φτωχών λαϊκών στρωμάτων υφίστανται την υπερεκμετάλλευση και πολλαπλή καταπίεση στους τόπους δουλειάς, καθώς και τη χειραγώγηση στην κοινωνία των τεράστιων ανισοτήτων με πολύμορφες μεθόδους και βεβαίως με τη συμβολή και των αστικών ΜΜΕ.

Γιατί επιχείρηση χειραγώγησης είναι η προσπάθεια να πείσουν τις γυναίκες ότι «ισοτιμία» σημαίνει:

-- Τσάκισμα δικαιωμάτων και κατακτήσεων, όπως η Κοινωνική Ασφάλιση, όπως η κατάργηση της πενταετούς διαφοράς στα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης σε βάρος των γυναικών, οι ανύπαρκτες ή λειψές συνθήκες προστασίας του γυναικείου οργανισμού και του αναπαραγωγικού τους ρόλου, η προστασία της μητρότητας, η στήριξη του κοινωνικού ρόλου της γυναίκας.

-- Αποδοχή πως η μητρότητα είναι εμπόδιο στην «επαγγελματική» ζωή ή και λόγος απόλυσης.

-- «Συμφιλίωση» της επαγγελματικής με την προσωπική και οικογενειακή ζωή μέσω της ελαστικής και μερικής απασχόλησης και της τηλεργασίας.

-- Να δουλεύουν νύχτα - μέρα και σε βαριές ανθυγιεινές συνθήκες.

-- Να συνταξιοδοτούνται σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία, όπως και οι άνδρες.

-- Να «κυνηγούν» τη γυναικεία «επιχειρηματικότητα» και την «ποσόστωση» της συμμετοχής των γυναικών σε επιτελεία που στηρίζουν και προωθούν τη σκληρή εκμετάλλευση εργαζόμενων γυναικών και ανδρών.

-- Να «προσκυνούν» τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, να εντάσσονται στα σώματα καταστολής και στους ιμπεριαλιστικούς στρατούς που μακελεύουν και ξεριζώνουν τους λαούς, που ευθύνονται για τη δυστυχία των προσφύγων και των μεταναστών, ανδρών, γυναικών και των παιδιών τους.

Οι εργαζόμενες γυναίκες βρίσκονται αντιμέτωπες με την υποκρισία και τα «παχιά λόγια» δήθεν «κατά της φυλετικής και εργασιακής βίας» των αστικών επιτελείων και κυβερνήσεων, της ΕΕ, του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και διεθνώς (ΓΣΕΕ, ETUC, ITUC), δηλαδή όλων όσοι πίνουν νερό στο όνομα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Γιατί είναι βαρβαρότητα:

-- Η πολύμορφη βία σε βάρος των γυναικών, η σεξουαλική παρενόχληση, πρώτα απ' όλα στους τόπους δουλειάς, που οφείλονται στις σάπιες αξίες του καπιταλισμού και στις οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις και καταναγκασμούς που δεσμεύουν τα όνειρα, την πορεία των γυναικών στην εργασία, στην Εκπαίδευση, στον Αθλητισμό, στον Πολιτισμό.

-- Η έκθεση γυναικών και ανδρών της εργατικής τάξης και του λαού στην πανδημία, αφού η υγεία, τα φάρμακα, τα εμβόλια αποτελούν πανάκριβα εμπορεύματα, ενώ τα Δημόσια Συστήματα Υγείας είναι αθωράκιστα και ανεπαρκή, με τις κυβερνήσεις να αδιαφορούν για την ενίσχυσή τους, όπως και για την επιτακτική ανάγκη επίταξης του ιδιωτικού τομέα Υγείας.

-- Η αγωνία των παιδιών των λαϊκών οικογενειών να μάθουν γράμματα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα κατακερματισμένο, που ούτε τα στοιχειώδη δεν τους προσφέρει.

-- Η εντατικοποίηση με ατέλειωτες υπερωρίες, με λειψά μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων της Υγείας, των βιομηχανικών κλάδων, των σούπερ μάρκετ, των ΜΜΕ.

-- Οι χιλιάδες των ανέργων και σε αναστολή εργαζομένων που καλούνται να ζήσουν με τα ψίχουλα που περισσεύουν από το καλό «τάισμα» της εργοδοσίας.

-- Οι εκατοντάδες χιλιάδες τηλεργαζόμενων γυναικών και ανδρών, με τηλεκπαιδευόμενα παιδιά.

-- Τα νέα αντεργατικά μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση, για να ενισχύσει τους κεφαλαιοκράτες και να αυξήσει την εκμετάλλευση των εργαζομένων, βάζοντας στο γύψο τη συνδικαλιστική οργάνωση, τους διεκδικητικούς αγώνες και την πάλη τους.

-- Η άγρια καταστολή όσων σηκώνουν κεφάλι και υψώνουν τη φωνή τους, γυναίκες, άνδρες και παιδιά - μαθητές και φοιτητές.

-- Οι επεμβάσεις και οι πόλεμοι των ιμπεριαλιστών που δολοφονούν και ξεριζώνουν χιλιάδες αθώους ανθρώπους.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Δεν ξεχνάμε, όμως, ότι μέσα στο καθεστώς της ταξικής εκμετάλλευσης, οι εργαζόμενες γυναίκες είναι αντιμέτωπες και με τη διπλή σιωπή των αστικών ΜΜΕ για τα πραγματικά προβλήματα και ανάγκες των γυναικών από τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Γιατί είναι λαλίστατα τόσο στην προβολή της αστικής πολιτικής και «κουλτούρας» και του αποπροσανατολισμού για τις γυναίκες, όσο και των σάπιων προτύπων της γυναίκας αντικειμένου.

Μπορεί με αφορμή τις τελευταίες φρικτές αποκαλύψεις οι προβολείς της δημοσιότητας να έπεσαν σε ένα χώρο, όμως ήταν «σβηστοί» και παραμένουν τέτοιοι σε ό,τι αφορά την πολύμορφη εργοδοτική τρομοκρατία σε όλους σχεδόν τους χώρους δουλειάς, παρά τις εκατοντάδες καταγγελίες σωματείων και εργαζομένων.

Οι «προβολείς» των αστικών ΜΜΕ παραμένουν σβηστοί μπροστά στο γεγονός ότι η εργαζόμενη γυναίκα παραμένει ανυπεράσπιστη και αθωράκιστη, γιατί λείπει εκείνο το πλαίσιο που με ευθύνη του κράτους θα έπρεπε να υπάρχει για να μπορεί να στηριχθεί όταν υψώνει τη φωνή της.

Αυτή είναι η μια πλευρά της σιωπής.

Η άλλη αφορά όλους τους εργαζόμενους και είναι η επιχείρηση των αστικών επιτελείων να «χωρέσουν» οι σύγχρονες κοινωνικές μας ανάγκες στα «στενά παπούτσια» του κεφαλαίου, είναι η επιχείρηση εμείς οι εργαζόμενοι να σκύψουμε το κεφάλι και «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» να «προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα», να μην σκεφτόμαστε καν ότι μπορούμε να πάρουμε εμείς τη ζωή μας στα χέρια μας και να την ορίσουμε αλλιώς, σε μια άλλη κοινωνία, όπου κουμάντο θα κάνει ο εργαζόμενος λαός.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Οι εργαζόμενες στα ΜΜΕ, οι γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων δεν έχουν κανένα κοινό με τις γυναίκες που στελεχώνουν τα επιτελεία και τους μηχανισμούς της εξουσίας των κεφαλαιοκρατών και των επιχειρηματικών ομίλων, τις κυβερνήσεις τους και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Καμιά σχέση δεν έχουν με τις γυναίκες που ασκούν αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές, τσακίζουν εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και ελευθερίες, ξεζουμίζουν και απολύουν εργαζόμενες και εργαζόμενους.

Δεν έχουν τίποτα κοινό με όλους αυτούς που την ανθρώπινη ζωή δεν διστάζουν να τη θυσιάσουν στο βωμό των κερδών τους. Με όλους αυτούς που κρύβουν ότι η μήτρα που γεννά τα οξυμένα προβλήματα των εργαζομένων, ανδρών και γυναικών, την ανισοτιμία, είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Που απευθύνουν καλέσματα για «φεμινιστική ενότητα» και «απεργίες φύλου», αδιέξοδα για την πάλη των εργαζόμενων γυναικών για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών τους και τη χειραφέτηση και απελευθέρωσή τους, φυλετική και ταξική.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η 8η Μάρτη 1857 δείχνει και σήμερα το δρόμο που πρέπει να βαδίσουν οι γυναίκες μαζί με τους άνδρες του καθημερινού μόχθου.

Είναι ο δρόμος της ανασυγκρότησης του ταξικού εργατικού κινήματος, η συσπείρωση, η πάλη, η αλληλεγγύη, η αλλαγή ρότας στα σωματεία απέναντι στην αλλοτρίωση του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Είναι ο δρόμος της οργάνωσης και ενίσχυσης της πάλης με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες μας

-- Για συνθήκες υγείας, ασφάλειας και προστασίας του γυναικείου οργανισμού στους χώρους δουλειάς. Συνθήκες υγείας και ασφάλειας για όλους τους εργαζόμενους.

-- Για προστασία της μητρότητας. Αδεια κύησης, τοκετού, λοχείας, μητρότητας με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης.

-- Για αντιμετώπιση της πολύμορφης βίας κατά των γυναικών. Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη λειτουργία συμβουλευτικών κέντρων, ξενώνων για την πρόληψη και την προστασία των γυναικών από τη βία με την άμεση και πλήρη στελέχωσή τους από εξειδικευμένο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία. Καμία εμπλοκή ΜΚΟ. Ενημερωτικά προγράμματα σε σχολεία, σχολές, σε χώρους νεολαίας από επιστημονικούς κρατικούς φορείς.

-- Για μόνιμη και σταθερή δουλειά, πλήρη εργασιακά δικαιώματα, ΣΣΕ με αυξήσεις.

-- Για δημόσια δωρεάν καθολική υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση.

-- Για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία για όλους, κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.

Είναι ο δρόμος της πάλης για να σπάσουμε τις αλυσίδες της σιωπής, της εκμετάλλευσης, της ανισοτιμίας.

Μπορούν και πρέπει να γίνουν εκδηλώσεις με πρωτοβουλία των εργαζομένων μέσα στους τόπους δουλειάς τη Δευτέρα 8 Μάρτη.

Καλούμε στη συγκέντρωση Συνδικάτων και ΟΓΕ, τη Δευτέρα 8 Μάρτη, στις 5.30 μ.μ., στα Προπύλαια.

Μάρτης 2021

 

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ & ΜΜΕ ΓΙΑ ΤΟ «ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΛΙΒΑΝΙΟΥ»

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η 48ωρη απεργιακή κινητοποίηση, τον περασμένο Δεκέμβρη, των εργαζομένων όλων των ειδικοτήτων (δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διοικητικοί υπάλληλοι) στις τηλεοπτικές επιχειρήσεις, υποχρέωσε την κυβέρνηση, κάτω από την πίεση του αγώνα, να αποσύρει προσωρινά το λεγόμενο «σχέδιο νόμου Πέτσα».

Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ είχε υπογραμμίσει ότι ο μόνος δρόμος ήταν ο ενιαίος αγώνας όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ μέχρι να αποσυρθεί το αντεργατικό έκτρωμα του «νομοσχεδίου Πέτσα».

Είχαμε έγκαιρα και αναλυτικά ενημερώσει τους εργαζόμενους για όσα τερατώδη προέβλεπε εις βάρος τους και είχαμε τονίσει ότι το νομοσχέδιο αποτελούσε μέρος της συνολικής αντεργατικής επίθεσης που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση, συνεχίζοντας και βαθαίνοντας την επίθεση και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Η εκτίμηση εκείνη επιβεβαιώνεται, καθώς η κυβέρνηση επανήλθε με το «νομοσχέδιο Λιβάνιου», νομοθετώντας πάντα με γνώμονα την ενίσχυση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, συμπεριλαμβανομένων και μάλιστα σε εξέχουσα θέση των ραδιοτηλεοπτικών, τσακίζοντας ταυτόχρονα τα ελάχιστα δικαιώματα των εργαζομένων.

Με το νομοσχέδιο προβλέπεται ότι οι τηλεοπτικοί σταθμοί τυπικά πρέπει να διατηρούν ως μέσο ετήσιο όρο του «απασχολούμενου προσωπικού» 400 άτομα.

-- Ολοι αυτοί, όμως, δεν θα είναι εργαζόμενοι των τηλεοπτικών σταθμών με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας πλήρους απασχόλησης, αφού το 15%, δηλαδή 60, μπορεί να είναι εργαζόμενοι άλλων επιχειρήσεων συνδεδεμένων με τον τηλεοπτικό σταθμό, ή ανεξάρτητων εταιρειών παραγωγής με συγκεκριμένο έργο για το σταθμό ή και τα δύο.

Αυτό σημαίνει μείωση προσωπικού των τηλεοπτικών σταθμών ιδιαίτερα τεχνικών.

-- Η περίπτωση εργαζομένων των ανεξάρτητων εταιρειών ουσιαστικά οδηγεί σε εργολαβικούς εργαζόμενους καθώς και σε συμπίεση των μισθών προς τα κάτω, μέσω ατομικών συμβάσεων, αφού οι άλλες εταιρείες θα δίνουν μικρότερους μισθούς.

-- Θεωρώντας στο νομοσχέδιο ως πλήρη απασχόληση τις 20 μέρες το μήνα, σε συνδυασμό με τον μέσο ετήσιο όρο 400 εργαζομένων, σημαίνει ότι μετρούν 400 εργαζόμενους ανά 20ήμερο για 12 μήνες και όχι ανά 25 μέρες για 12 μήνες. Αρα ουσιαστικά σε ετήσια βάση οι σταθμοί θα δουλεύουν με λιγότερους εργαζόμενους. Δίνεται έτσι η δυνατότητα για αντεργατική διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, εντατικοποίηση της δουλειάς, αύξηση του απλήρωτου εργάσιμου χρόνου, εκ περιτροπής εργασία, δηλαδή ελαστικοποίηση, πράγμα που κάνουν και τώρα εν μέσω πανδημίας.

Στο νομοσχέδιο γίνεται λόγος για σύμβαση εξαρτημένης εργασίας πλήρους απασχόλησης, αλλά δεν διευκρινίζεται καθαρά ότι αυτή θα είναι «αορίστου χρόνου». Αρα μπορεί να είναι και ορισμένου χρόνου.

Επιπλέον το νομοσχέδιο:

-- Χαρίζει στους ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών μια ολόκληρη σχεδόν ετήσια δόση από την αδειοδότηση, 3.450.000 ευρώ από τα 3.500.000 ευρώ, αν αυτό το ποσό παρουσιαστεί ως επένδυση στον τηλεοπτικό σταθμό, πράγμα εύκολο για τους επιχειρηματίες.

-- Αναφέρεται στον ΕΔΟΕΑΠ και χρηματοδοτεί με κρατικό χρήμα, χρήμα του λαού, τις ασφαλιστικές εισφορές σε όσους τηλεοπτικούς σταθμούς χρωστούν στο Ταμείο αυτό, όταν οι καναλάρχες έχουν ήδη παρακρατήσει και δεν έχουν αποδώσει τις εισφορές των εργαζομένων, άρα κερδίζουν διπλά τις εισφορές των εργαζομένων και βεβαίως τις εργοδοτικές εισφορές. Επίσης, τους χαρίζει τα πρόστιμα και τις προσαυξήσεις για χρέη. Και αυτό για 4 ολόκληρα χρόνια.

Και όλα αυτά μετά από το χάρισμα των αναδρομικών εισφορών στον ΕΔΟΕΑΠ, τις τεράστιες φοροελαφρύνσεις, όπως το φόρο 20% των διαφημίσεων που έγινε 5% κ.ά.

Ουσιαστικά με το νομοσχέδιο επιχειρείται η θεσμοθέτηση και με τη σφραγίδα του «νόμου» όλων των αντεργατικών διευθετήσεων των προηγούμενων χρόνων και ακόμα περισσότερο του τελευταίου χρόνου, όπου δεκάδες αντεργατικά μέτρα νομοθετήθηκαν περνώντας από τον «δοκιμαστικό σωλήνα» της πανδημίας για να γίνουν μόνιμα, ενισχύοντας την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Μέτρα διαχείρισης της οικονομικής κρίσης σε βάρος των εργαζομένων.

Βεβαίως το νομοσχέδιο περιέχει και άλλα άρθρα, που επιβεβαιώνουν τη στρατηγική επιλογή τόσο για ολόπλευρη ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων των ΜΜΕ, γενικότερα των επιχειρηματιών, όπως το χάρισμα, ουσιαστικά, αδειών συνδρομητικής τηλεόρασης χωρίς διαγωνιστική διαδικασία, απαλλαγής από την καταβολή προστίμων στο ΕΣΡ και πολλά παράθυρα αθώωσης για τυχόν παραβάσεις, για την περαιτέρω ενίσχυση της αναπαραγωγής της αστικής πολιτικής και ιδεολογίας των καπιταλιστών, της ΕΕ, αλλά και της προαγωγής των σάπιων αξιών τους. Επίσης φροντίζει να εισπράξει με κάθε τρόπο, αντί να χαρίσει τα χρέη τελών ΕΡΤ μέσω ΔΕΗ των εξαθλιωμένων λαϊκών νοικοκυριών που δεν έχουν ούτε ψωμί να φάνε, ούτε φως και θέρμανση, ούτε τα στοιχειώδη στη ζωή.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Μπροστά στο τσουνάμι των αντεργατικών ρυθμίσεων που περιλαμβάνει το κυβερνητικό «νομοσχέδιο Λιβάνιου», οι πλειοψηφίες των Ενώσεων του κλάδου, με πρώτη πρώτη την ΕΣΗΕΑ, όχι μόνο δεν αντιδρούν, παρά τα μεγάλα λόγια, με ενημέρωση των εργαζομένων στα ΜΜΕ για το αντεργατικό περιεχόμενο και για προετοιμασία και οργάνωση του αγώνα, αλλά δηλώνουν και «ικανοποιημένες» γιατί οι απολύσεις, όπως ισχυρίζονται, θα είναι λιγότερες από το νομοσχέδιο Πέτσα!!!

Αντί με όπλο τον αγώνα και την αποφασιστικότητα που έδειξαν οι εργαζόμενοι στην απεργία του Δεκέμβρη να διεκδικήσουν την απόσυρση όλων των αντεργατικών διατάξεων του νομοσχεδίου, αρκούνται στο να «κλείσουν» το θέμα, θυσιάζοντας δικαιώματα και εργαζόμενους στους στόχους των αφεντικών.

Αντί να ενθαρρύνουν με προετοιμασία και οργάνωση τους εργαζόμενους για ενιαίο αγώνα, εκμεταλλεύονται τον φόβο και την ανησυχία για να μη γίνει κανένας αγώνας.

Δηλητηριάζουν τη συνείδηση των εργαζομένων με τη λογική του «μικρότερου κακού», μιας και ισχυρίζονται ότι τώρα θα απολύονται λιγότεροι, άρα «είμαστε καλύτερα»!!!

Σκορπούν την απογοήτευση και την παραίτηση, αντί να οργανώσουν συνελεύσεις με τους εργαζόμενους, αποφασίζοντας αγωνιστικές κινητοποιήσεις.

Τώρα, για παράδειγμα, θα έπρεπε να καλέσουν μαζικά, μαχητικά τους εργαζόμενους σε συγκεντρώσεις έξω από τα υπουργεία Τύπου και Εργασίας, ακόμη και έξω από τη Βουλή, αφού έχει αρχίσει η συζήτηση του νομοσχεδίου, στην οποία συμμετέχουν και οι Ενώσεις. Και βεβαίως να κλιμακώσουμε στην πορεία με νέες απεργιακές κινητοποιήσεις.

Αλλά αντί για κινητοποιήσεις, συνδιαλέγονται με εργοδοσία και κυβέρνηση, αναζητώντας, μάταια, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων μέσα από τις ορέξεις των αφεντικών και έτσι πάντα ωφελημένοι είναι οι εργοδότες.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ τονίζει πως μπροστά στην ολόπλευρη επίθεση του κεφαλαίου είναι μονόδρομος για τους εργαζόμενους ο ανυποχώρητος αγώνας με μορφές που οι ίδιοι θα αποφασίσουμε, θα οργανώσουμε και θα περιφρουρήσουμε.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ ανεξαρτήτως ειδικότητας σε ετοιμότητα και επαγρύπνηση.

-- Να αποσυρθούν όλα τα αντεργατικά άρθρα του «νομοσχεδίου Λιβάνιου».

-- Να μη χαθεί καμία θέση εργασίας στους τηλεοπτικούς σταθμούς, να μη μειωθούν οι εργαζόμενοι, να μη συνυπολογίζονται οι εργαζόμενοι άλλων εταιρειών, να μη δεχτούμε καμιά αρνητική εργασιακή μεταβολή, καμία αρνητική μεταβολή στις συμβάσεις, στα ωράρια, στις εργασιακές σχέσεις. Πλήρης απασχόληση σημαίνει συμβάσεις αορίστου χρόνου με 25 μέρες το μήνα, πέντε μέρες εργασίας τη βδομάδα και σταθερό ημερήσιο ωράριο, όπως καθορίζουν οι συμβάσεις μας.

-- Να μη γίνει καμιά απόλυση.

-- Να καταργηθούν όλες οι ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, για όλους τους εργαζόμενους.

-- Να πληρώσει η εργοδοσία τις εισφορές στον ΕΔΟΕΑΠ και όχι το κράτος, δηλαδή με χρήματα δικά μας, κανένα χάρισμα των προσαυξήσεων.

-- Κλαδική Σύμβαση Εργασίας με αυξήσεις, σταθερή δουλειά και διασφάλιση όλων των δικαιωμάτων στο μισθό, στην Κοινωνική Ασφάλιση, στην Υγεία, στο χρόνο εργασίας, στις ωριμάνσεις, στις συνθήκες δουλειάς για όλες τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους του κλάδου.

-- Κάθε εργαζόμενος να ασκεί τα καθήκοντα της ειδικότητάς του, για το μέσο στο οποίο έχει προσληφθεί και μόνο, όχι στους εργαζόμενους πολυεργαλεία.

-- Πλήρης σύνθεση των εξωτερικών συνεργείων με εργαζόμενους όλων των ειδικοτήτων, ασφαλή δουλειά για όλους.

-- Μέτρα προστασίας της υγείας στους χώρους δουλειάς.

Φλεβάρης 2021

 

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους της ΕΡΤ ΑΕ, που δουλεύοντας καθημερινά σε μικρούς κυρίως και όχι κατάλληλους από υγειονομική άποψη χώρους δουλειάς, όπως κοντρόλ, μοντάζ, ενίοτε και σε πλατό, ή ακόμα και σε εξωτερικούς χώρους στο ρεπορτάζ, χωρίς όλες τις υγειονομικές καλύψεις, βρίσκονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες της πανδημίας και τους κινδύνους για την υγεία τους, όπως πρόσφατα με το νέο κρούσμα Covid-19.

Εγκαιρα, ήδη από την πρώτη φάση της πανδημίας και μέχρι σήμερα, με επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις και ανακοινώσεις, το ταξικό εργατικό κίνημα - και μέσα σε αυτό και οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ - αναδείξαμε την ανάγκη αυξημένων μέτρων προστασίας ιδιαίτερα στους τόπους δουλειάς που συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό εργαζομένων. Επισημαίνουμε ότι αυτά πρέπει να εφαρμόζονται με ευθύνη κράτους και εργοδοσίας και να αποτελέσουν ζητήματα πάλης και διεκδίκησης κάθε συνδικάτου, κάθε εργαζόμενου, συνολικά του εργατικού - λαϊκού κινήματος, απέναντι στην αντεργατική πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ, που ενισχύει συστηματικά το κεφάλαιο με πακτωλούς χρημάτων, ενώ αφήνει αθωράκιστο τον δημόσιο τομέα Υγείας, αλλά και στις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, που όντας σε στρατηγική συμφωνία, εμφανίζονται με το σύνθημα «θα λογαριαστούμε αργότερα».

Επιμένουμε και τώρα για ενίσχυση της ασφάλειας και της υγείας μας και είμαστε έτοιμοι να συμβάλλουμε πολύμορφα στην εξασφάλισή τους, για τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, τους εργαζόμενους σε όλα τα ΜΜΕ, διεκδικώντας:

-- Μέτρα προστασίας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς. Παροχή δωρεάν για κάθε εργαζόμενο καθημερινά από την εργοδοσία ατομικών μέτρων προστασίας, μάσκες, γάντια, απολυμαντικά για κάθε θέση εργασίας, συχνή, περισσότερες της μιας φοράς, καθημερινή απολύμανση όλων των κλειστών χώρων (στούντιο, μοντάζ, μάστερ, πλατό, κοντρόλ κ.λπ.) και των συσκευών (μικρόφωνα, κονσόλες, πληκτρολόγια κ.λπ.) που χρησιμοποιούνται από περισσότερο από έναν εργαζόμενους. Εντατικοί έλεγχοι από την Επιθεώρηση Εργασίας.

-- Μαζικά, τακτικά και συχνά δωρεάν τεστ σε όλο το προσωπικό και τους επισκέπτες.

-- Πρόσθετες άδειες με πλήρεις αποδοχές στους εργαζόμενους με χρόνια νοσήματα που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, στις εγκυμονούσες και τις μητέρες.

-- Αμεση κρατική χρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος Υγείας με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων. Κάλυψη όλων των αναγκών σε ΜΕΘ. Αμεση επίταξη όλου του ιδιωτικού τομέα Υγείας. Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας με Κέντρα Υγείας πλήρως εξοπλισμένα, με γιατρούς όλων των ειδικοτήτων, με γιατρούς εργασίας, με πλήρες υγειονομικό προσωπικό. Κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στον τομέα Υγείας.

-- Να ενισχυθούν άμεσα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς με οχήματα και προσωπικό, να σταματήσει ο καθημερινός συνωστισμός των εργαζομένων, που αποδεδειγμένα ευθύνεται για τη διασπορά.

-- Αμεσα μέτρα για τις σχολικές μονάδες, με 15 μαθητές ανά τάξη, δωρεάν διανομή ατομικών μέτρων προστασίας, ενίσχυση της καθαριότητας και της απολύμανσης των χώρων και μαζικά, δωρεάν και συχνά τεστ σε μαθητές, εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό.

-- Εγκαιρος και μαζικός εμβολιασμός, τώρα. Αμεση πρόσβαση σε όλα τα διαθέσιμα ασφαλή εμβόλια διεθνώς, για να εξασφαλιστεί η επάρκεια.

Αθήνα, 5 Φλεβάρη 2021

 

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ & ΜΜΕ

ΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ «ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΠΕΤΣΑ»

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η σημερινή απεργιακή κινητοποίηση στον κλάδο πρέπει και μπορεί να αποτελέσει σημείο καμπής, να αφυπνίσει συνειδήσεις, να οδηγήσει στη συσπείρωση, ενότητα και αλληλεγγύη το σύνολο των εργαζόμενων δημοσιογράφων, τεχνικών και διοικητικών υπαλλήλων.

Η κυβέρνηση νομοθετεί για να ενισχύσει την κερδοφορία των ραδιοτηλεοπτικών επιχειρηματικών ομίλων, τσακίζοντας ταυτόχρονα τα ελάχιστα δικαιώματα των εργαζομένων όλων των ειδικοτήτων.

Με τη λεγόμενη διασυνοριακή τηλεόραση, ανοίγει το δρόμο της γιγάντωσης τηλεοπτικών επιχειρηματικών ομίλων μέσω εξαγορών και συγχωνεύσεων, όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο, όπου ήδη έχει ξεκινήσει ανάλογη διαδικασία με αρνητικές συνέπειες για τους εργαζόμενους, αλλά και σε διακρατικό, σε επίπεδο ΕΕ ή και με άλλες χώρες. Ζήτημα που επίσης διευρύνει το πεδίο δράσης τους και εκτός συνόρων, ως ένα ακόμη πεδίο κερδοφορίας σε συνδυασμό με την οπτικοακουστική παραγωγή και τη συνδρομητική τηλεόραση.

Αντικειμενικά όμως, αυτή η διαδικασία οδηγεί σε μείωση του αριθμού των εργαζομένων στους τηλεοπτικούς σταθμούς και χτύπημα των δικαιωμάτων τους.

Φροντίζει αυτό να το κάνει πράξη με το κυβερνητικό νομοσχέδιο που δημιουργεί ακόμα χειρότερες συνθήκες δουλειάς για τους εργαζόμενους. Ρητά προβλέπεται ως ετήσιος μέσος όρος ο αριθμός των 400 εργαζομένων που προέβλεπε ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ (νόμος Παππά) για να δοθεί τηλεοπτική άδεια πανελλαδικής εμβέλειας. Τυπικά ως αριθμός εργαζομένων παραμένει, αλλά ουσιαστικά μειώνεται, αφού στον αριθμό των εργαζομένων μπορεί να προσμετρώνται εργαζόμενοι με σύμβαση έργου, δηλαδή με μπλοκάκι, ελαστικά εργαζόμενοι χωρίς σύμβαση εργασίας, εργολαβικοί κ.λπ., μέχρι τον αριθμό 280. Καταργείται έτσι η σταθερή και μόνιμη δουλειά, με σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο 8ωρο ή 7ωρο, πλήρη μισθό, πλήρη όλα τα άλλα δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους και γενικεύεται η ευελιξία και η εντατικοποίηση. Οι υπόλοιποι 120 εργαζόμενοι θα προέρχονται είτε από συνδεδεμένες επιχειρήσεις εντός ή εκτός Ελλάδας, του τομέα της οπτικοακουστικής παραγωγής, είτε είναι πάροχοι προγράμματος (ταινίες, ντοκιμαντέρ κ.λπ.), ή απλά εταιρείες - εργολάβοι, τα γνωστά ως δουλεμπορικά. Επίσης ως πλήρη απασχόληση θεωρείται στο προσχέδιο Πέτσα, όταν ο εργαζόμενος έχει ένσημα για 20 και όχι 25 μέρες το μήνα. Ανοίγει και έτσι ο δρόμος μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας, καθώς και κάθε μορφή ευελιξίας.

Θα ενταθεί ακόμα περισσότερο η υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων στους επιχειρηματικούς ομίλους των ΜΜΕ, όλων των ειδικοτήτων. Ηδη οι εργαζόμενοι στο ρεπορτάζ εργάζονται πέρα από το θεσμοθετημένο 7ωρο, ενώ στην παραγωγή των ειδήσεων εμπλέκονται με διάφορα τεχνάσματα όλοι οι εργαζόμενοι στους ομίλους, ανεξάρτητα από το επιμέρους μέσο (ραδιόφωνο, τηλεόραση, εφημερίδα, περιοδικό, διαδίκτυο) στο οποίο είναι ενταγμένοι.

Μέσα σε όλα αυτά, το νομοσχέδιο χαρίζει στους ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών μια ολόκληρη σχεδόν ετήσια δόση από την αδειοδότηση, 3.450.000 ευρώ από τα 3.500.000 ευρώ, αν αυτό το ποσό παρουσιαστεί ως επένδυση στον τηλεοπτικό σταθμό, πράγμα εύκολο για τους επιχειρηματίες.

Ολα τα παραπάνω αντεργατικά μέτρα εντείνουν στο έπακρο την εκμετάλλευση, ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους. Συνοδεύονται επίσης με την εφαρμογή στην πράξη των μονοπρόσωπων εξωτερικών συνεργείων, ανάγοντας τον δημοσιογράφο σε τεχνικό και βοηθό κάμερας, ταυτόχρονα με την αξιοποίηση των πιο σύγχρονων κινητών τηλεφώνων με κάμερες και φωτογραφικές μηχανές. Ετσι η τεχνολογία στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων αντί να κάνει τη δουλειά πιο ξεκούραστη, αντί να μειώνει τον εργάσιμο χρόνο τον αυξάνει, μεγαλώνει την εντατικοποίηση της δουλειάς και μειώνει τις θέσεις εργασίας, αυξάνοντας κι άλλο την ανεργία. Ενώ ταυτόχρονα εντατικοποιεί στο έπακρο τη δουλειά των δημοσιογράφων με αρνητικές συνέπειες το μεγάλο άγχος στη δουλειά, αλλά και άλλους κινδύνους για την υγεία και ασφάλειά τους. Στο δρόμο δουλεύουν.

Αυτό το νομοσχέδιο ενίσχυσης των εργοδοτών χτυπά δικαιώματα όλων των ειδικοτήτων του κλάδου, κανέναν δεν αφήνει απέξω. Η πάλη ενάντιά του, πάλη για να αποσυρθούν όλα τα αντεργατικά άρθρα και διατάξεις, πρέπει να γίνει υπόθεση ολόκληρου του κλάδου σε όλα τα ΜΜΕ. Αλλωστε, οι εργοδότες μας έχουν στην ιδιοκτησία των ομίλων τους ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ, έντυπα και ψηφιακά. Ολοι οι εργαζόμενοι αυτών των μέσων με μια φωνή να αντιταχθούν ενάντια στο νομοσχέδιο, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, που ενισχύει την εργοδοσία, καταργώντας ΣΣΕ, γενικεύοντας την ευελιξία στη δουλειά, αυξάνοντας τον εργάσιμο χρόνο, μειώνοντας δραστικά τους μισθούς, αφήνοντας τους τόπους δουλειάς μας χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειάς μας, ρίχνοντάς μας στην ανεργία.

Μέχρι τώρα οι Ενωσεις του κλάδου δεν φρόντισαν να γίνει ουσιαστική ενημέρωση σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε ΜΜΕ.

Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ ενημερώνει και καλεί όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, ανεξάρτητα από ειδικότητα και τόπο δουλειάς, να διεκδικήσουμε να μην έρθουν στη Βουλή οι απειλητικές, επικίνδυνες να καταργήσουν, όσα δικαιώματα μας έχουν απομείνει, αντεργατικές διατάξεις του «νομοσχεδίου Πέτσα», να αποσυρθούν τα αντεργατικά άρθρα.

Να διατρανώσουμε με ενιαία θέληση ότι διεκδικούμε:

Να μη χαθεί καμιά θέση εργασίας, να μη δεχτούμε καμιά δυσμενή εργασιακή μεταβολή, καμία αρνητική μεταβολή στις συμβάσεις, στα ωράρια, στις εργασιακές σχέσεις.

Να καταργηθούν όλες οι μορφές ευέλικτων εργασιακών σχέσεων.

Να υπογραφούν τώρα κλαδικές Συμβάσεις Εργασίας, αορίστου χρόνου για όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, με αυξήσεις, μόνιμη και σταθερή δουλειά και διασφάλιση όλων των δικαιωμάτων στο μισθό, στην Κοινωνική Ασφάλιση, στην Υγεία, στο χρόνο εργασίας, στην άδεια, στις ωριμάνσεις, στις συνθήκες δουλειάς, για όλες τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους του κλάδου.

Καμία απόλυση, καμιά μείωση θέσεων εργασίας.

Κάθε εργαζόμενος να ασκεί τα καθήκοντα της ειδικότητάς του, για το μέσο στο οποίο έχει προσληφθεί, και μόνο. Οχι στους εργαζόμενους - πολυεργαλεία.

Πλήρης σύνθεση των εξωτερικών συνεργείων με εργαζόμενους όλων των ειδικοτήτων για ασφαλή δουλειά για όλους.

Κανένα παζάρι με κυβέρνηση και εργοδότες, καμιά υποχώρηση μπροστά στα δικαιώματά μας στη ζωή και τη δουλειά!

 

8 Δεκέμβρη 2020

 

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ

ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕIA

ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΑ!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Με αφορμή την πανελλαδική, πανεργατική απεργία της 26ης Νοέμβρη, κυβέρνηση, αφεντικά και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ξεσάλωσαν όλες αυτές τις μέρες, ποτίζοντας τις εργατικές, λαϊκές δυνάμεις με το αντεργατικό τους δηλητήριο. Προβάλλουν με ιδιαίτερη ένταση την πανδημία ως πρόσχημα και ξεδιπλώνουν σφοδρή επίθεση, ενισχύοντας με τη δική τους επικίνδυνη πρακτική ακόμη και την κρατική καταστολή, ενάντια στη δράση των συνδικάτων για την υπεράσπιση της ζωής των εργαζομένων. Η κυβέρνηση άφησε - και συνεχίζει να το κάνει - αθωράκιστο το δημόσιο σύστημα Υγείας, περικόπτοντας τις δαπάνες υγείας κατά 600 εκατ. ευρώ, άφησε τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς να συνεχίζουν να είναι εστίες μετάδοσης του COVID-19, οι υγειονομικοί έλεγχοι στους τόπους δουλειάς είναι ανύπαρκτοι.

Για την υπεράσπιση της ζωής τους διεκδικώντας ικανοποιητικό εισόδημα για όλους, επιδόματα ανεργίας σε όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις, κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας, προστασία των ευπαθών ομάδων εργαζομένων, κατάργηση των αντιασφαλιστικών μέτρων. Για όλα αυτά οργάνωσαν την 24ωρη πανεργατική πανελλαδική απεργία τα Συνδικάτα. Μια απεργία για να μπει φραγμός στο κρεσέντο των άθλιων αντεργατικών κυβερνητικών νομοθετημάτων και αυτών που ετοιμάζονται (αντικατάσταση της 8ωρης δουλειάς με τη 10ωρη, παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, παρέμβαση στη λειτουργία των συνδικάτων, περιορισμός των διαδηλώσεων) που επιχειρεί η κυβέρνηση να περάσει σε κλίμα ησυχίας νεκροταφείου.

Στο πλαίσιο αυτό, το ΔΣ της ΕΤΙΤΑ με ομόφωνη απόφασή του ανακοίνωσε τη συμμετοχή του κλάδου στην 24ωρη απεργία και όρισε 2μελή αντιπροσωπεία αποτελούμενη από τον αντιπρόεδρο και ένα μέλος του ΔΣ, για να συμμετέχουν στη συμβολική συγκέντρωση έξω από το υπ. Εργασίας, καθώς και στη μοτοπορεία.

Πολύ γρήγορα, στελέχη της εργοδοσίας ενημέρωσαν τους δύο συναδέλφους - μέλη του ΔΣ της ΕΤΙΤΑ - ότι τίθενται σε πενθήμερο ρεπό - καραντίνα, με την υποχρέωση να επιστρέψουν στην εργασία με αρνητικό τεστ COVID. Φαίνεται ότι η ενέργεια αυτή είναι απόπειρα εκφοβισμού συναδέλφων που απήργησαν, πιο ειδικά των δύο εκλεγμένων στο ΔΣ του σωματείου τους. Βεβαίως, υπήρξαν και άλλα περιστατικά τρομοκράτησης εργαζομένων στους χώρους δουλειάς μπροστά στην απεργία.

Η απεργιακή συγκέντρωση όπως όλες οι απεργιακές εκδηλώσεις τήρησε όλα τα υγειονομικά μέτρα.

Δεν μπορεί να ισχυριστεί το ίδιο η κυβέρνηση, που αποδεδειγμένα πια δεν παίρνει κανένα μέτρο ενίσχυσης της δημόσιας υγείας και των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, αλλά προκλητικά για άλλη μια φορά γέμισε το κέντρο της Αθήνας με ΜΑΤ και αύρες.

Δεν μπορούν να ισχυριστούν το ίδιο οι εργοδότες που συγχρωτίζουν τους εργαζόμενους, χωρίς τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας σε κλειστούς, συχνά στενούς και ακατάλληλους χώρους δουλειάς.

Η προχτεσινή απεργία ήταν ένα ακόμα μήνυμα πως δεν θα περάσει ο φόβος, η τρομοκρατία, η υποταγή! Οι εργαζόμενοι έχουν τη δύναμη να αντισταθούν στη νέα αντεργατική λαίλαπα και δεν θα κάνουν τη χάρη στα αφεντικά να παραιτηθούν απ' αυτό, από τον αγώνα ενάντιά τους, ως μοναδικό μέσο αντίστασης και διεκδίκησης. Οπλο τους είναι η οργάνωση της πάλης τους, η ενότητα και η αλληλεγγύη!

Συνεχίζουμε αγωνιστικά, για το δικαίωμά μας στην υγεία και τη ζωή, για δουλειά με δικαιώματα!

30 Νοέμβρη 2020